تصادف بزرگ سال 1929 در کانادا

در اواخر اکتبر سال 1929 ، ترور بورس اوراق بهادار آمریکای شمالی را به دست گرفت. حزب سوداگرانه سرمایه داری ، با قیمت سهام گالوپینگ و میلیونرهای مشهور آن ، به مرحله ای ناگهانی رسید. تصادف بزرگ ، به آن فراخوانده شد و توسط رکود بزرگ دنبال شد.

در اواخر اکتبر سال 1929 ، ترور بورس اوراق بهادار آمریکای شمالی را به دست گرفت. حزب سوداگرانه سرمایه داری ، با قیمت سهام گالوپینگ و میلیونرهای مشهور آن ، به مرحله ای ناگهانی رسید. تصادف بزرگ ، به آن فراخوانده شد و توسط رکود بزرگ دنبال شد.

گلوت گندم سال 1928 تبادل دانه وینیپگ را به یک مارپیچ انداخت و باعث افسردگی در اقتصاد کانادا شد.

در 24 اکتبر 1929 ، پنجشنبه سیاه شکل گرفت. صفحه اول تورنتو گلوب روز بعد فریاد زد: "دلالان سهام در روز وحشی وحشت تکان می خورند."بورس اوراق بهادار نیویورک ، داستانهای همراه ، گزارش شده است که در معاملات وحشی کاهش گسترده ای را تجربه کرده است ، با رکورد 12. 8 میلیون سهم فروخته شده. هزاران حساب قبل از مداخله بانکداران پیشرو و صنعتگران برای متوقف کردن رکود ، از بین رفتند. گلوب اعلام کرد که این وحشت به بازارهای تورنتو گسترش یافته و قیمت سهم "لرزان" را در آنجا دارد. در مونترال ، اجباری فروش شایع شد و تقریباً هر سهام روز را به پایان رساند.

جان مینارد کینز ، اقتصاددان مشهور انگلیس ، که سرمایه گذاری های شخصی وی کاملاً تا پایان سال از بین رفته است ، گفت: "بزرگترین تصادف ثبت شده است."

سه شنبه ، 29 اکتبر - یا سه شنبه سیاه - هنوز هم بدتر بود. در وال استریت ، 16. 4 میلیون سهم فروخته شد ، تقریباً 4 میلیون نفر بیشتر از تعداد بی سابقه ای از پنجشنبه سیاه. میانگین صنعتی نیویورک تایمز سقوط کرد و یک سال قوی را از بین برد و شرکت بازرگانی غول سرمایه گذاری گلدمن ساکس به 58 درصد از ارزش شب گذشته کاهش یافت.

اعتبار: کتابخانه و بایگانی کانادا/C-020594. r n

در تورنتو و مونترال ، سوابق انحلال تنظیم شد. سرمایه گذاران وحشتناک ولسوالی های مالی را گرفتار کردند ، در حالی که کارمندان در صرافی ها و خانه های کارگزاری خود را برای تلاش برای خراب کردن مدارک کار می کردند. بررسی سالانه کانادایی در مورد امور عمومی اظهار داشت: "هرگز قبل از تصادف 1929 مبلغی که به میلیاردها دلار در بورس اوراق بهادار کانادا در یک دوره زمانی کوتاه از بین رفته بود ، از دست داده بود."در مونترال ، حدود 500000 سهم (5 برابر مبلغ معمول) فروخته شد. در تورنتو ، 330،000 فروخته شد (13 برابر معمول).

جان کنت گالبرایت ، اقتصاددان متولد کانادایی ، در کتاب اصلی خود The Great Crash 1929 (1954) نوشت: "ویژگی منحصر به فرد این تصادف بزرگ سال 1929 این بود که بدترین وضعیت بدتر شد."بازارها دوباره به زندگی پریدند ، اما به طور خلاصه. این مشکلات برگشتند و آنها همچنان ادامه داشتند.

از اوج بازار گاو نر در سال 1929 تا اواسط سال 1930 ، 50 سهام فعال کانادایی به طور متوسط کاهش یافت تا نیمی از ارزش بازار آنها باشد. سهامداران در نیکل بین المللی و امپریال نفت بیش از 500 میلیون دلار از دست دادند ، کسانی که در راه آهن اقیانوس آرام کانادا بیش از 60 میلیون دلار بودند.

