سرمایه گذاری در نتایج اجتماعی: اوراق تأثیرات توسعه

اوراق قرضه تأثیرگذاری توسعه (DIBS) ، مانند اوراق قرضه تأثیر اجتماعی (SIBS) ، قراردادهای مبتنی بر نتایج هستند که در آن سرمایه گذاران خصوصی برای برنامه های اجتماعی پیش تأمین مالی ارائه می دهند و آژانس های بخش دولتی سرمایه گذاران اصلی خود را به علاوه بازده بازپرداخت می کنند اگر و فقط در صورتی ، اینها. برنامه ها در ارائه نتایج اجتماعی موفق می شوند. بر خلاف SIBS ، DIB ها شامل آژانس های اهدا کننده ، یا به عنوان سرمایه گذاران کامل یا مشترک نتایج هستند. از آنجا که بازپرداخت سرمایه گذاران به دستیابی به نتایج اجتماعی مشخص است ، DIB ها به معنای متعارف "اوراق" نیستند.

این نوع رویکرد برای تأمین اعتبار و ارائه خدمات اجتماعی در کشورهای مختلف از جمله "اوراق قرضه تأثیر اجتماعی" در ایالات متحده و ایرلند نام های بسیاری داده شده است."پرداخت برای موفقیت" در ایالات متحده ؛و "اوراق قرضه سود اجتماعی" در استرالیا. اصل همه این رویکردها یکسان است: بازده سرمایه گذار با نتایج مرتبط است ، برنامه های اجتماعی متمرکز بر نتایج را هدایت می کند.

اگرچه مشخصات بازده ریسک با هر DIB متفاوت خواهد بود ، در بسیاری از موارد ، DIB ممکن است بیشتر از یک سرمایه گذاری بدهی شبیه به سرمایه گذاری سهام باشد. با سرمایه گذاری بدهی ، تجارت وام با وام باید مبلغ اصلی سرمایه گذاری شده ، به علاوه هزینه بهره را در یک بازه زمانی توافق شده ، صرف نظر از عملکرد خوب یا بد انجام دهد. در مقابل ، هنگامی که یک سرمایه گذاری سهام عدالت انجام می شود ، پول در یک تجارت در قالب سهام سرمایه گذاری می شود و هیچ الزامی برای بازپرداخت پول برای بازپرداخت پول وجود ندارد - در عوض ، سرمایه گذار از طریق سود سهام خود بازپرداخت می کند (قابل پرداخت در صورت پرداخت وقتیتجارت خوب عمل می کند) و با فروش سهام در طولانی مدت.

2. چه کسی ممکن است در اوراق تأثیر توسعه سرمایه گذاری کند؟

در بین سرمایه گذاران خصوصی ، طیفی از سرمایه گذاران با اهداف مختلف و اشتهای ریسک وجود دارد. در یک انتهای طیف ، سرمایه گذارانی هستند که انتظار بازده اجتماعی دارند اما هیچ بازده مالی ندارند (به عنوان مثال خیرین کمک مالی). در انتهای دیگر ، سرمایه گذارانی که انتظار بازده مالی دو رقمی دارند ، بدون لزوماً بازده اجتماعی (به عنوان مثال سرمایه گذاران سهام خصوصی).

از آنجا که هنوز DIB ها مورد آزمایش قرار نگرفته اند ، سرمایه گذاران اولیه احتمالاً شامل افراد و سازمان های با انگیزه اجتماعی با اشتها برای ریسک هستند - یعنی مایل به فداکاری برخی (اگر نه همه) بازده مالی در ازای بازده های بالقوه اجتماعی. این موارد ممکن است شامل اعتماد و بنیادها ، مؤسسات مالی توسعه و افراد با ارزش خالص بالا با علاقه قابل توجهی به جغرافیای هدف و/یا مسئله اجتماعی باشد. از طرف دیگر ، سرمایه گذاران نهادی خصوصی ممکن است اشتهای کمتری برای ریسک های بالای برنامه های توسعه داشته باشند و ممکن است تا زمانی که مدل DIB سابقه موفقیت را ایجاد کند ، در هیئت مدیره قرار نگیرد.

