نظریه موسیقی درجه پنج - درس 6: مقیاس

به روز شده برای تغییرات در برنامه درسی در ژوئیه 2020.(مقیاس در هر چهار شکاف را می توان در اینجا یافت).

مقیاس

مقیاس مجموعه ای از نت ها است (صعودی) یا پایین (نزولی). برای تئوری موسیقی درجه 5 ، شما باید در مورد مقیاس های دیاتونیک و مقیاس های کروماتیک بدانید.

مقیاس های دیاتونیک

مقیاس دیاتونیک دارای 7 نت است و به هر یک از این یادداشت ها نام نامه های مختلفی داده می شود ، A-G.

3 نوع اصلی وجود دارد: عمده ، هارمونیک جزئی و ملودیک جزئی.(نوع دیگری از جزئی نیز وجود دارد - "جزئی طبیعی" ، اما شما در این مورد آزمایش نمی شوید).

مقیاس های دیاتونیک معمولاً در گروه های 8 یادداشت پخش و نوشته می شوند ، به طوری که به پایان رسید. یادداشت هشتم همان نت 1 است ، اما یک اکتاو بالاتر یا پایین تر است.

A ، B ، C ، D ، E ، F ، G#، A1 یک مقیاس صحیح است ، اما

A ، B ، C ، D ، E ، F ، AB ، طبیعی یک مقیاس صحیح نیست ، زیرا نام نامه A دو بار استفاده شده است: یک بار به عنوان یک مسطح و یک بار به عنوان طبیعی.(حتی اگر ممکن است فکر کنید که G# و AB همان نت هستند ، آنها نیستند!)

ما در مورد مقیاس های دیاتونیک به عنوان مثال در یک کلید خاص ، به عنوان مثال ، در "C Major" صحبت می کنیم. بسیاری از مقیاس هایی که تاکنون بازی کرده اید ، مقیاس های دیاتونیک بوده اند. آنها رایج ترین نوع مقیاس در موسیقی کلاسیک غربی هستند.

شما باید بدانید که چگونه می توانید تمام مقیاس های اصلی ، جزئی هارمونیک و جزئی ملودیک را بنویسید ، با حداکثر 6 شارپس یا آپارتمان در امضای کلیدی. از شما خواسته می شود مقیاس هایی را که از تونیک شروع می شود ، بنویسید ، که نام فنی اولین نت مقیاس است.

تن و semitones

همه مقیاس های دیاتونیک چیزی مشترک دارند. آنها یک الگوی مشخص از لحن (کل مراحل) و semitones (نیمی از مرحله) دارند.

یک صفحه کلید پیانو را تصور کنید: دو کلید همسایه (هر رنگ) semitones هستند:

E تا F یک semitone است و B to C یک semitone است. A تا B Flat نیز یکی است ، و همچنین G تا G تیز است.

اگر دو یادداشت را با یک یادداشت بین آنها بگیرید ، لحنی پیدا خواهید کرد:

C تا D لحنی است ، همانطور که E تا F Sharp ، D to E و B Flat to C.

مقیاسهای اصلی

همه مقیاس های اصلی با الگوی زیر ساخته شده اند ، جایی که t = tone و s = semitone:

در اینجا دو مثال آورده شده است:

اگر تا به حال فکر کرده اید که چرا به نظر می رسد که "F" همان یادداشت است ، به یادداشت هایی مانند "E Sharp" نیاز داریم ، خواهید دید که ما به آنها در کلیدهایی مانند F Sharp Major احتیاج داریم!(به یاد داشته باشید ، شما فقط می توانید یک بار از هر نام نامه در هر اکتاو استفاده کنید).

اگر مقیاس اصلی را با امضای کلیدی بنویسید ، هیچ اتفاقی برای اضافه کردن وجود ندارد.

مقیاس های هارمونیک جزئی

تمام مقیاس های هارمونیک جزئی از الگوی زیر برخوردار هستند ، که در آن 3S = سه semitone:

T-S-T-T-S- 3 S-s

D هارمونیک جزئی

و f هارمونیک جزئی

مقیاس های هارمونیک جزئی از همان یادداشت ها در مسیر پایین استفاده می کنند.

اگر یک مقیاس هارمونیک با امضای کلیدی می نویسید ، همیشه باید یک تصادفی اضافه کنید. این تصادفی باید نت هفتم را با یک semitone (نیم مرحله) بالا ببرد.

