کشورهای کم خطر از جوایز FDI بهره می گیرند

سوئیس در صدر شاخص ریسک کشور گلوبالداتا به عنوان کشور کم خطر در جهان قرار دارد ، در حالی که ونزوئلا در رده پایین قرار دارد ، اما عامل خطر برای ورود FDI یک مکان به چه معنی است؟

ثبات سوئیس هنگام صحبت از سیاست و تجارت ، کشور کم خطر را برای سرمایه گذاران خارجی می کند.(عکس توسط Fabrice Coffrini/ AFP از طریق Getty Images)

یافته های کلیدی

• سوئیس در رده بندی به عنوان کمترین خطرناک ترین کشور قرار دارد.
• ونزوئلا خطرناک ترین کشور است.
• سرمایه گذاری مستقیم خارجی (FDI) و تولید ناخالص داخلی سرانه با ریسک کشور ارتباط منفی دارند.
• کشورهای موفق تر FDI دارای نمرات ریسک پایین کشور هستند.
• کشورهای ثروتمند به طور کلی در مقایسه با کشورهای فقیر کمتر خطرناک تلقی می شوند.
• کشورهای اروپای غربی و آسیایی بر صدر این شاخص (کمتر خطرناک) حاکم هستند.
• کشورهای فقیر خاورمیانه و کشورهای آفریقا زیر صحرای کشورها خطرناک ترین به نظر می رسند.
• ریسک کشور به عنوان یک عامل انتخاب طولانی تر در لیست (از لیست کوتاه) دیده می شود.

شاخص ریسک جهانی کشور گلوبالداتا ریسک کشور را در شش ستون اندازه گیری می کند: خطرات کلان اقتصادی ، محیط سیاسی ، محیط قانونی ، اثربخشی ساختار جمعیتی و اجتماعی ، فناوری و زیرساخت ها و محیط زیست. هر ستون وزن دارد و خطرات کلان اقتصادی بیشترین نسبت شاخص را تشکیل می دهد. در کل ، 136 کشور مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند. داده ها از سه ماهه چهارم سال 2020 است.

تجزیه و تحلیل منطقه ای شاخص ریسک جهانی کشور

اکثریت (70 ٪) کشورهای اروپای غربی ریسک بسیار کم تلقی می شوند. در حقیقت ، هیچ کشور اروپای غربی ریسک بالا یا بسیار زیاد تلقی نمی شود. برعکس ، سه چهارم کشورهای کشورهای آفریقا زیر صحرایی مورد تجزیه و تحلیل ، ریسک بالا یا بسیار بالایی در نظر گرفته شدند. موریس تنها کشور کم خطر در جنوب صحرای آفریقا است. آمریکای جنوبی تصویری مشابه را نقاشی می کند. پنج نفر از نه کشور مورد تجزیه و تحلیل بسیار خطرناک هستند. ونزوئلا کمترین رتبه (خطرناک ترین) کشور در فهرست است.

گسترش ریسک در مناطق آسیا و اقیانوسیه و خاورمیانه و شمال آفریقا قابل توجه است. هشت کشور آسیا و اقیانوسیه در براکت بسیار کم خطر قرار دارند ، در حالی که نه نفر در معرض خطر بالا یا ریسک بسیار بالایی هستند. به همین ترتیب ، در خاورمیانه و شمال آفریقا شش کشور در معرض خطر کم و یا ریسک بسیار کم هستند ، در حالی که هشت کشور در معرض خطر بالا یا ریسک بسیار بالایی هستند.

