دامنه حرکت

محدوده حرکتی (ROM) به معنای وسعت یا حدی است که بخشی از بدن می تواند در اطراف یک مفصل یا نقطه ثابت حرکت کند. کل حرکتی که یک مفصل قادر به انجام آن است. دامنه حرکت یک مفصل در طول ROM غیرفعال (کمک) یا ROM فعال (مستقل) اندازه گیری می شود.

1. ROM معمولاً در طی ارزیابی فیزیوتراپی یا درمان ارزیابی می شود. مقادیر طبیعی به قسمت بدن و تغییرات فردی بستگی دارد.[1]
2. هدف از تمرینات ROM پیشگیری از کوتاه شدن عضلات تطبیقی، انقباض و کوتاه شدن کپسول، رباط ها و تاندون ها است. تمرینات ROM نیز تحریک حسی را فراهم می کند.[2][3]

انواع رام [ ویرایش |ویرایش منبع ]

1. دامنه حرکتی غیرفعال (PROM) ROMی است که زمانی حاصل می شود که یک نیروی خارجی (مانند یک درمانگر یا یک ماشین CPM) منحصراً باعث حرکت مفصل شود و معمولاً حداکثر دامنه حرکتی است که یک مفصل می تواند حرکت کند. معمولاً زمانی انجام می شود که بیمار قادر به حرکت دادن قسمتی از بدن نیست یا اجازه ندارد.
2. دامنه حرکتی با کمک فعال (AAROM) زمانی است که مفصل از یک نیروی خارجی کمک جزئی دریافت می کند. معمولاً زمانی انجام می شود که بیمار به دلیل ضعف، درد یا تغییر در تون عضلانی به کمک برای حرکت از یک نیروی خارجی نیاز دارد.
3. دامنه حرکتی فعال (AROM) همان رامی است که می توان در هنگام انقباض و شل شدن عضلات مقابل و در نتیجه حرکت مفصل به دست آورد. به عنوان مثال، دامنه حرکتی فعال برای خم شدن آرنج مستلزم انقباض عضله دوسر در حالی است که عضله سه سر بازو شل می شود. دامنه حرکت فعال معمولا کمتر از دامنه حرکت غیرفعال است.[4] معمولاً توسط بیمار به طور مستقل و زمانی انجام می شود که بیمار بتواند داوطلبانه یک حرکت را منقبض، کنترل و هماهنگ کند.

اندازه گیری دامنه حرکت [ویرایش |ویرایش منبع ]

اندازه گیری ROM بخشی جدایی ناپذیر از ارزیابی فیزیوتراپی است زیرا نظارت بر وضعیت بیمار و ثبت پیشرفت بیمار الزامات استاندارد عمل فیزیوتراپی است. ابزار مورد استفاده ممکن است به قسمت بدن، سهولت استفاده و تجربه فیزیوتراپیست بستگی داشته باشد.

گونیومتر رایج ترین ابزار برای اندازه گیری دامنه حرکتی مفاصل بدن است. از یک بازوی ثابت، تکیه گاه و بازوی حرکتی برای اندازه گیری زوایای مفصل از محور مفصل استفاده می کند.[5] اندازه گیری ROM با استفاده از گونیا به آموزش برای نتایج قابل اعتماد نیاز دارد. برای دستورالعمل هایی در مورد نحوه صحیح (مطمئن و دقیق) قرار دادن گونیا در هنگام اندازه گیری دامنه حرکت، به مجموعه صفحات گونیا مراجعه کنید.

انواع دیگر اندازه گیری ROM: از اقدامات نوار نیز می توان برای اندازه گیری دامنه حرکت در برخی از قسمت های خاص بدن استفاده کرد. به عنوان مثال ، انعطاف پذیری ستون فقرات کمر را می توان با یک اندازه گیری نوار در آزمایش Schober ارزیابی کرد.

هواپیماهای حرکت [ویرایش |منبع ویرایش]

از سه هواپیمای مرجع اساسی در آناتومی استفاده می شود. هنگام در نظر گرفتن دامنه حرکت مفصل یا جهت حرکت ، باید سه هواپیمای جهانی در نظر گرفته شود. هر یک از حرکات در یکی از هواپیماهای مربوطه قرار دارد.[6]

علل محدوده محدود حرکت [ویرایش |منبع ویرایش]

ROM محدود به مفصلی اشاره دارد که کاهش توانایی حرکت آن را دارد. حرکت ممکن است به دلیل مشکل در مفصل ، تورم بافت در اطراف مفصل ، سفتی عضلات یا درد محدود باشد.[7]