روغن استاندارد جان دی. راکفلر ، نیوجرسی ، بیل گیتس روز خود ، در آشفتگی گرفتار شد. در 13 نوامبر 1929 ، یک روز فاجعه بار دیگر برای بازارها ، او پول خانواده خود را پشت این ضمانت قرار داد که سهام شرکت وی زیر 50 سال نخواهد بود. در اوایل سال 1932 ، قیمت 20 بود.

مورخان و اقتصاددانان در مورد اهمیت تصادف بزرگ بحث می کنند. برخی ادعا می کنند که این باعث افسردگی بزرگ شد که در دهه 1930 در سراسر جهان صنعتی فرو رفت. برخی دیگر به سختی آن را در روایت های خود در مورد مصیبت اقتصادی دهه ، یک پدیده بین المللی با منشأ و توضیحات فراوان ذکر می کنند.

تا سال 1933 ، نادر از افسردگی ، R. B. بنت بی نظیر و ناکارآمد به نظر می رسید. او به لب شوخی های بی پایان تبدیل شد.

نخست وزیر ویلیام لیون مکنزی کینگ ، در سال 1941 عکاسی کرد.

رکود اقتصادی به اندازه کافی متوسط به نظر می رسید که رهبر محافظه کار R. B. بنت در سال 1930 به دنباله انتخابات برخورد کرد. تصدیق بحران در کانادا را تصدیق کنید.

شش ماه پس از انتخابات ، نخست وزیر بنت متوجه شد که این کشور در یک افسردگی شدید اقتصادی قرار دارد. نکته پایین در سال 1933 ، هنگامی که تولید و صادرات ملی - بسیار مهم در حال حاضر به اقتصاد کانادا (به شاخص های اقتصادی مراجعه کنید) - از اواخر سطح دهه 1920 پایین بود. مزارع غرب در بحران بودند (خشکسالی را ببینید). تقریباً یک سوم نیروی کار بیکار بود.

مزارع در غرب مانند این یکی نه تنها با فرسایش بلکه توسط خشکسالی و طاعون حشرات ویران شدند.

خانواده ای که در دوران افسردگی بزرگ از شمال به ساسکاتون باز می گردند. اعتبار: بایگانی گلدن.

انجمن بیکار مردان مجرد در تورنتو ، انتاریو ، حدود 1930.

قربانیان بیکاری در دوران رکود به سوپ آشپزخانه هایی مانند این آشپزخانه در مونترال در سال 1931 متوسل شدند که توسط سازمان های داوطلبانه و کلیسا اداره می شد. پس از صرف غذا، اکثر مردم برای شب به کوچه ها، پارک ها یا خانه های شلوغ بازگشتند (بایگانی ملی کانادا/PA-168131).

اعتبار: کتابخانه و بایگانی کانادا/C-020594. r n

بنت ثروتمند و خوش اندام، لب به لب شوخی های بی رحمانه و نماد همه چیزهایی بود که کانادایی ها از آن نفرت داشتند. اگرچه او تلاش کرد تا جریان را تغییر دهد، بانک کانادا را تأسیس کرد و در سال 1935 قرارداد جدید خود را برای اصلاح خدمات اجتماعی ارائه کرد، اما خیلی دیر بود. در انتخابات بعدی، کانادایی ها بنت را برکنار کردند.

اقتصاد به عقب برگشت، اما به کندی، و رکود اواخر دهه 1930 روند صعودی را قطع کرد (به چرخه های تجاری مراجعه کنید). در سال 1939، هنوز صدها هزار کانادایی برای کمک مالی بودند، با نرخ ماهانه برای یک خانواده پنج نفره از 60 دلار در کلگری تا 19 دلار در هالیفاکس. این قبل از ظهور دولت رفاه در دهه های بعدی بود.

سال به سال بدبختی اقتصادی مردم را در برابر یکدیگر در رکود جهانی قرار می دهد که بازارهای کمی را آسیب نبینند. در پاسخ، دولت ها برای محافظت از خود و تنبیه دیگران، تعرفه ها را زیاد کردند (به حمایت گرایی مراجعه کنید). دموکراسی ها، خودخواه و هراسان به خود متوسل شدند. سرمایه داری ظاهرا شکست خورده بود و مخالفان آن مد بودند. دیکتاتوری های تشنه سرزمین شکوفا شد (به فاشیسم مراجعه کنید). از این نظر، جنگ جهانی دوم فرزند رکود بزرگ بود. سپس، در چرخشی از سرنوشت، رونق اقتصادی جنگ به رکود کانادا پایان داد.