در یک مقیاس صعودی ، این هفتمین نت است ، در مقیاس نزولی آن 2 است. این می تواند یک علامت طبیعی ، تیز یا مضاعف باشد ، اما هرگز یک علامت مسطح نیست.

در اینجا F هارمونیک جزئی با امضای کلیدی نوشته شده است.

مقیاس ملودیک جزئی

مقیاس ملودیک جزئی کمی دشوارتر است ، زیرا آنها یک الگوی در راه بالا و الگوی دیگری در مسیر پایین آمدن دارند:

صعود ملودیک جزئی: T-S-T-T-T-S

نزولی ملودیک جزئی: T-T-S-T-T-T-T

به عنوان مثال ، در اینجا مقیاس M Melodic جزئی است:

توجه کنید که در راه بالا ، ما یک طبیعی و طبیعی طبیعی داریم ، اما در مسیر پایین ما یک مسطح و B مسطح داریم.

اگر مقیاس ملودیک صعودی را با امضای کلیدی می نویسید ، همیشه باید دو تصادف (علائم طبیعی ، تیز یا دوتایی) را به یادداشت های ششم و 7 اضافه کنید. این تصادفات باید هر نت را با یک نیمه (نیم مرحله) جمع کند.

f صعودی ملودیک جزئی ، با 2 تصادف.

اگر یک مقیاس ملودیک نزولی با امضای کلیدی بنویسید ، هیچ اتفاقی برای اضافه کردن وجود ندارد.

f نزولی ملودیک جزئی ، بدون تصادف.

نام های فنی

ما به جای گفتن "یادداشت اول" ، "یادداشت سوم" و غیره ، از نامهای "فنی" استفاده می کنیم تا در مورد هر نت از مقیاس دیاتونیک صحبت کنیم. شما باید این نام های فنی را یاد بگیرید زیرا اغلب در تئوری درجه 5 سؤالات دانش عمومی در مورد آنها وجود دارد!

نام های فنی از مقیاس های صعودی کار شده است.

به عنوان مثال ، در C Major Ascending ، یادداشت دوم که می نویسیم D است ، بنابراین D Supertonic در C Major است.

اگر مقیاس نزول اصلی C را بنویسیم ، نکته دوم که می نویسیم B. است اما B Supertonic نیست. Supertonic هنوز D است. B نت پیشرو است ، زیرا این 7th نت در مقیاس صعودی است.

مقیاسهای کروماتیک

یک مقیاس کروماتیک دارای 12 نت است و هر مرحله از مقیاس یک semitone است ، (برای اطلاعات بیشتر در مورد semitones به بالا مراجعه کنید). اگر از C شروع کنید و هر یادداشت موجود را تا زمانی که به C بعدی برسید ، بازی کنید ، مقیاس کروماتیک بازی کرده اید. ما در مورد مقیاس های کروماتیک به عنوان یک کلید خاص صحبت نمی کنیم. ما فقط در مورد یادداشت هایی که شروع می کنند صحبت می کنیم - و آنها می توانند از هر یادداشت شروع کنند.

در اینجا یک مقیاس کروماتیک صعودی شروع شده از C:

شما باید بتوانید مقیاس های کروماتیک را بشناسید و بنویسید ، و ممکن است مجبور شوید بخشی از یک مقیاس کروماتیک را در یک قطعه موسیقی پیدا کنید ، یا یکی را بنویسید.

برای پیدا کردن بخشی از مقیاس کروماتیک ، به دنبال یک سری یادداشت ها باشید که همه یک نیمه از هم جدا هستند.

نحوه نوشتن مقیاس

ابتدا دستورالعمل ها را با دقت بخوانید و کلمات کلیدی راجع به اینکه آیا مقیاس باید باشد ، تأکید کنید:

• صعودی یا نزولی
• عمده ، هارمونیک جزئی یا ملودیک جزئی ،
• آیا باید از یک امضای کلیدی استفاده کند یا خیر.

بعد ، به شکاف توجه کنید!(همه اینها ممکن است آشکار به نظر برسد ، اما بسیاری از دانش آموزان هنگام نوشتن مقیاس امتیاز از دست می دهند زیرا این سؤال را اشتباه می خوانند!)

در اینجا یک سوال مثال وجود دارد:

با استفاده از semibreves (یادداشت های کامل) ، یک اکتاو از مقیاس جزئی هارمونیک صعودی G# را بنویسید. از امضای کلیدی استفاده نکنید ، اما هرگونه تصادف لازم را اضافه کنید.

