مالیات بر درآمد در مزایای تأمین اجتماعی

از سال 1984 ، ذینفعان تأمین اجتماعی با کل درآمد بیش از آستانه های خاص ، ملزم به پرداخت مالیات بر درآمد فدرال بر برخی از درآمد سود خود هستند. از آنجا که این آستانه درآمدی بدون تغییر باقی مانده است در حالی که دستمزدها افزایش یافته است ، نسبت ذینفعانی که باید مالیات بر درآمد خود را پرداخت کنند ، به مرور زمان افزایش یافته است. یک مدل میکروسیمولاسیون مدیریت تأمین اجتماعی که میانگین سالانه حدود 56 درصد از خانواده های ذینفع از سال 2015 تا 2050 مالیات بر درآمد فدرال را مدیون مالیات بر درآمد فدرال خواهند بود. در طی آن دوره 1 تا 5 درصد. اگر کنگره براکت های مالیات بر درآمد را به سمت بالا تنظیم نکند تا نسبت تاریخی مالیات به درآمد ملی را تقریبی کند ، نسبت درآمد سود بدهکار به عنوان مالیات بر درآمد از این پیش بینی ها فراتر خواهد رفت.

پاتریک پورسل با دفتر سیاست بازنشستگی ، دفتر سیاست بازنشستگی و معلولیت ، مدیریت تأمین اجتماعی است. سؤالات مربوط به تجزیه و تحلیل باید در (202) 358-6348 به نویسنده هدایت شود.

یافته ها و نتیجه گیری های ارائه شده در این مقاله از نویسندگان است و لزوماً نمایانگر نظرات اداره تأمین اجتماعی نیست.

خلاصه و مقدمه

مخفف انتخاب شده

از سال 1984 ، ذینفعان تأمین اجتماعی با درآمد کل بیش از آستانه های خاص موظفند بخشی از مزایای تأمین اجتماعی خود را به عنوان درآمد مشمول مالیات مطالبه کنند. آستانه درآمدی برای مالیات بر مزایا بدون تغییر باقی مانده است زیرا کنگره برای اولین بار آنها را تأسیس کرده است ، اما به دلیل افزایش دستمزدها ، نسبت ذینفعان تأمین اجتماعی که باید مالیات بر درآمد فدرال را براساس مزایای خود بپردازند ، به مرور زمان افزایش یافته است. در سال 1984 ، کمتر از 10 درصد از ذینفعان مالیات بر درآمد فدرال را به مزایای خود پرداخت می کردند. یک مدل میکروسیمولاسیون اداره تأمین اجتماعی (SSA) ، مدل سازی درآمد در کوتاه مدت (MINT) ، پروژه هایی که 52 درصد از خانواده های دریافت کننده مزایای تأمین اجتماعی در سال 2015 مالیات بر درآمد را پرداخت می کنند. بیشتر این خانواده ها در نیمه بالایی خواهند بودتوزیع کل درآمد

طرح ریزی مالیات طی یک دوره از دهه ها به فرضیات خاصی در مورد سیاست مالیاتی آینده نیاز دارد. به عنوان مثال ، طبق قانون فعلی ، براکت های مالیات بر درآمد به نرخ رشد قیمت مصرف کننده نمایه می شوند. در دراز مدت ، با افزایش بهره وری نیروی کار ، درآمد سریعتر از قیمت ها افزایش می یابد. اگر براکت های مالیاتی همچنان به قیمت ها نمایه شوند ، سهم درآمد سود پرداخت شده به عنوان مالیات در نهایت از میانگین تاریخی آن بالا می رود. برآوردهای مالیاتی بلند مدت باید فرض کنند که براکت های مالیات بر درآمد همچنان به قیمت گذاری قیمت می پردازند یا اینکه کنگره برای تنظیم براکت ها به سمت بالا عمل می کند. 1 برآوردها در این مقاله فرض کلیدی را شامل می شود که کنگره قبل از سال 2025 برای تنظیم آستانه های مالیاتی به سمت بالا عمل خواهد کرد. نعناع فرض می کند که مقررات کد مالیاتی که در حال حاضر تصریح می کند استفاده از نمایه سازی قیمت را تغییر می دهد ، نیاز به نمایه سازی دستمزد پس از سال 2023 خواهد داشت. اگر براکت های مالیاتی به طور نامحدود به قیمت ها نمایه شوند ، نسبت درآمد منافع تأمین اجتماعی که ذینفعان مدیون مالیات بر درآمد هستندبالاتر از تخمین های نشان داده شده در این مقاله برای سالها پس از سال 2023 خواهد بود.

