دو نویسنده غذا در همه رستوران های فارسی در SoCal می خورند (خوب ، 18 نفر از آنها)

آنسا هل ، نویسنده کتاب آشپزی ، بیل آدیسون ، منتقد رستوران لس آنجلس تایمز را در تلاش 2 روزه برای غذا خوردن در بسیاری از رستوران های فارسی در کلانشهر لس آنجلس به عنوان ممکن که می توانستند پیوستند.

آنسا هلو با چنگال خود یک تکه بیضی و بیضی از دونبانان کبابی - فارسی برای بیضه بره - را با چنگال خود به دست آورد و نیش او را در نظر گرفت. ظاهر و بافت کباب شبیه به یک اسکالپ دریایی نرم بود ، اگرچه این عطر و طعم دارای یک قضیه محدود بود که از لبه های دودی آن برخوردار بود. هلو گفت: "این به درستی پخته شده است."سپس وی افزود: "خوردن این ظرف در L. A شگفت آور است."

ما در هفت وعده غذایی روزانه خود - هشت نفر اگر توقف نهایی بستنی را حساب کنید - در Attari Grill ، یک رستوران ایرانی در وست وود. این رستوران کمکی کمتر شناخته شده برای فروشگاه خواهر و برادر محبوب Attari Sandwich است. آنها در یک حیاط با یکدیگر روبرو می شوند که مشتریان در میزهای سایه دار توسط چترهای رنگارنگ می ماندند و به منوهای گوشتی نیز خدمت می کنند و غذاهای چنگال را به دست می آورند. اما فقط کوره دونبالان را آماده می کند.

صحنه غذای L. A شگفت انگیز است. این 7 رستوران به ما یادآوری می کنند که چرا

بیل آدیسون ، منتقد رستوران ، هفت بررسی اخیر را نشان می دهد ، از یک کامیون مواد غذایی کارنیتاس گرفته تا یک شگفتی کوچک ژاپنی ، که نشان دهنده فرهنگ ناهار خوری شگفت انگیز شهر است.

هلو نویسنده کتاب آشپزی سوری لبنانی است ، مستقر در سیسیل ، که دو دهه گذشته را خستگی ناپذیر برای تحقیق در مورد خاورمیانه آشپزی و دیار آن گذراند. در ماه مه ، او به خاطر اوپوس 530 صفحه ای خود ، "جشن: غذای جهان اسلام" جایزه جیمز ریش را به دست آورد. غذای آتاری او را متحیر کرد زیرا این افراد ، گرچه در خاورمیانه بسیار رایج است ، اما به ندرت در رستوران ها از هر نوع در آمریکا سرو می شود. این یک غافلگیرکننده در طول مأموریت خود اختصاصی اخیر ما بود: خوردن وعده های غذایی در بسیاری از رستوران های ایرانی در کلانشهر لس آنجلس همانطور که می توانستیم در 2 روز خود با هم مدیریت کنیم.

همه گفتیم ، ما آن را به 18 مکان رساندیم.

هر دوی ما می خواستیم با مقیاس کوهی کوهستان پس از کوه برنج با زعفران ، فرهنگ های ایرانی شهر را بهتر درک کنیم ، و هر خورش علفی احتمالی را می چرخانیم و انواع مختلفی از کباب ها را که می توانیم پیدا کنیم ، بلعیدیم. ما قانع کننده ترین توصیه ها را از طرف همکاران و دوستان جمع آوری کردیم و صبحانه های دلچسب ، ناهار و شام را روسری کردیم. قهرمانان شفاف پدیدار شدند.

ده ها ، اگر نه صدها نفر ، گزینه هایی برای باریک شدن وجود داشت. کالیفرنیای جنوبی بزرگترین جمعیت ایران را در خارج از ایران دارد. جامعه 300000 تا 500000 نفر از ساکنان آمریکایی ایرانی در منطقه را تخمین می زند. دفتر سرشماری می گوید لس آنجلس 87000 نفر از میراث ایرانی است.

Tehrangeles ، همانطور که جامعه مستقر در وست وود از مدتها قبل لقب گرفته است ، در دهه 1960 شکل گرفت. این قارچ با تازه واردانی که در پاسخ به انقلاب زخمی شدن این کشور در سال 1979 از ایران گریختند ، قارچ شد. این دو رستوران آتاری در بلوکی که در سال 2010 توسط لس آنجلس نامگذاری رسمی به عنوان "میدان فارسی" دریافت کرده بود ، ساکن هستند ، تأییدیه ای مبنی بر اینکه ریشه های محلی آمریکایی ایران به چه میزان رسیده است.