3. چرا سرمایه گذاران در صورت موفقیت بازده مالی مثبت دریافت می کنند؟آیا آنها از فقرا پول نمی گیرند؟

انتقال ریسک از سازمان های عمومی به بازیگران خصوصی یکی از ویژگی های اساسی اوراق بهادار توسعه است. سطح بالای ریسک ، از جمله سایر عوامل ، می تواند مانع از سرمایه گذاری مناسب در پیشگیری ، یا در رویکردهای نوآورانه شود که ممکن است عدم اطمینان در مورد نتایج مورد انتظار وجود داشته باشد. هنگامی که آنها در برنامه های اجتماعی سرمایه گذاری می کنند ، سازمانهای عمومی اغلب مجبور به ورود به سیستم های خرد (یعنی چگونگی هزینه وجوه) برای به حداقل رساندن خطرات شکست می شوند ، بنابراین مهار تمرکز نتایج و انعطاف پذیری در اجرای برنامه را مهار می کنند. DIBS با وارد کردن سرمایه گذاران خصوصی که بودجه مقدماتی را تأمین می کنند ، به سازمان های عمومی اجازه می دهد انواع ریسکی را که از سرمایه گذاری در مداخلات مطلوب اجتماعی باز می دارد ، منتقل کنند.

با این حال ، انتقال ریسک رایگان نیست. سرمایه گذاران باید خطر از دست دادن پول را جبران کنند. به عنوان یک قاعده کلی ، هرچه ریسک سرمایه گذاران بر این باورند که در نظر گرفته می شوند ، بازده مالی که برای سرمایه گذاری آنها نیاز دارند بیشتر می شود. سطح درک شده از انتقال ریسک و سطح مورد نیاز بازده مالی نیز بیشتر خواهد بود هرچه این خطر بیشتر باشد که سرمایه گذاران خارج از کنترل آنها باشند. اگر اهدا کنندگان خود برنامه ها را تأمین می کردند ، آنها می توانند خطر شکست را در پیش بگیرند ، زیرا آنها بدون در نظر گرفتن موفقیت در ارائه نتایج ، باید هزینه خدمات را بپردازند یا خیر.

مزایای اضافی برای درگیری بخش خصوصی فراتر از انتقال ریسک وجود دارد. تراز بازده های مالی و اجتماعی انگیزه هایی را برای بخش خصوصی ایجاد می کند تا کارآمدتر کار کند (به سؤالات متداول 6 مراجعه کنید) ، به گونه ای که: رویکردهای جدید آزمایش می شوند. عملکرد به شدت کنترل می شود. و ارائه خدمات قادر به پاسخگویی به داده های جدید است زیرا این جمع آوری و تجزیه و تحلیل می شود. بخش خصوصی همچنین ممکن است کمتر در معرض فشارهای سیاسی برای جابجایی منابع باشد. با این حال ، راه حل های صرفاً بخش خصوصی می تواند از مشکلات عدالت و دسترسی رنج ببرد. DIB ها می توانند از نقاط قوت مدیریت بخش خصوصی استفاده کنند ، ضمن اینکه این برنامه برای امکان دسترسی به خدمات برای کسانی که در غیر این صورت آنها را دریافت نمی کردند ، امکان پذیر است.

4- چه نوع بازده مالی می تواند سرمایه گذاران را انتظار داشته باشد؟

سرمایه گذاران باید به دلیل خطرات ناشی از آنها جبران شوند. هرچه سرمایه گذاران ریسک معتقدند که در نظر گرفته می شوند ، بازده مالی مورد نیاز برای سرمایه گذاری آنها بیشتر می شود. با توجه به علاقه دوگانه سرمایه گذاران DIB در هر دو بازده اجتماعی و مالی ، با توجه به اینکه بیشتر سرمایه گذاران سرمایه گذاران اول (به جای امور مالی) ، به ویژه در DIB های اولیه ، محدودیتی در سطح بازده سرمایه گذاران DIB وجود خواهد داشت. می تواند انتظار داشته باشداحزاب کلیدی DIB نیاز به توسعه مشترک DIBS دارند ، بنابراین قراردادها ارزش خوبی را برای پول به سرمایه گذاران نتایج (یعنی اهدا کنندگان) ارائه می دهند ، در حالی که یک گزاره سرمایه گذاری برای سرمایه گذاران باقی مانده است.

