Global South در COP27: "کسانی که مسئول بحران آب و هوا هستند باید هزینه ضرر و زیان ما را بپردازند"

امسال ، در COP27 ، ما یک سال مهم را برای اقدامات جاه طلبانه آب و هوا از دست دادیم.

سال گذشته در گلاسکو ، جهان موافقت کرد که روند تعیین اهداف پنج ساله را سرعت بخشد. از کشورها خواسته شد تا پایان سال 2022 اهداف جدیدی را تحویل دهند. این روند در این اجلاس هیچ چیز به دست نیاورد. 2022 به سال 2023 تبدیل شد ، این توافق نامه ها به سختی مشخص تر شدند.

اروپا عمدتاً برای به دست آوردن جاه طلبی های آب و هوایی جدید در توافق نامه اقلیمی امسال ، مانند اوج انتشار گازهای گلخانه ای تا سال 2025 ، جنگید. امسال ، اروپا مجبور شد تا پایان بجنگد تا حتی جاه طلبی سال گذشته را دست نخورده نگه دارد. اگر بخواهیم اهداف آب و هوایی را برآورده کنیم ، این امر به سادگی کافی نیست. و به همین ترتیب COP27 امسال فشار بیشتری به ما در پیش از اجلاس اقلیم سال آینده وارد می کند.

بحث در مورد فاز سوخت های فسیلی - مقصر تغییرات آب و هوا - به نفع کشورهای نفت و گاز نیز حل و فصل شد. برای ماندن در زیر 1. 5 درجه گرم شدن کره زمین ، لازم است که از ساخت زیرساخت های فسیلی جدید جلوگیری کنید. یکی از خبر های خوب این بود که هند اکنون از مرحله خارج از همه سوخت های فسیلی پشتیبانی می کند و باعث ایجاد شتاب می شود تا این موضوع را در توافق نامه نهایی گنجانده باشد.

اما در پایان ، کشورهایی مانند مصر ، روسیه و عربستان سعودی توانستند این مرحله را از سوخت های فسیلی از توافق نهایی دور نگه دارند. منافع شخصی آنها بیشتر از علاقه به آینده ای تمیز و ایمن همه ما بود. غیرقابل درک است که نتیجه گیری یک اجلاس اقلیم کاملاً علت بحران آب و هوا را نادیده می گیرد. با حضور دبی در سال آینده کنفرانس آب و هوا سازمان ملل متحد ، می ترسم پارادوکس مدتی بماند.

نتیجه مثبت COP27: آلاینده ها موافقت می کنند هزینه ضرر و خسارت افرادی را که بیشتر تحت تأثیر بحران آب و هوا قرار دارند ، بپردازند

جمعه شب ، اتحادیه اروپا سرانجام رهبری را نشان داد و با صحبت کردن به نفع صندوق ضرر و خسارت ، بن بست را شکست. توافق نامه در مورد صندوق اولین گام به سوی عدالت آب و هوا است. اما چگونه صندوق باید تأمین شود و چه کسی واجد شرایط پول باشد ، فقط در سال آینده کار می شود. سالهای اخیر به ما نشان داده اند که در صورت ساخت پل ها فقط می توان گام های بزرگی را انجام داد-در این مورد بین کشورهای به اصطلاح توسعه یافته و در حال توسعه.

با تبدیل شدن به تغییر آب و هوا به یک واقعیت روزانه برای افراد بیشتر و بیشتر ، همبستگی نقش فزاینده ای را ایفا می کند. اما ما همچنین باید جاه طلبی های آب و هوایی را به عمل تبدیل کنیم. بگذارید این یک درس سخت برای سال آینده باشد: جاه طلبی و همبستگی آب و هوا دو طرف یک سکه است. ما نباید در مقابل بحران آب و هوا کاپیت کنیم. بنابراین بیایید برای یک سیاره قابل زندگی و عدالت آب و هوا برای همه مبارزه کنیم.