سوئیس کم خطر ، ونزوئلا خطرناک ترین

با کمال تعجب ، ده کشور برتر-ده کشور کم خطر-تحت سلطه کشورهای اروپای غربی و کشورهای شهر آسیا است. سوئیس با نمره 18. 9 از 100 در صدر جدول قرار دارد (نمره 100 بالاترین خطر). این کشور در تمام معیارها به خوبی نمره می دهد ، اما به ویژه برای محدود کردن خطرات کلان اقتصادی و اثربخشی ساختار جمعیتی و اجتماعی ، به ترتیب رتبه دوم و سوم ، همه کشورهای این شاخص بسیار قوی است. سوئیس اقتصاد و ساختار سیاسی پایدار دارد. این یکی از آزادترین اقتصادهای جهان است و اگرچه نسبتاً گران قیمت است ، اما دارای یک محیط تجاری مطلوب ، به ویژه در مورد سرمایه گذاری های خارجی است.

سنگاپور و دانمارک از نزدیک از بین رفتند و از بین 136 کشور رتبه دوم و سوم را کسب کردند. از بین سه کشور برتر ، سنگاپور در محیط حقوقی و ستون های اثربخشی ساختار جمعیت شناختی و اجتماعی نسبتاً بهتر عمل می کند ، در حالی که دانمارک برای محیط زیست و فناوری و زیرساخت ها قوی تر است.

در نقطه مقابل مقیاس ، ونزوئلا با نمره 77. 5 به عنوان خطرناک ترین کشور در فهرست قرار می گیرد و آخرین خطرات کلان اقتصادی را به پایان می رساند. اقتصاد آن در حال خستگی است و چندین سال است که دارای فشار خون بالا است. در سال 2018 ، دولت در تلاش برای مهار فشارهای تورمی ، ارز خود را (حدود 95 ٪ کاهش داد) تغییر داد. این ناموفق بوده است. بسیاری از آژانس های داده به دلیل مسائل مربوط به ارز و گزارش ، گزارش های تولید ناخالص داخلی را متوقف کرده اند. در سال 2020 ، از بین 190 کشور جهان در گزارش تجاری بانک جهانی در رتبه 188 قرار گرفت. ونزوئلا همچنین به دلیل محیط سیاسی (133) و محیط قانونی (132 ام) در شاخص خطر جهانی کشور گلوبالداتا در رتبه ضعیف قرار دارد.

سایر کشورهای پرخطر شامل پنج مورد شامل تولید ناخالص داخلی سرانه زیر 1000 دلار (بوروندی ، چاد ، ماداگاسکار ، سوریه و یمن) هستند. بسیاری از مضامین مشترک در بین خطرناک ترین کشورها وجود دارد: بی ثباتی سیاسی ، سیستم های حقوقی کافی ، عدم توانایی در مراقبت از جامعه و عدم پیشرفت زیرساخت ها برای توسعه اقتصاد داخلی. لازم به ذکر است که ده کشور خطرناک در کل خطرناک ترین طبقه بندی محیط زیست نبودند ، با اینكه امثال هند و بنگلادش با این اقدام نمرات فقیرتر را ثبت كردند.

رابطه خطر کشور با رونق اقتصادی

با توجه به شاخص ریسک کشور شامل یک ستون اقتصاد کلان ، شاید انتظار می رود که بین تولید ناخالص داخلی سرانه و نمره خطر یک کشور همبستگی داشته باشد. در آزمایش این فرضیه از طریق یک مدل رگرسیون یک نوع ساده ، در واقع یک همبستگی منفی آماری معنی داری بین تولید ناخالص داخلی سرانه یک کشور و نمره خطر آن وجود دارد. این آزمون دارای مقدار R-Square 0. 58 بود و مقادیر P از رهگیری و ضرایب سرانه تولید ناخالص داخلی هر دو در سطح اطمینان 95 ٪ از نظر آماری معنی دار بودند (هر دو دارای P-P-CONTROUS کمتر از 0. 05 بودند).