ابتدا با هشت یادداشت بنویسید ، با شروع تونیک و پایان دادن به تونیک دیگر. شما می توانید تصادفی را به تونیک ها (بالا و پایین) بنویسید اما هنوز هیچ تصادف دیگری اضافه نکنید. اطمینان حاصل کنید که فقط یک یادداشت برای هر نام نامه می نویسید: یک یادداشت در هر خط و فضا.

در مرحله بعد ، با استفاده از الگوی برای مقیاس های صعودی هارمونیک جزئی (T-S-T-T-S-S-S) ، تصادفات لازم را اضافه کنید. در صورت کمک می توانید یک صفحه کلید پیانو را طراحی کنید.

به عنوان مثال ، مرحله اول لحن (کامل مرحله) است ، بنابراین ما یک تیز به A اضافه می کنیم تا G را بدست آوریم#-A#وادمرحله بعدی یک semitone (نیم مرحله) است ، و#-B در حال حاضر یک semitone است ، بنابراین چیزی برای اضافه کردن به B. وجود ندارد.

توجه کنید که ما در یادداشت هفتم به F ## (دو برابر شارپ) نیاز داشتیم. F ## معادل Enharmonic از G Natural است ، اما G Natural در اینجا صحیح نخواهد بود ، زیرا ما در حال حاضر از نام نامه G برای نت تونیک استفاده می کنیم.

در اینجا یک سوال دیگر وجود دارد.

یک اکتاو از مقیاس هارمونیک جزئی نزولی F را با استفاده از semibreves (یادداشت های کامل) بنویسید. از یک امضای کلیدی استفاده کنید و هرگونه تصادفات لازم را اضافه کنید.

این بار ، ما باید یک امضای کلیدی اضافه کنیم ، بنابراین این اولین چیزی است که باید وارد آن شود. امضای کلیدی F Minor دارای چهار آپارتمان است.(به درس 5 در امضاهای کلیدی مراجعه کنید).

در مرحله بعد ، هشت یادداشت از F تا F را با استفاده از هر نام نامه یک بار بنویسید. قبل از شروع دوباره به جهت مقیاس نگاه کنید: این یک مقیاس نزولی خواهد بود.

در آخر ، هرگونه تصادف لازم را اضافه کنید. هنگامی که از یک امضای کلیدی استفاده می کنید ، فقط نیاز به اضافه کردن تصادفات به

• یک مقیاس هارمونیک جزئی ، یا
• مقیاس ملودیک صعودی صعودی.

این F هارمونیک جزئی است ، بنابراین ما باید درجه هفتم مقیاس را با یک semitone (نیم مرحله) بالا ببریم.

به یاد داشته باشید که درجه هفتم مقیاس بر اساس مقیاس صعودی است ، بنابراین یادداشت E در این مورد است (7 یادداشت را از پایین F حساب کنید). در مرحله بعد ، دوباره به امضای کلیدی نگاه کنید: آیا بر این یادداشت تأثیر می گذارد؟در این حالت ، بله این کار را انجام می دهد. درجه هفتم مقیاس در واقع E صاف است. ما باید این را با یک semitone مطرح کنیم ، بنابراین طبیعی خواهد شد. در تصادفی قرار دهید و مقیاس به پایان رسیده است.

فراموش نکنید ، یک مقیاس صعودی ملودیک صعودی به درجه ششم و 7 نیاز دارد که توسط یک سمییتون افزایش یابد.

خطاهای مشترک

اگر شما یک ساز را یاد می گیرید ، احتمالاً قبلاً همه این مقیاس ها را بازی کرده اید ، اما ممکن است یاد گرفته باشید که بدون فکر کردن در مورد یادداشت های واقعی ، آنها را بازی کنید ، (انگشتان شما فکر می کنند!)

در تئوری درجه 5 ، ممکن است از شما خواسته شود که هر مقیاس ، صعودی یا نزولی را با امضای کلیدی یا با استفاده از تصادفات بنویسید. در اینجا برخی از اشتباهات رایج وجود دارد: اطمینان حاصل کنید که آنها را درست نمی کنید!

• توجه به کلیف باس نیست.
• برای هر یادداشت از نام حرف دیگری استفاده نمی کنید.
• توجه نمی کند که آیا این سؤال از امضای کلیدی یا تصادفات درخواست می کند.
• نوشتن تصادفات/امضاهای کلیدی در فضای یا خط اشتباه.
• نوشتن یک مقیاس صعودی هنگامی که سوال از نزولی درخواست می کند ، و برعکس.(به یاد داشته باشید "D" برای "D خود" و "D Sidleding").
• نوشتن هارمونیک به جای مقیاس ملودیک ، یا برعکس.
• با استفاده از مقدار یادداشت اشتباه - معمولاً از شما خواسته می شود از semibreves (یادداشت های کامل) استفاده کنید.
• در صورت لزوم فراموش کردن اضافه کردن تصادفی به آخرین نت یک مقیاس. به یاد داشته باشید ، یک تصادفی در اولین نت مقیاس (به عنوان مثال BB) روی همان نت یک اکتاو بالاتر تأثیر نمی گذارد!

