ارز

ارز فیات پولی است که به عنوان پرداخت معاملات مالی پذیرفته می شود زیرا ارزش آن توسط دولت که آن را چاپ می کند پشتیبانی می شود. دولت ارز فیات را به عنوان مناقصه قانونی اعلام کرده است و این بدان معنی است که می توان از آن به عنوان واسطه مبادله استفاده کرد. به عنوان مناقصه قانونی ، پشتوانه کامل و ایمان کامل دولت است.

دلار ایالات متحده و یورو نمونه های اصلی ارزهای فیات هستند. بسیاری از دولت های دیگر در سراسر جهان ارز فیات خود را چاپ می کنند.

زیمبابوه و ونزوئلا

نمونه خوب دیگر از شرایط اقتصادی که ارزش یک ارز فیات را کاهش می دهد ونزوئلا است. نرخ تورم آن در 833. 997 ٪ است اما توسط صندوق بین المللی پول (IMF) تخمین زده می شود که طی چند ماه به 1000،000 ٪ برسد.

بولیوی ونزوئلا ، مشابه دلار زیمبابوه ، ارزش زیادی را از دست داده است. در سطح فعلی تورم ، 1،000،000 ونزوئلا بولیوار فقط 0. 29 دلار آمریکا - و یک فنجان کافه con leche (قهوه با شیر) به شما می دهد. در موارد زیمبابوه و ونزوئلا ، ارز فیات رنج می برد زیرا دولت منابع خود را سوء مدیریت می کرد.

با زیمبابوه ، موگابه یک برنامه اصلاحات ارضی را آغاز کرد که زمین های کشاورزی را از کشاورزان سفیدپوست دور کرد و آنها را به شهروندان سیاهپوست این کشور داد. از آنجا که سیاه پوستان که به زمین هایی که در کشاورزی تجربه نشده اند ، به آنها داده می شود ، نمی توانند عملکرد کشاورزی را به حداکثر برسانند.

بنابراین ، درآمد صادرات زیمبابوه از بخش کشاورزی کاهش یافت. موگابه و بانک مرکزی اقدام به چاپ پول بیشتری برای پوشش کمبود کشور در پرداخت بدهی های خود کردند. دولت زیمبابوه همچنین می خواست از پول فیات برای مدیریت افزایش قیمت کالاها استفاده کند.

مشکلات ونزوئلا در رژیم هوگو چاوز آغاز شد. حرص و آز ، بی تجربگی و شیوه های مدیریت ضعیف در سه ماهه اول هزاره جدید باعث شد که ونزوئلا قیمت های زیادی را از دست ندهد.

درست هنگامی که قیمت نفت در سال 2007 افزایش یافت ، چاوز حریص شد و به دنبال تغییر مقررات در توافق نامه های پالایش ونزوئلا با شرکت های نفتی خارجی بود. چاوز می خواست پول بیشتری کسب کند و خواستار آن شد که شرکت نفت متعلق به دولت ونزوئلا کنترل پروژه ها را به دست بگیرد.

هنگامی که شرکت های نفتی موافقت کردند ، چاوز دارایی این شرکت ها را سلب کرد. این اقدام شرکت های نفتی را عصبانی کرد و پالایشگاه های بین المللی را از ونزوئلا دور نگه داشت. عدم تخصص در تجارت پالایش منجر به سقوط صنعت شد. تحت جانشین چاوز ، نیکلاس مادورو ، اقتصاد ونزوئلا از کنترل خارج شده است. مادورو طرحی را برای تولید 5 میلیارد دلار با کسب درآمد از عرضه طلا ونزوئلا پیشنهاد داده است.

ایالات متحده تحت رئیس جمهور دونالد ترامپ خواستار تحریم های طلای ونزوئلا شد و دستورالعمل هایی را صادر کرده است که شرکت های ایالات متحده و تجار انفرادی را از درگیر شدن با "طلای طلای" پیشنهادی مادورو صادر کرده است.

با ارز فیات ، خطرات آن در توانایی دولت در مدیریت اقتصاد گره خورده است. اقتصادی که نادرست است ، ارزش ارز خود را به سقوط آزاد می بیند.

ارز فیات: چگونه به اقتصاد کمک می کند

در مورد ایالات متحده ، ارز فیات ثابت شده است که نوع ارز با ارزش تر در مدیریت اقتصاد است. فدرال رزرو بانک مرکزی ایالات متحده است و یک دستورالعمل دوگانه را ارائه می دهد: برای پایین نگه داشتن سطح بیکاری و نرخ تورم. این می تواند شرایط اقتصادی را به سادگی با دستکاری در عرضه پول یا میزان پول در گردش در اقتصاد مدیریت کند.