بحران آب و هوا به طور مساوی به اشتراک گذاشته نمی شود - به جنوب جهانی گوش دهید

ضرر و خسارت در COP27: کنوانسیون آب و هوا سازمان ملل متحد در حال آماده سازی برای 27 مین نسخه خود در Sharm El-Sheikh ، مصر است. COP27 مکانی برای جامعه جهانی است که بتوانند روی اهداف جاه طلبانه آب و هوا همکاری کنند - اما زمان تمام می شود.

عواقب تغییرات آب و هوا به طور مساوی به اشتراک گذاشته نمی شود. آسیب پذیرترین پرداخت بالاترین قیمت است. کسانی که در جنوب جنوبی ، زنان ، کودکان ، معلولین ، اقلیت های قومی ، اقلیت های جنسیتی و جنسی متولد شده اند و بومی ها بیشترین ضرر را متحمل می شوند و بیشترین آسیب را دارند. و آنها بیشترین تلاش را می کنند تا صدای آنها شنیده شود.

به همین دلیل در COP27 سبزها/EFA در پارلمان اروپا میکروفن را به کسانی که معمولاً در کنفرانس آب و هوا شنیده نمی شوند ، می گذارند. داستانهای ریو غوی را از لبنان ، آبیدور رحمان عابید از بنگلادش و 10 ساله کارن از کنیا بخوانید.

برای آنها ، اتحادیه اروپا باید اقدامات آب و هوایی خود را افزایش دهد و کشورهای آلاینده را برای ضرر و خسارت در سایر کشورها بپردازد.

در COP27 ما باید در نهایت منابع اضافی را برای رفع ضرر و خسارت ارائه دهیم ، با اولویت کمک های مالی ، نه مالی خصوصی. Greens/EFA MEP MEP Bas Eickhout

خواسته های سبزیجات/EFA را برای کنفرانس آب و هوایی COP27 در Sharm El-Sheikh در اینجا بخوانید.

"در آلاینده های COP27 باید هزینه ضرر و خسارت را شروع کنند"

ریوا غوی از لبنان: "اگر ما به توافق نامه پاریس نپردازیم ، ما ، آسیب پذیرترین آنها هستیم ، که ابتدا قیمت را پرداخت می کنیم."

COP27 در حال حاضر با انتهای شل ، بن بست و خرابی از گلاسکو برای پرداختن به فوریت در Sharm El-Sheikh شروع می شود. امسال شاهد وقایع بی سابقه آب و هوایی بی سابقه بوده است. آنها اندازه و مقیاس اورژانس آب و هوا را به ما نشان می دهند و فوریت برای عبور از تعاریف و اصطلاحاتی که COP26 بیشترین توجه خود را به آن داده است. ما باید روی اقدامات فوری در قبال ضرر و خسارت تمرکز کنیم و اکنون باید این کار را انجام دهیم.

با تشدید اضطراری آب و هوا ، همه افراد جهان این عواقب آب و هوا را به طور یکسان تجربه نمی کنند. با داشتن منابع برای آمادگی و پاسخ ها بیشتر در شمال جهانی ، جهان جهانی در حال حاضر در حال تلاش است. سیل در پاکستان اثرات مخربی داشته است و در نتیجه بیش از 1700 کشته شده است. فاجعه آب و هوا از اندونزی ، سریلانکا ، نیجریه و ونزوئلا نیز صرف نکرد. اما به ویژه فقیر و آسیب پذیر ، بیشترین تأثیر تغییرات آب و هوا را متحمل می شوند. فقیرترین 50 ٪ فقط مسئولیت کمتر از 10 ٪ از انتشار گازهای گلخانه ای در سراسر جهان را بر عهده دارند. در نهایت ، اقلیت ثروتمند 10 ٪ باعث فاجعه آب و هوا می شود که باعث 50 ٪ انتشار در سراسر جهان می شود.

مجمع عمومی سازمان ملل متحد امسال ، رئیس جمهور سازمان ملل متحد آنتونیو گوترس از دست دادن و خسارت را "یک سؤال اساسی در مورد عدالت آب و هوا" توصیف کرد. وی افزود: "کشورهای آسیب پذیر نیاز به اقدام معنی داری دارند" که به آلاینده ها نیاز به پرداخت آن دارد.