از نظر ساده تر ، می توان فرض کرد که با افزایش سرانه تولید ناخالص داخلی ، انتظار می رود خطر کشور کاهش یابد (یعنی کشورهای ثروتمندتر خطرناک تر تلقی می شوند ، در حالی که کشورهای فقیر خطرناک تر به نظر می رسند). از نظر FDI ، ما کشورهای موفق تری (مانند آلمان ، سنگاپور ، سوئیس ، انگلیس و ایالات متحده) با تولید ناخالص داخلی بالا و نمرات ریسک کم کشور را می بینیم ، در حالی که کشورهایی مانند سوریه ، ونزوئلا و یمن در انتهای مخالف ظاهر می شوندمقیاس - تولید ناخالص داخلی پایین سرانه و نمره ریسک بالا کشور.

خطر در مقابل پاداش FDI

در تجزیه و تحلیل پروژه های اعلام شده Greenfield FDI در هر 100000 جمعیت در برابر خطر کشور ، ما همبستگی منفی می بینیم. از آنجا که نمره خطر کشور پایین تر است ، می توان انتظار داشت که تعداد پروژه های FDI در هر 100000 جمعیت بیشتر باشد. کشورهای کوچکتر و موفق FDI مانند ایرلند ، هنگ کنگ ، لوکزامبورگ و امارات متحده عربی به سمت چپ بالای نمودار ظاهر می شوند ، در حالی که کشورهایی که دارای نمرات ریسک بالا (در سمت راست نمودار) هستند ، سرمایه گذاری داخلی کمی دریافت می کنند.

اهمیت خطر کشور برای FDI

بسیاری از عوامل دیگر وجود دارد که به تصمیم FDI کمک می کند. ریسک کشور فقط بسته به لیست کوتاه مکانهای پیشنهادی ممکن است وارد تفکر شود. به عنوان مثال ، یک شرکت آمریکایی که اروپای غربی را برای افتتاح دفتر هدف قرار می دهد ، ممکن است فرانسه ، ایرلند ، آلمان و انگلیس را در نظر بگیرد. خطر کشور بعید است که یک عامل اصلی در این فرایند تصمیم گیری باشد زیرا همه این مکان ها نسبتاً کم خطر هستند. انتظار می رود عوامل دیگری مانند استعداد ، هزینه ها ، محیط تجاری و اتصال به لیست معیارها بالاتر باشد.

در مقابل ، اگر یک شرکت به دنبال ساخت کارخانه تولید در آفریقا باشد ، ممکن است خطر کشور بیشتر از یک عامل مؤثر در روند تصمیم گیری باشد. در این مثال ، خطر کشور ممکن است یک معیار اولیه در تصمیم گیری در مورد لیست طولانی از مکان ها باشد. پس از تصمیم گیری در لیست طولانی ، سایر فاکتورهای FDI ممکن است برای محکوم کردن کشورها در برابر یکدیگر استفاده شوند تا در لیست کوتاهی از مکان ها-به طور بالقوه برای مرحله انتخاب سایت-فیلتر شوند.

روش شناسی خطر کشور

مدل ریسک کشور Globaldata یک مدل منحصر به فرد در ریسک ریسک کشور است که با ارزیابی عوامل کیفی و کمی مختلف ، سطح موجود و آینده ریسک کشور را تعیین می کند. این شاخص برای کمک به بنگاهها برای ایجاد استراتژی های تجاری جهانی خود بر اساس تحولات تاریخی در یک اقتصاد و همچنین انتظارات آینده آنها تدوین شده است.

این مدل به صورت سه ماهه خطرات خاصی را ضبط می کند که چشم انداز رشد یک کشور خاص را تضعیف می کند. بنابراین ، به تجزیه و تحلیل شرایط فعلی و همچنین چشم انداز آینده یک کشور کمک می کند.

این شاخص به شش ستون وزنی تقسیم می شود: خطرات کلان اقتصادی (48 ٪) ، محیط سیاسی (12 ٪) ، محیط قانونی (8 ٪) ، اثربخشی ساختار جمعیتی و اجتماعی (15 ٪) ، فناوری و زیرساخت ها (14 ٪) و محیط زیست(3 ٪). هر ستون حاوی ستون های فرعی است که داده های خام را در خود جای داده است.