به عنوان مثال ، اگر دولت آمریكا تصمیم بگیرد كه نرخ تورم بالاتری را می خواهد ، می تواند دلار آمریكا بیشتری را چاپ و گردش كند. به خاطر داشته باشید که ارزش پول فیات به هیچ کالای جسمی یا کالایی گره خورده نیست. این بدان معناست که دولت می تواند عرضه خود را کنترل کند زیرا برای کنترل متغیرهای خاص اقتصادی ضروری است.

به غیر از نرخ تورم ، دولت می تواند به منظور مدیریت نرخ بهره ، سرعت پول ، نقدینگی و عرضه اعتبار ، عرضه پول را دستکاری کند. بنابراین ، داشتن انعطاف پذیری مالی بیشتر بزرگترین مزیت داشتن ارز فیات است. بانک مرکزی می تواند از عرضه پول برای نرم شدن ضربه های قدرتمند اقتصادی استفاده کند.

نمونه ای از انعطاف پذیری مالی در عمل ، بحران اقتصادی 2008-2009 بود که بسیاری از اقتصاددانان به عنوان نمونه درخشان در مورد چگونگی مدیریت کارشناس عرضه پول ، تأثیر آن بر اقتصاد ایالات متحده را کاهش می داد.

منتقدان ارز فیات وجود دارند که معتقدند پولی که از ارزش کالای فیزیکی حمایت می شود ، پایدارتر است. آنها به بحران نفت و رکود جهانی که در دهه 1980 رسید ، اشاره می کنند. در این مدت ، قیمت های طلا برای ثبت سطح آنچه که آنها شکست می خورند - یا فراموش می کنند - برای گفتن این است که پس از بهبود وضعیت کلی اقتصادی ، قیمت های طلا از بین می رود.

در حقیقت ، در دوران رکود بزرگ ، رئیس جمهور ایالات متحده ، فرانکلین دی روزولت ، عمل تبدیل پول و بدهی ایالات متحده را به طلا رد کرد زیرا این امر می تواند بر جریان پول ، سودآوری تجارت تأثیر بگذارد و رکود اقتصادی را بدتر کند. هنگامی که پیوند بین ارز و طلا حل شد ، دولت از طریق فدرال رزرو توانست به طور مؤثر مشکلات اقتصادی را مدیریت کند.

سوالات متداول

در زیر برخی از سؤالات متداول مربوط به ارزهای جهانی فیات وجود دارد:

فواید رمزنگاری نسبت به فیات چیست؟

فواید بیشماری از بیت کوین نسبت به طلا و ارز فیات وجود دارد. بارزترین فایده این است که چگونه به راحتی قابل حمل با دارایی های دیگر مانند فلزات گرانبها یا قبض های کاغذی است. همچنین بسیار بادوام تر از ارزهای سنتی است زیرا هیچ نت فیزیکی در آن وجود ندارد. اگر در شرایط نامساعد نگه داشته شود ، این موارد می توانند محو شوند ، در حالی که بیت کوین های ذخیره شده در یک هارد رایانه بدون در نظر گرفتن محیط آنها سالها طول می کشد - به ویژه هنگامی که به طور مرتب از آن حمایت می شود ، همانطور که توسط متخصصان توصیه می شود. نه تنها این ، بلکه آنها به راحتی به فرقه های کوچکتر تقسیم می شوند ، به این معنی که در صورت نیاز شما به پول کمتری نیاز به پول خود ندارید (به عنوان مثال تقسیم قبض رستوران.)

تفاوت بین فیات و cryptocurrency چیست؟

پول فیات مناقصه قانونی است و cryptocurrency یک دارایی دیجیتالی است. هر دو با ارزهای صادر شده دولت مانند دلار ایالات متحده گره خورده اند ، اما بر خلاف رمزنگاری پول فیات ارزش خود را از فناوری blockchain که مستقل از هر مقام مرکزی یا بانک است ، استخراج می کند.

نتیجه

نکته اصلی این است که مردم تمایل دارند کالاهای با ارزش بالا مانند طلا و نقره را در مواقع بحران اقتصادی جمع کنند که منجر به افزایش تقاضا و قیمت گذاری می شود. دولتی که با ارز کالایی اداره می شود ، پس از آن در اختیار خود خواهد بود تا شرایط اقتصادی نامطلوب را مدیریت کند. دولت جریان پول را محدود کرده و قادر به رسیدگی به موقعیت های در مقیاس بزرگ نخواهد بود.

ارز فیات به دولت این امکان را می دهد تا انعطاف پذیری مالی بیشتری داشته باشد و گزینه های بیشتری در اختیار داشته باشد تا به یک کشور کمک کند تا در مواقع دشواری مالی زیادی حرکت کند.