5- آیا این فقط یک روش گران قیمت برای تأمین بودجه برنامه ها نیست؟

اوراق قرضه تأثیر توسعه راهی را برای آژانس های اهدا کننده و دولت های همکار نوآورانه تر و انتقال خطرات مرتبط با ارائه نتایج موفق به سرمایه گذاران نشان می دهد. سرمایه گذاران نتایج در صورت دستیابی به خروجی ها و نتایج پیش از پیش نویس ، با موفقیت دست می یابند. بنابراین در صورت عدم اطمینان یا پیچیدگی در مورد آنچه که در یک منطقه یا زمینه خاص اجتماعی وجود دارد ، برای سرمایه گذاران در انتقال ریسک وجود دارد. به عنوان مثال ، مکانیسم های سخت گیری و پاسخگویی بخش خصوصی ممکن است سرمایه گذاران را بهتر برای مدیریت ریسک در مورد تحویل و اجرای قرار دهند (به سؤالات متداول 6 مراجعه کنید). انگیزه مالی مرتبط با این انتقال ریسک انگیزه ای را برای نظارت و واکنش سریع به عملکرد ضعیف در اختیار سرمایه گذاران قرار می دهد تا اطمینان حاصل شود که نتایج با موفقیت ارائه می شود.

هنگام ارزیابی اینکه آیا یک پیشنهاد DIB در مقایسه با سایر رویکردها ارزش مناسبی برای پول دارد یا خیر، مهم است که سناریوهای موفقیت مختلف را در نظر بگیرید. در مواردی که برنامه های مشابه به طور تاریخی از طریق قراردادهای کمک های سنتی تأمین مالی شده اند، هزینه متوسط ارائه نتایج در برنامه های موفق و ناموفق در حوزه مسائل اجتماعی باید هنگام ارزیابی میانگین هزینه ارائه نتایج در نظر گرفته شود. اگر سرمایه گذاران فقط حداکثر هزینه ممکن یک DIB را در نظر بگیرند (یعنی زمانی که بالاترین سطح ممکن موفقیت حاصل می شود) این بازتاب واقعی هزینه های DIB نخواهد بود.

DIB ها برای هر مشکلی در توسعه مناسب نخواهند بود، اما در بسیاری از موارد باید در نظر گرفت که آیا این رویکرد می تواند منجر به نتایج بهتری شود که کارآمدتر از رویکردهای جایگزین تولید شود.

6. آیا DIB ها واقعا ارزش هزینه های اضافه شده را دارند؟

با توجه به ماهیت ساختار DIB و تاکید بر دستیابی به نتایج، هزینه های اضافی راه اندازی یک وسیله سرمایه گذاری و سیستم هایی برای پشتیبانی از جمع آوری، نظارت و ارزیابی داده ها - که برای اندازه گیری و ارزیابی نتایج بسیار مهم است - به این معنی است که DIB ها ممکن است در ابتدا گران تر به نظر برسند. نسبت به سایر برنامه های کمکی، بدون نتیجه. با این حال، هزینه های اضافی مزایای قابل توجهی دارد.

به عنوان مثال، اجرای اولیه اوراق قرضه تاثیر اجتماعی در بریتانیا به کمیسیون ها و ارائه دهندگان خدمات ارزش سرمایه گذاری در سیستم های داده را برای فعال کردن نظارت معمول بر عملکرد نشان داده است. مدیریت روزانه و تجزیه و تحلیل داده های خاص که توسط Social Finance به نمایندگی از سرمایه گذاران در Peterborough SIB (با تمرکز بر کاهش نرخ جرم مجدد در زندانیان کوتاه مدت) انجام می شود، شامل موارد زیر است: جمع آوری داده ها در مورد نیازها و خدمات مشتری. ردیابی عملکرد در امتداد شاخص های کلیدی توافق شده؛و بحث در مورد داده های عملکرد ماهانه و تغییرات احتمالی در خدمات با ارائه دهندگان خدمات درگیر.

داده ها و تجزیه و تحلیل انجام شده می تواند تأثیر مستقیمی بر نحوه شکل گیری و ارائه خدمات داشته باشد. به عنوان مثال، در Peterborough SIB، مشخص شد که مسائل بهداشت روانی حل نشده از نظر آماری تأثیر قابل توجهی بر رفتار مرتکب جرم مجدد گروه دارند. این اطلاعات منجر به راه اندازی یک مداخله اضافی و مکمل سلامت روان در سطح پایین شد.

