تعویض

مبدل (همچنین به عنوان گزینه مبادله شناخته می شود) یک قرارداد گزینه ای است که به دارنده خود حق را به حق خود اعطا می کند اما نه تعهد ورود به یک قرارداد مبادله از پیش تعیین شده. در ازای سمت راست ، دارنده مبادله باید حق بیمه ای را برای صادرکننده قرارداد بپردازد. مبادله ها به طور معمول حق ورود به مبادلات نرخ بهره را فراهم می کنند ، اما می توان مبادله ای با انواع دیگر مبادله ها ایجاد کرد.

درک تعویض

از نظر ویژگی های معاملاتی آنها ، مبادله ها به مبادلات نزدیکتر از گزینه ها هستند. به عنوان مثال ، مبادله ها اوراق بهادار بدون نسخه شبیه به مبادلات هستند. به عبارت دیگر ، قراردادهای مشتق بدون نسخه معامله می شوند ، نه در مبادلات متمرکز. همچنین ، مبادله ها از میزان انعطاف پذیری زیادی بهره مند می شوند زیرا قراردادها به شکلی استاندارد نمی شوند.

قبل از معامله ، همتایان در یک مبادله باید در مورد ویژگی های مختلف قرارداد توافق کنند. به عنوان مثال ، طرفین قیمت مبادله را تعیین می کنند (همچنین به عنوان حق بیمه مبادله نیز شناخته می شود) و طول گزینه.

علاوه بر این ، همتایان باید در مورد ویژگی های مبادله زیرین تصمیم بگیرند. این ویژگی ها به طور کلی شامل مقدار مفهومی ، پاهای مبادله (ثابت در مقابل شناور) و فرکانس تنظیم برای پای متغیر است. همچنین ، همتایان معیار پای شناور مبادله را تعیین می کنند.

برنامه های تعویض

مبادله ها با برنامه های بیشماری در صنعت سرمایه گذاری همراه هستند. به عنوان مثال ، آنها غالباً در محافظت از خطرات مختلف اقتصاد کلان مانند خطر نرخ بهره استفاده می شوند. شرکتی که پیش بینی افزایش نرخ بهره را می دهد ممکن است یک مبادله پرداخت کننده را برای محافظت از خود در برابر ریسک نرخ بهره خریداری کند. علاوه بر این ، مبادله ممکن است خطرات مرتبط با اوراق بهادار مالی مانند اوراق قرضه را فراهم کند. همچنین ، موسسات مالی معمولاً برای تغییر مشخصات بازپرداخت خود از مبادله استفاده می کنند.

مبادله ها در درجه اول توسط شرکت های بزرگ و موسسات مالی ، از جمله بانک های سرمایه گذاری ، بانک های تجاری و صندوق های پرچین به کار می روند.

انواع مبادله ها

طبقه بندی مبادله ها بر اساس انواع پاهای درگیر در قرارداد مبادله پیش بینی شده است. بر اساس چنین طبقه بندی ، دو نوع اصلی مبادله وجود دارد: مبادله پرداخت کننده و تغییر گیرنده.

با خرید مبادله پرداخت کننده ، خریدار حق ورود به قرارداد مبادله را به دست می آورد ، این بدان معنی است که وی در ازای پای مبادله ثابت ، پای مبادله شناور را دریافت می کند.

برعکس ، مبدل گیرنده حق را فراهم می کند اما تعهدی برای ورود به یک قرارداد مبادله ای ندارد ، که در آن دارنده مبادله باید در ازای پای مبادله ثابت مبادله شناور را بپردازد.

سبک های اعدام

مشابه گزینه های ساده وانیلا ، قراردادهای مبادله با سبک های مختلف اعدام همراه هستند. به عبارت دیگر ، تعویض های مختلف حاوی بندهای مختلفی است که تاریخ ورزش را تعیین می کند. رایج ترین سبک های مبادله شامل سبک های اروپایی ، آمریکایی و برمودیایی است.

• مبادله اروپا: مبادله ای که فقط در تاریخ ورزش قابل استفاده است.
• مبادله آمریکایی: مبادله ای که در هر تاریخ بین تاریخ مبدأ و ورزش و همچنین در تاریخ ورزش قابل استفاده است.
• مبادله برمودیان: مبادله ای که می تواند در چندین تاریخ از پیش تعیین شده بین تاریخ مبدأ و ورزش انجام شود.

سبک های مبادله در انتخاب روش ارزیابی مناسب بسیار مهم هستند. به عنوان مثال ، مبادله های سبک اروپایی به طور معمول با استفاده از مدل ارزیابی سیاه ارزش دارند. از طرف دیگر ، مبادله های آمریکایی و برمودیایی ، که نسبت به گزینه های اروپایی پیچیده تر به حساب می آیند ، معمولاً با استفاده از مدل های سیاه و سفید یا هال-سفید رنگ قیمت گذاری می شوند.

منابع بیشتر

با تشکر از شما برای خواندن راهنمای CFI در مورد مبادله. برای ادامه یادگیری و توسعه دانش خود در مورد تحلیل مالی ، ما منابع اضافی را در زیر توصیه می کنیم:

• آرایش پرچین
• اوراق بهادار ترکیبی
• گزینه ها: تماس و قرار می دهد
• میزان مبادله
• تمام منابع مشتقات را ببینید

• این مقاله را به اشتراک بگذارید