مقیاس در هر چهار شکاف

ممکن است از شما خواسته شود تا شکاف صحیح یک مقیاس را شناسایی کنید. شکاف صحیح ممکن است سه برابر ، باس ، آلتو یا تنور باشد.

در اینجا برخی از حقایق در مورد مقیاس ها وجود دارد که ممکن است به شما در یافتن سریع جواب کمک کند:

• تونیک (اصلی) هرگز E#، FB ، A#، B#یا CB نخواهد بود.
• فقط دو مقیاس هر دو آپارتمان و شارپ را با هم ترکیب می کنند: آنها D جزئی (هارمونیک و صعودی) و G جزئی (هارمونیک و ملودیک صعودی) هستند.(هیچ مقیاس عمده ای وجود ندارد که از آپارتمان و شارپس استفاده کند).
• همه مقیاس ها (عمده و جزئی) حاوی فواصل زیر بالاتر از تونیک (کلید اصلی) هستند:

tonic-supertonic = عمده 2 تونیک-سلطان = کامل 4 تونیک-دوتایی = 5 عالی

• تمام مقیاس های جزئی دارای 3 جزئی بالاتر از تونیک هستند.
• همه مقیاسهای اصلی دارای 3 مهم بالاتر از تونیک هستند.

(فواصل در فصل بعد به تفصیل پوشش داده شده است).

در اینجا یک سوال مثال وجود دارد.

شکاف صحیح را انتخاب کنید تا مقیاس جزئی تشکیل شود:

در این مقیاس ، یک تیز و یک تخت وجود دارد. این بدان معنی است که ما می توانیم آن را به D جزئی یا G جزئی محدود کنیم. اگر مقیاس های خود را به خوبی می شناسید ، ممکن است به سرعت ببینید که باید D جزئی باشد ، زیرا صاف و تیز در مقیاس نت های مجاور (BB و C#، درجه 6 و 7 مقیاس). در G جزئی (ملودیک) مسطح و تیز و BB و F#که درجه 3 و 7 مقیاس هستند.

اگر در مورد شکل دهی به مقیاس کمتر اطمینان دارید ، باید از کمی آزمایش و خطا استفاده کنید تا بررسی کنید که در کدام مقیاس کار می کند. با استفاده از دانش خود در مورد فواصل بالای تونیک ، هر شکاف را به نوبه خود امتحان کنید:

• با یک شکاف سه گانه ، تونیک E خواهد بود ، بنابراین این نمی تواند شکاف مناسب باشد ، زیرا باید D یا G باشد.
• با یک شکاف باس ، اولین نت G خواهد بود ، اما نت سوم B (طبیعی) خواهد بود ، بنابراین نمی تواند یک مقیاس جزئی در شکاف باس باشد.
• با یک شکاف آلتو ، تونیک F خواهد بود ، بنابراین این نمی تواند شکاف مناسب باشد.
• یک فرآیند حذف به ما می گوید که باید Clef Tenor باشد ، اما همچنین می توانید بررسی کنید که در Tenor Clef اولین نت D ، سوم F (جزئی 3 بالاتر از تونیک) ، 4 G (کامل 4 بالاتر از تونیک) وپنجم (5 عالی بالاتر از تونیک) است.

در اینجا یک مثال دیگر است. کدام CLEF این را در مقیاس جزئی قرار می دهد؟

این بار فقط شارپس وجود دارد ، و این یک مقیاس نزولی است ، بنابراین ما نمی توانیم آن را به راحتی مانند مثال قبلی باریک کنیم.

بهترین راه برای شروع کار با استفاده از تونیک برای هر شکاف ، سپس به فواصل بالای تونیک است. از آنجا که این یک مقیاس نزولی است ، ما باید به عقب ، از تونیک پایین کار کنیم.

• در شکاف سه گانه ، پایین ترین نت (تونیک) f#است.→ جزئی 3 در بالا Tonic ✓ (الف) → کامل 4 بالاتر از تونیک X (B#) → نمی توان Clef سه برابر کرد