علاوه بر سرمایه گذاری در سیستم های بهبود یافته داده ها و نظارت در طول یک برنامه ، داده های نتایج دقیق و مستقل تأیید شده ارزش قابل توجهی وجود دارد. این شامل توانایی ارزیابی پول عمومی برای هزینه های عمومی و آنچه با استفاده از آن پول حاصل شده است ، و افزایش مسئولیت پذیری و شفافیت برای ذینفعان هدف و مالیات دهندگان در کشورهای اهدا کننده است. بسیاری معتقدند که چنین سیستم هایی باید بخش مهمی در طراحی و اجرای انواع برنامه های کمک باشد ، اما پیوند بازده سرمایه گذار به نتایج تأیید شده ، انگیزه هایی را برای ایجاد سیستم های داده با کیفیت بالا ایجاد می کند. حتی اگر پرداخت نتیجه انجام نشود و سرمایه گذاران تمام یا بخشی از سرمایه گذاری خود را از دست بدهند ، کمیساران و ارائه دهندگان خدمات راهی برای ارزیابی عملکرد خدماتی که برای آنها پرداخت می کنند به دست آورده اند و منجر به مدیریت کارآمدتر و مؤثرتر پول عمومی در این کشور می شوندبلند مدت.

جنبه دیگر DIB هایی که می تواند آنها را از رویکردهای جایگزین بودجه گرانتر به نظر برساند این است که اگر برنامه ها موفق باشند ، سرمایه گذاران بازپرداخت می کنند. با این حال ، این باید در چارچوب خطرات موجود در یک DIB در نظر گرفته شود. هرچه ریسک سرمایه گذاران کمتر باشد و کنترل بیشتر آنها نسبت به خطرات موجود در آنها داشته باشد ، بازده مالی آنها برای سرمایه گذاری آنها نیز کمتر خواهد بود. سرمایه گذاران نتیجه فقط در صورتی که شواهد روشنی وجود داشته باشد مبنی بر اینکه این برنامه موفق به دستیابی به نتایج شده است ، پرداخت می کنند (به سؤالات متداول 3 و 5 مراجعه کنید).

7. آیا اوراق قرضه تأثیرگذاری مکانیسمی برای خصوصی سازی توسط درب پشتی است؟

به دلیل درگیری سرمایه گذاران خصوصی و عرض جغرافیایی که به آنها امکان انتخاب مداخلات و ارائه دهندگان خدمات را می دهد ، منتقدین ممکن است DIB ها را به نمایندگی از شکل جدیدی از خصوصی سازی دولت متهم کنند. این انتقاد اعتقاد به سوء تفاهم از مدل DIB و نحوه عملکرد آن دارد.

اول ، DIBS برنامه هایی را انتخاب می کند که سابقه جذب بودجه - هم توسط بخش های خصوصی و هم عمومی - و آنها را به فرصت های سرمایه گذاری تبدیل می کند. DIB ها قصد ندارند برنامه هایی را که به اندازه کافی توسط دولت تأمین می شود و آنها را به بازیگران بخش خصوصی برون سپاری می کند. درعوض ، آنها در نظر گرفته شده اند تا مشوق هایی برای سرمایه گذاری در برنامه های مطلوب اجتماعی ایجاد کنند که در غیر این صورت به دلیل خطرات مرتبط با تحویل آنها ، عدم وجود سلیقه سیاسی ، ناکارآمدی در هزینه های عمومی یا چرخه های کوتاه مدت انتخابات مورد غفلت واقع می شوند.

دوم ، مشارکت سرمایه گذاران خصوصی برای هماهنگی بهتر مشوق ها - از همه ذینفعان ، نه فقط سرمایه گذاران خصوصی - با دستیابی به نتایج اجتماعی است. اولین قدم برای اجرای DIB ، شناسایی یک نتیجه قوی ، مستقل قابل دوام یا ترکیبی از نتایج است که به طور دقیق هدف این پروژه را برای بازیگران بخش دولتی و خصوصی ضبط می کند. این با خصوصی سازی متفاوت است ، جایی که یک آژانس دولتی به سادگی خدمات به یک نهاد خصوصی را منعقد می کند ، که منافع مالی و مشوق های آن ممکن است با آژانس عمومی مغایرت داشته باشد.

علاوه بر این ، دولت ها نقش مهمی در DIB ها دارند - آنها باید کاملاً از برنامه ها حمایت کنند و اطمینان داشته باشند که آنها اهداف و اولویت های ملی خود را برآورده می کنند. نقش دقیق دولت کشور میزبان در اجرای آن متفاوت خواهد بود ، از جمله اما محدود به ارائه دهنده خدمات و همکار قراردادها نیست. علاوه بر این ، اگر DIB ها در مقیاس بندی یک مداخله خاص موفق باشند ، دولت ها ممکن است تصمیم بگیرند که مداخله را مستقیماً تأمین کنند و از نیاز به ساختار DIB جلوگیری کنند.