شرایط پزشکی مرتبط با محدوده محدود حرکت در مفاصل شامل موارد زیر است:

سایر دلایل محدوده حرکت محدود شامل موارد زیر است:

• از بافت های نرم اطراف مفصل یا تورم مفصل
• سفتی عضلات
• جابجایی مشترک [8]

به غیر از دلایل آسیب شناختی برای محدودیت حرکت ، می تواند دلایل غیر پاتولوژیکی مانند وجود داشته باشد

• لباس تنگ
• هیپرتروفی عضلات به دلیل تمرینات قدرتی (به عنوان مثال هیپرتروفی Biceps Brachii دامنه خم شدن آرنج را محدود می کند)
• چربی

دامنه افزایش حرکت [ویرایش |منبع ویرایش]

دامنه حرکت را می توان حفظ و به تدریج از طریق طیف وسیعی از تمرینات حرکت و کشش زیر افزایش داد. برای توضیح عمیق در مورد مفهوم و موضوع ، صفحه کشش را بررسی کنید.

دامنه تمرینات حرکتی و کشش [ویرایش |منبع ویرایش]

طیف وسیعی از ورزش حرکتی به فعالیت با هدف بهبود حرکت یک مفصل خاص اشاره دارد. این حرکت تحت تأثیر چندین ساختار است: پیکربندی سطوح استخوان در مفاصل ، کپسول مفصل ، رباط ها ، تاندون ها و عضلات که روی مفصل عمل می کنند.

سه نوع تمرینات کششی حرکت وجود دارد:

1. دامنه فعال حرکت (AROM): حرکت یک مفصل که کاملاً توسط فردی که انجام تمرین را انجام می دهد ، ارائه می شود. در این حالت ، هیچ نیروی خارجی در جنبش کمک نمی کند.
2. دامنه حرکت منفعل (PROM): حرکتی که فقط توسط شخص یا افراد دیگر یا یک دستگاه حرکت منفعل به مفصل اعمال می شود. هنگامی که دامنه حرکت منفعل اعمال می شود ، مفصل یک تمرین دریافت کننده فرد کاملاً آرام است در حالی که نیروی بیرونی قسمت بدن ، مانند پا یا بازو را در طول محدوده موجود حرکت می دهد.
3. دامنه حرکتی فعال (AAROM): مشترک از یک نیروی خارجی کمک جزئی دریافت می کند. این دامنه حرکت ممکن است ناشی از اکثر حرکت اعمال شده توسط یک مربی یا شخص یا اشخاص کمک به فرد باشد. همچنین ممکن است از هر منبع یک تلاش نیم و نیم بر روی مفصل باشد.

فیزیوتراپی [ویرایش |منبع ویرایش]

دلایل زیادی برای دیدن یک فیزیوتراپیست برای کمک به محدوده محدود حرکت در زمان پیوستن وجود دارد. دامنه مزایای حرکتی شامل موارد زیر است:

• شفابخشی و بهبودی از بافت نرم و ضایعات مفصل
• حفظ تحرک موجود در بافت مفاصل و نرم
• به حداقل رساندن اثرات تشکیل انقباض
• جلوگیری از چسبندگی بین میوفاشیا
• کمک مجدد عصبی عضلانی
• تقویت حرکت سینوویال [4].

دامنه تمرینات حرکتی می تواند:

• حرکت را در یک مفصل افزایش دهید
• عملکرد مفصل و کل اندام را افزایش دهید
• بهره وری حرکت را بهبود بخشید
• استقلال را افزایش دهید
• کاهش درد
• یکپارچگی مشترک را بهبود و حفظ کنید

بازیابی دامنه حرکت در مفصل یکی از اولین مراحل توانبخشی آسیب است. ارزیابی فیزیوتراپی قبل از تجویز طیف وسیعی از تمرینات حرکتی انجام خواهد شد. ارزیابی به محدوده فعلی و کیفیت حرکت می پردازد.

• اتصالات با استفاده منظم و کشش بافتهای نرم اطراف ، دامنه متعادل از حرکت را حفظ می کنند. فقط 10 دقیقه کشش سه بار در هفته می تواند به بهبود دامنه حرکت کمک کند.
• اغلب اغلب تمرینات تقویت کننده در کنار یا اندکی پس از طیف وسیعی از تمرینات حرکتی تجویز می شود زیرا افزایش حرکت در مفصل بدون افزایش استحکام می تواند باعث آسیب بیشتر شود [9].
• اگر هدف افزایش عملکرد باشد ، ترکیبی از نورد فوم و به دنبال آن کشش (اما نه برعکس) باید در مقایسه با کشش به تنهایی طرفداری شود.[10]