ما هرگز ندیدیم که دونبالان دوباره پیشنهاد داده است. بیشتر منوهای موجود در رستوران های دیگری که از آنها بازدید کردیم - در وست وود ، گلندیل ، ایروین و آناهیم - یکنواختی خاص را به اشتراک گذاشتند. کباب ، با رانش برنج ، غالب: بره ، گوشت گاو ، مرغ ، معمولاً چند مورد از غذاهای دریایی. چندین خورش دوباره و دوباره ظاهر می شوند: قرمه سابرز (لوبیای کلیه و غالباً بره یا گوشت گاو با آهک خشک و نیمی از گیاهان دارویی) ، فسنجان شیرین و غرق شده (مرغ در یک سس ضخیم با گردو و مسابقه با مولاس انار ،) و Gheymeh (یک فروپاشی گوجه فرنگی ادویه دار ، گوشت گاو و نخود فرنگی زرد ، با بادمجان سرخ شده یا تاج سیب زمینی سرخ شده که ظاهر مکرر می کنند). غوطه وری از بادمجان و ماست به عنوان اشتها آور ، مانند Ash-E Reshteh ، یک سوپ نودل سبزیجات معطر است. خیار و گوجه فرنگی بر سالادها حاکم است.

اندی باراگانی و ناز دروویان ، نویسندگان مواد غذایی آمریکایی هلو و ایران ، همه پرس و جوهای من راجع به جهانی بودن منوها به همان ذات جوش دادند: Khoresh یا Stew ، مبانی آشپزی خانگی ایران است ، با تنوع فردی ، منطقه ای و فصلی. خانواده ها و گروه ها تمایل به بیرون رفتن از کباب ها دارند و غذاهای موجود در رستوران ها به معنای جذابیت گسترده ای هستند.(من این هفته در خبرنامه منتقدین رایگان ما بیشتر در مورد موضوع هستم ، یادداشت های مزه دار ؛latimes.com/tastingnotes.)

Off the Shelf: اصلی ترین آشپزی فارسی که احتمالاً ندارید

صفحات کتاب آشپزی عظیم Najmieh Batmanglij "آشپزی در ایران: دستور العمل های منطقه ای و اسرار آشپزخانه"-یک مجموعه 700 صفحه ای از غذاهای ایران را که در طی سه دهه گذشته تسلط یافته است-را تغییر دهید. مانند نشانگرهای دنباله دار.

با این حال ، هرچه هویو و من بیشتر غذا می خوردیم ، هر رستوران متمایز تر می شد. ما می توانیم چاشنی دقیق گوشت ها (و عدم وجود آن) یا ضخامت دقیق غوطه وری ماست یا بی وزنی امید برنج را تشخیص دهیم. تخصص های استثنایی به ما جهش یافته است.

هنگام ناهار خوری ، من تمایل دارم که تجربیات را با ارزش چهره تجربه کنم و بعداً زمینه را جمع کنم. هلو برعکس است. regal و مبهم ، اما همچنین مهربان و مهربان ، او به یک حضور مجرد حمله می کند. او دارای یک سر خارق العاده از موهای نقره ای عایق بندی شده است ، مانند موج های موجود در یک حوضچه در یک روز تند و تیز که هوا در بالا نیز در امواج می لرزد. او بسیاری از سوالات در محل را برای سرورها و صاحبان دارد-در مورد میزان استفاده از روغن آشپزخانه برای برنج ترد ، در مورد جایی که در ایران صاحب آن است و چه مدت در آمریکا بوده است ، در مورد قوام مناسب Ab-Goosht(بعداً در مورد آن). مردم به راحتی به سوالات پاسخ می دهند. مطالبات باشکوه و پرس و جو او معمولاً چند سؤال از خود را مطرح می کند.

آنسا هلو نویسنده کتاب آشپزی سوری لبنانی است که در سیسیل مستقر است. در ماه مه ، او برای کتاب آشپزی خود "جشن: غذای جهان اسلام" جایزه جیمز ریش را به دست آورد.

ما در مورد Stalwarts که بیشتر ما را تحت تأثیر قرار داد ، کاملاً توافق داشتیم. یک حذف ممکن است خوانندگان را غافلگیر کند: جای رافی در گلندیل ، یک موسسه گرامی بیش از 25 سال ، که هیچ یک از ما از آن لذت نبردیم. این اولین توقف ما بود ، و این اولین بار بود که هلو در رستوران های محلی فارسی با عرف روبرو شد که او از سفرهای خود به ایران به یاد نمی آورد: یک یا دو خورش ضخیم را مستقیماً در بالای وعده های قاره تاهدیگ ،کرکینگ با ارزش ، لایه کارامل شده برنج که در انتهای گلدان تشکیل می شود."چرا انها باید این کار را انجام دهند؟"او گریست."لذت بردن از شفافیت کل نکته است. این کاملاً بافت را خراب می کند. "ما در هر جایی که می خوردیم با خورش هایی که بر فراز تاهدیگ می خوریم روبرو شدیم. بی اعتنایی او هرگز تکریم نشد.