8- چگونه اوراق بهادار توسعه می تواند از توسعه ظرفیت دولت های کشور میزبان پشتیبانی کند؟

اهدا کنندگان باید از پروژه هایی که سیستم های موازی ایجاد می کنند جلوگیری کنند و در نتیجه ظرفیت دولت های کشور میزبان را تضعیف کنند. هدف DIBS ایجاد مشوق هایی برای سرمایه گذاری در برنامه های مطلوب اجتماعی است که در غیر این صورت تحت مدلهای تأمین مالی غالب مورد غفلت قرار می گیرند ، و تمرکز آنها باید تقویت ظرفیت دولت میزبان برای جمع آوری و اندازه گیری داده ها ، خدمات کمیسیون و قراردادهای هماهنگ باشد. از ایجاد سیستم های موازی غیر ضروری و تکراری.

علاوه بر این ، DIB ها بر مقیاس بندی مداخلات مبتنی بر شواهد متمرکز شده اند که دلایل اصلی فقر را برطرف می کنند. این قابل درک است - شاید حتی مطلوب - برای اینکه چنین مداخلات در خارج از دولت انجام شود ، زیرا دولت ها - چه در کشورهای توسعه یافته و چه در حال توسعه - به طور کلی در آنچه می توانند و نمی توانند منابع عمومی را صرف کنند ، محدودتر هستند.

9. آیا DIB ها می توانند مکانیسم بهتری برای بازخورد کاربر سرویس ایجاد کنند؟

DIB ها با پیوند دادن سرمایه گذار به دستیابی به نتایج اجتماعی ، انگیزه هایی را برای سرمایه گذاران ایجاد می کنند تا حلقه های بازخورد لازم ، جمع آوری داده ها و سیستم های مدیریت عملکرد لازم را برای دستیابی به نتایج مطلوب ایجاد کنند. جمع آوری اطلاعات به روز از مشتریان ، ارائه خدمات را قادر می سازد تا به سرعت به نیازها و شرایط جدید پاسخ دهند زیرا این موارد ظهور می یابد و در نتیجه رویکردی از پایین تر و محور مشتری ایجاد می شود.

10- آیا اوراق قرضه تأثیرگذاری در زمینه ای که داده های محدود وجود دارد ، می تواند کار کند؟

رویکردهای مبتنی بر نتایج به دسترسی به داده های خوب بستگی دارد ، که ممکن است محدود باشد: کدهای آماری عمل ممکن است وجود نداشته باشد یا ممکن است ضعیف اجرا شود. منابع ممکن است برای اطمینان از داده های قوی کافی نباشد. تقلب ممکن است رخ دهد. و منابع اداری دولت ممکن است آهسته باشد و رویکردهای مبتنی بر نتایج را مهار می کند که نیاز به دسترسی به موقع به اطلاعات دارند.

از آنجا که DIB ها هنوز یک ابزار آزمایش شده نیستند ، خلبانان اولیه احتمالاً روی کشورها و/یا بخش هایی که داده های قابل اعتماد در حال حاضر وجود دارند ، تمرکز خواهند کرد ، یا روش های مقرون به صرفه برای جمع آوری داده ها می توانند پیدا کنند ، حتی اگر به معنای شروع کوچک باشد. هنگامی که DIB ها از زمین خارج می شوند و به اثبات رسیده اند ، می توانند به مناطقی که می توانند از DIB بهره مند شوند ، گسترش یابد اما در حال حاضر فاقد سیستم داده کافی برای اندازه گیری و ردیابی نتایج است. در چنین زمینه هایی ، سرمایه گذاران نتیجه و/یا سرمایه گذاران می توانند منابع اضافی (نه لزوماً در مورد نتایج) را برای کمک به ایجاد ظرفیت دولت های محلی برای جمع آوری و اندازه گیری داده های خود فراهم کنند.

11. آیا DIB ها بیش از حد روی شاخص های اجتماعی کمی تمرکز نمی کنند و آیا این شاخص ها نمی توانند بازی شوند؟

مانند سایر رویکردهای مبتنی بر نتایج ، بودجه تحت DIBS با نتایج مرتبط است که باید از نظر کمی اندازه گیری شود. تأیید مستقل از نتایج ، بنابراین بخش مهمی از طراحی DIB است تا اطمینان حاصل شود که سرمایه دار نتیجه (اهدا کننده یا دولت) برای چیزی که در واقع اتفاق افتاده است پرداخت می کند. معیارهای نتیجه ، و چگونگی تأیید آنها ، باید در ابتدای پروژه با دقت تعریف شود تا شانس مشوق ها یا بازی ها به حداقل برسد.