رفع فاجعه کافی نیست - ما باید از فاجعه آب و هوا آهسته جلوگیری کنیم

UNFCCC از اصطلاح ضرر و خسارت استفاده می کند تا توصیف کند که اضطراری آب و هوا نیاز به پاسخ نهادی دارد. با این حال ، در حالی که برخی از بلایای آب و هوایی ، مانند طوفان ها ، آتش سوزی ها و سیل می تواند پاسخ فوری را برای تسکین فاجعه ایجاد کند ، فاجعه های آهسته مانند بیابان زدایی ، خشکسالی و افزایش سطح دریا برای جلوگیری از آنها نیاز به توجه و تأمین مالی بیشتری دارند. از دست دادن زندگی ، تنوع زیستی ، فرهنگ ، معیشت و قلمرو و خسارت به اموال و زیرساخت ها باعث می شود مردم به فرار از خانه های خود غالباً بی حساب شوند.

به دلیل درجه حرارت بالا ، خاورمیانه به ویژه در برابر تأثیر تغییرات آب و هوا بر منطقه آسیب پذیر است. طوفان های ماسه ای تشدید شده امسال بارها و بارها شهرهای عراق را خفه کرده اند که بیش از 5000 نفر در بیمارستان بستری شده اند. بحران آب و هوا زمین های مزرعه مهمی در اطراف دلتای نیل مصر را از بین برده است. خشکسالی در افغانستان در دهه ها در بدترین حالت خود قرار دارد. لبنان هر سال به طور فزاینده ای با آتش سوزی شدید روبرو می شود و کشور را ویران می کند و هزاران نفر را آواره می کند. در سراسر منطقه ، تغییرات آب و هوا و شیوه های ضعیف محیط زیست سیستم های ناپایدار را تهدید می کند. بخش های زیادی از ذخایر نفت خام جهان در کشورهای عربی است و اقتصادهای آنها به شدت به تولید آنها متکی هستند و تلاش های خود را برای ترویج سیاست های آگاهانه آب و هوا پیچیده می کنند.

تغییرات در الگوهای آب و هوایی و دماهای بالاتر نیز بر توانایی آن مناطق برای تولید غذا تأثیر می گذارد. از سال 2019، بیش از 50 میلیون نفر در این منطقه به طور مزمن دچار سوءتغذیه هستند، عمدتاً در ایالت های متاثر از جنگ و در میان جمعیت رو به افزایش پناهندگان. علاوه بر این، 70 درصد از کشورهایی که بیشترین تنش آبی در جهان دارند در خاورمیانه و شمال آفریقا هستند که تهدیدی برای زندگی انسان ها، از بین رفتن کشاورزی محلی و بی ثباتی اقتصادی، اجتماعی و سیاسی است.

رهبران COP27: سرمایه گذاری در سوخت های فسیلی را متوقف کنید و در عوض در آینده ما سرمایه گذاری کنید

COP27 فرصتی را برای بررسی شکست مذاکرات COP26 ارائه می دهد. بیایید بر اساس ماده 8 موافقتنامه پاریس برای بازنگری در کار با شرکت های سوخت فسیلی، شرکت ها و آلاینده های بزرگ تجدید نظر کنیم. به جای آن باید یک صندوق غرامت برای قربانیان تغییرات آب و هوایی ایجاد کنیم که به کاهش و سازگاری آب و هوا بر اساس برابری، مسئولیت تاریخی و همبستگی جهانی اختصاص دارد. اکنون زمان اعمال اصل آلاینده می پردازد.

اگر COP27 به بن بست پس از توافق پاریس پایان دهد، با انحراف از بیمه مسئولیت و غرامت، می توانیم با شروع به کاهش خسارات، خوش بینی را به دست آوریم. اما تا زمانی که آلاینده ها، دولت ها و شرکت ها متعهد به پرداخت خسارات و خسارات ما نشوند، توافق پاریس تنها یک هدف بلندپروازانه است که سیاستمداران در سال 2016 تعیین کردند و اندکی بعد آن را فراموش کردند. اگر به توافق پاریس پایبند نباشیم، این ما آسیب پذیرترین افراد هستیم که اول بهای آن را می پردازیم.