گزینه جایگزین برای پرداخت نتایج - پرداخت برای ورودی های پروژه - مشکل ساز تر است زیرا اغلب سرمایه گذاران را از نتایج برنامه های خود مطمئن نمی کند. DIB ها انگیزه هایی را برای به دست آوردن اقدامات با کیفیت خوب از نتایج توسعه و شواهدی از این که استراتژی ها منجر به این نتایج می شوند ، ایجاد می کنند.

12. تفاوت بین DIB ها و مکانیسم های مبتنی بر نتایج موجود چیست؟

رویکردهای بودجه مبتنی بر نتایج برای برنامه های کمک به عنوان جایگزینی برای بودجه سنتی مبتنی بر ورودی و تلاش برای افزایش اثربخشی کمک ها ظاهر شده است. DIB ها بر اساس کار مثبتی که قبلاً به توسعه برنامه های تأمین مالی مبتنی بر نتایج رفته و بسیاری از مزایای سایر رویکردهای مبتنی بر نتایج را به اشتراک می گذارند ، به عنوان مثال افزایش مسئولیت پذیری در مورد تأثیر بودجه کمک. بسیاری از چالش های توسعه مناسب تر برای رویکردهایی که به دولت ها یا ارائه دهندگان خدمات مستقیماً برای نتایج پرداخت می کنند و نه از طریق مکانیسم تحت حمایت سرمایه گذاری DIB ، مناسب تر خواهد بود. با این حال ، در برخی موارد ، DIB ها می توانند به محدودیت های مکانیسم های مبتنی بر نتایج موجود کمک کنند و از این طریق مزایای دیگری به همراه داشته باشند. اول ، رویکردهای مبتنی بر نتایج موجود مستلزم آن است که ارائه دهندگان خدمات و/یا دولت شریک تأمین مالی را تأمین کنند. این همیشه امکان پذیر نیست ، به ویژه برای سازمان های کوچکتر و/یا کشورهای در حال توسعه با دسترسی محدود به بازارهای سرمایه. DIBS با وارد کردن سرمایه گذاران خصوصی برای تأمین بودجه پروژه ، ارائه دهندگان خدمات و/یا دولت های شریک را قادر می سازد تا به امور مالی مورد نیاز خود برای از بین بردن مداخلات دسترسی پیدا کنند ، اما بدون اینکه به نتیجه برسد ، نتایج را به خطر می اندازد. این خطر را از ارائه دهندگان خدمات یا دولت ها به سرمایه گذاران خصوصی تغییر می دهد.

دوم ، با پیوند دادن بازده مالی سرمایه گذاران به دستیابی به نتایج اجتماعی ، DIB ها یک گروه ذینفع مجزا با انگیزه قوی برای اطمینان از تحویل مؤثر و کارآمد نتایج ایجاد می کنند. بازیگران بخش خصوصی که بازده مالی آنها با دستیابی به نتایج اجتماعی گره خورده است می تواند روند نظارت و در نهایت دستیابی به نتایج سختگیرانه تر شود.

13. تفاوت بین اوراق بهادار توسعه و اوراق بهادار IFFIM (تسهیلات مالی بین المللی برای ایمن سازی) چیست؟

اوراق قرضه IFFIM برای جمع آوری وجوه برای مواردی که بارگیری وجوه در آن ضروری است ، طراحی شده اند. سرمایه گذاران بازار سرمایه بودجه ای را برای برنامه های ایمن سازی فراهم می کردند ، که نیاز به تصمیمات بودجه بلند مدت و برنامه ریزی دارند و اهدا کنندگان تعهدات بلند مدت را برای پرداخت سرمایه گذاران اصلی و بازده خود انجام می دهند. بازده به سرمایه گذاران مبتنی بر موفقیت برنامه ها نیست. در مقابل ، یکی از ویژگی های اصلی DIBS این است که نتایج مستقل تأیید شده محرک پرداخت به سرمایه گذاران است.

بر خلاف اوراق قرضه IFFIM ، DIB ها فقط یک ابزار تأمین مالی برای برنامه های اجتماعی نیستند ، بلکه الگوی جدیدی برای نحوه ارائه خدمات هستند. DIB ها مشارکت هایی را ایجاد می کنند که به بازیگران بخش خصوصی انگیزه می دهد تا کارآیی و اثربخشی ارائه خدمات را بهبود بخشند و مکانیسم تأمین مالی اجازه می دهد تا این اتفاق بیفتد.

14. آیا اهدا کنندگان می توانند تعهدات چند ساله ای برای پرداخت هزینه ها انجام دهند؟

در بیشتر موارد ، DIB ها به دولت ها و/یا اهدا کنندگان نیاز دارند: 1) مقدار کامل وجوه را برای یک نتیجه موفق به صورت مقدماتی واگذار کنید ، اگرچه عدم اطمینان در مورد سطح دقیق نتایج حاصل از آن وجود دارد (و بنابراین مقدارپرداخت نتیجه) و/یا 2) هنگامی که قوانین نیاز به تعیین بودجه سالانه دارند ، تعهد چند ساله الزام آور را انجام می دهند.

دولت ها و/یا آژانس های اهدا کننده در ظرفیت قانونی خود برای انجام چنین تعهدات مالی الزام آور و بلند مدت متفاوت خواهند بود. قوانین ممکن است مستلزم این باشد که بودجه اختصاص یافته برای هر سال معین در آن سال صرف شود ، در حالی که DIB ها بر اساس سطح موفقیت هایی که برنامه ها به دست می آورند و بدون ضمانتی که از هر مبلغ خاصی برای پرداخت نتیجه استفاده می شود ، نیاز به وجوه دارند. برای حفظ یکپارچگی رویکرد مبتنی بر نتایج ، سرمایه گذاران نتیجه باید این بودجه را در صورت امکان انعطاف پذیر کنند (به عنوان مثال ، وجوهی که متعهد هستند اما در سال اول یا دوم خلبان پرداخت نمی شوند) و از تنظیم سفت و سخت خودداری می کنند. انتظارات برای نتایج حاصل از آن.

سازمان های بخش دولتی برای تعیین چگونگی ساخت برنامه های مبتنی بر نتایج ، باید سیستم های قانونی یا بودجه خود را در نظر بگیرند. آنها می توانند گزینه هایی از قبیل: تأمین اعتبار خلبانان DIB اولیه با "صندوق های چالش" را که تحت قوانین جایگزین ، انعطاف پذیر تر تنظیم شده اند ، یا ایجاد وجوه برای جذب هرگونه پرداختی که متعهد هستند اما پرداخت نمی شوند ، کشف کنند زیرا سطح مورد انتظار نتایج نبوده است. به دست آورد. این وجوه می تواند از چند طریق مورد استفاده قرار گیرد: به عنوان مثال ، آنها می توانند در پرداخت سایر برنامه های مبتنی بر نتایج تأمین شده توسط همان اهدا کننده ، که در آن نتایج به دست آمده بیشتر از حد انتظار است ، کمک کنند. آنها همچنین می توانند برای پرداخت برنامه های جدید (نه لزوماً مبتنی بر نتایج) استفاده شوند تا به موضوعاتی بپردازند که مانع از دستیابی دولت یا ارائه دهندگان خدمات در نتایج مورد انتظار تحت DIB می شود.

15. آیا سرمایه گذاران نتیجه از همه کنترل بر نحوه تحویل نتایج قرارداد چشم پوشی می کنند؟

سرمایه گذاران نتیجه یک ذینفع اصلی در ساختار DIB را تشکیل می دهند. آنها به تعریف نتایج کمک می کنند و در صورت دستیابی به آنها در نهایت هزینه های آنها را پرداخت می کنند. با این حال ، در اصل ، آنها باید از دیکته کردن وسیله ای که نتایج حاصل می شود ، جلوگیری کنند. تجویز راه حل ها نه تنها تمرکز نتایج و انعطاف پذیری در تحویل را برای واکنش به چالش های اجرای و نیازهای مشتری که برای DIB ها بسیار اساسی هستند ، به خطر می اندازند ، بلکه DIB ها را به یک پیشنهاد تجاری کمتر جذاب برای سرمایه گذاران تبدیل می کند.

این می تواند با توجه به نیاز به آژانس های اهدا کننده در مورد نحوه استفاده از وجوه عمومی ، یک چالش باشد. اگرچه آنها فقط برای موفقیت هزینه می کنند ، سرمایه گذاران نتیجه هنوز باید اطمینان حاصل کنند که نتایج با هزینه گسترده تری حاصل نشده است ، یعنی از طریق فساد یا نقض حفاظت های اجتماعی و زیست محیطی.

بنابراین ، اگرچه سرمایه گذاران نتیجه باید از تجویز نتایج نتایج خودداری کنند ، برای اطمینان از این که سرمایه گذاران نتایج راحت هستند که مداخلات با اصول اخلاقی و اهداف اجتماعی آنها هماهنگ می شوند ، باید به دقت در نظر گرفته شود. سرمایه گذاران باید در قرارداد DIB پارامترهای گسترده یا بهترین اصول عملی (مانند پیروی از استانداردهای توافق شده رفتار حرفه ای و غیره) را تصریح کنند تا اطمینان حاصل شود که مداخلات مطابق با هنجارها ، قوانین و مقررات غالب است ، در حالی که به ارائه دهندگان خدمات ارائه می دهدانعطاف پذیری آنها برای ارائه نتایج نیاز دارند.

16. برای محافظت از سرمایه گذاران و نتایج سرمایه گذاران از خطرات خارج از کنترل آنها ، چه نوع حفاظتی انجام می شود ، به عنوان مثال. خطر سیاسی؟

هنگام ساخت یک DIB ، شناسایی خطرات اصلی برنامه و روشن بودن در مورد اینکه چه کسی این خطرات را در قرارداد DIB نگه می دارد ، مهم است. ارزش مدل در انتقال خطرات تحویل کلید و اجرای کلیدی به سرمایه گذاران است که بهتر از آن برای مدیریت آنها در اختیار شما قرار می گیرند. با این حال ، این قرارداد همچنین باید به وضوح بیان کند که چگونه پرداخت ها در صورت بروز یک عمل خدا یا وقوع Majeure که هیچ یک از طرفین کنترل آن را ندارند ، تسویه می شود. به عنوان مثال ، ممکن است این اتفاق بیفتد که هر دو سرمایه گذار نتایج و سرمایه گذاران در این قرارداد موافق باشند که سرمایه گذاری های بیشتر/جریان سرمایه گذاری تحت شرایطی مانند نیروهای نیرو متوقف می شوند و به نوعی بند کاهش ریسک سیاسی موافقت می کنند. از دیدگاه یک سرمایه گذار ، مهم است که مسئولیت برخی از خطرات ، مانند ریسک سیاسی ، به وضوح در قرارداد گذاشته شود تا بتوانند سرمایه گذاری خود را به طور مؤثر کنترل و مدیریت کنند.

17- آیا می توان ضمانت سرمایه گذاران را ارائه داد؟

برخی از نمونه های SIB در سراسر جهان با ضمانت اصلی برای کلاس های سرمایه گذار خاص ساخته شده است. ایده ارائه نوعی ضمانت به سرمایه گذاران در صورتی که سرمایه گذاران (یا سایر ذینفعان) مایل به ارائه آن باشند ، امکان پذیر است. ارائه ضمانتی که به عنوان مثال می تواند به شکل حمایت کامل یا جزئی از مدیر (یا ضمانت پرداخت نتیجه در صورت عدم تجلیل از آنها توسط سرمایه گذار نتایج) باشد ، خطر را برای سرمایه گذاران کاهش می دهد و پتانسیل گسترده ای را داردپایگاه سرمایه گذار ، جمع آوری سرمایه را آسان تر می کند. با این حال ، هنگام در نظر گرفتن ساختار هر نوع ضمانت ، مهم است که این نوع تأثیر را در گزاره انتقال ریسک داشته باشد. یكی از مهمترین مزایای مدل DIB این است كه خطرات مرتبط با ارائه نتایج موفق به سرمایه گذاران منتقل می شود كه پس از آن سهم در این نتایج اجتماعی دارند. بنابراین ، آنهایی که DIB را ساختار می دهند باید مراقب باشند که مشوق ها با دستیابی به نتایج در همه زمان ها مطابقت داشته باشند.

ممکن است این مورد اتفاق بیفتد که برخی از خطرات منتقل شده به سرمایه گذاران مواردی هستند که هیچ یک از ذینفعان کنترل کامل بر آن ندارند ، به عنوان مثال در صورت کار در کشورهای شکننده ، خطر سیاسی را به عنوان مثال. برای اینکه سرمایه گذاران این خطرات را تحمل کنند ، یا باید به اندازه کافی جبران شوند ، که ممکن است بازده را بالاتر از نتایج سرمایه گذاران بخواهد بپردازند ، یا به نوعی ضمانت ریسک سیاسی ارائه می شود تا مشخصات ریسک سرمایه گذاری را کاهش دهد.