زمینه

• 50 درصد از درآمد سود ؛یا
• AGI اصلاح شده بیش از 25000 دلار

• 85 درصد از درآمد سود ؛یا
• مبلغ از خط 2 به علاوه 85 درصد AGI اصلاح شده بیش از 34000 دلار

• 50 درصد از درآمد سود ؛یا
• AGI اصلاح شده بیش از 32000 دلار

• 85 درصد از درآمد سود ؛یا
• مبلغ از خط 5 به علاوه 85 درصد AGI اصلاح شده بیش از 44000 دلار

کمک های مالیاتی حقوق و دستمزد کارگران در تأمین اجتماعی در یک سال معین در درآمد مشمول مالیات وی برای آن سال گنجانده شده است. به عبارت دیگر ، کارگران مالیات بر درآمد را بر مالیات حقوق و دستمزد پرداخت می کنند. اصلاحات در سال 1983 این اصل را اتخاذ كرد كه ذینفعان نباید مالیات بر درآمد را بر اساس بخشی از درآمد سود كه برابر با مشاركتهای قبلاً مالیات آنها است ، بپردازند. اصل محرومیت از مالیات ، مشارکتهای قبلی که قبلاً مالیات داده شده است نیز در مورد حقوق بازنشستگی و سالیانه اعمال می شود. 6

در گزارش ژانویه 1983 ، کمیسیون ملی اصلاحات در تأمین اجتماعی تخمین زده است که در صورتی که نیمی از مزایا برای "افرادی که درآمد ناخالص تعدیل شده دارند (از جمله در آن [امنیت اجتماعی ، مالیات بر درآمد خود مالیات بر درآمد می پردازند ، مالیات بر درآمد را پرداخت می کنند.] مزایا) 20،000 دلار در صورت ازدواج مجرد و 25،000 دلار "(تأکید اضافه شده است). اصلاحات در سال 1983 در قانون تأمین اجتماعی ، آستانه درآمدی برای مالیات مزایا را 25000 دلار برای افراد مجرد و 32000 دلار برای زوجین متاهل (با درآمد شامل نیمی از مزایای تأمین اجتماعی) تعیین کرد. بنابراین ، کنگره آستانه درآمد که برای مالیات بر مزایا ایجاد شده است بالاتر از مواردی است که توسط کمیسیون توصیه می شود ، اما تأثیر آستانه های بالاتر تا حدودی با نیاز به مالیات دهندگان برای شامل نیمی از مزایای تأمین اجتماعی آنها در محاسبات درآمد جبران شد.

هنگامی که اصلاحات در سال 1983 به مرحله اجرا درآمد ، حدود 8 درصد از خانواده های ذینفع موظف بودند بخشی از مزایای تأمین اجتماعی خود را پرداخت کنند (کمیته راه ها و وسایل خانه 2004). این درصد با گذشت زمان افزایش یافته است زیرا اصلاحات در سال 1983 آستانه مالیات مزایا را به دلارهای اسمی تعیین می کند ، نه اینکه آنها را به تغییر قیمت یا دستمزد در اقتصاد ملی بپردازد. 8 تا سال 1993 ، حدود 20 درصد از خانواده های ذینفع از بخشی از مزایای خود مالیات بر درآمد پرداخت می کنند (پتیسون و هارینگتون 1993). تخمین های بعدی توسط دفتر بودجه کنگره (CBO) درصد ذینفعان پرداخت مالیات بر درآمد را 25 درصد در سال 1997 ، 32 درصد در سال 2000 و 39 درصد در سال 2003 قرار داده است. اخیراً ، CBO تخمین زده است که 49 درصد از ذینفعان تأمین اجتماعیمالیات بر درآمد پرداخت شده در مزایای آنها در سال 2014 و میانگین پرداخت مالیات آنها برابر با 6. 7 درصد از درآمد سود است ، اگرچه "کمتر از 30 درصد از کل مزایای تأمین اجتماعی پرداخت شده در سال 2014 مشمول مالیات بر درآمد بودند" (شکین و سیبرت 2015). نویسندگان همچنین پیش بینی کردند که بیش از 9 درصد از مزایا تا سال 2039 به عنوان مالیات بر درآمد بدهکار خواهد بود.

اگرچه درصد خانواده هایی که مالیات بر درآمد را در مورد مزایای تأمین اجتماعی می پردازند افزایش یافته است ، اما همه خانواده های ذینفع موظف نیستند اظهارنامه مالیات بر درآمد را ارائه دهند ، و همه ذینفعانی که بازده بازپرداخت می کنند ، مالیات بر درآمد را بر مزایای خود دارند. افراد و زوجین متاهل فقط در صورتی که درآمد مشمول مالیات آنها از مبلغ کسر استاندارد و معافیت شخصی در آن سال فراتر رود ، باید اظهارنامه مالیاتی ارائه دهند. 9 به عنوان مثال ، در سال 2016 ، یک فرد جوانتر از 65 سالگی مجبور است اظهارنامه مالیات بر درآمد فدرال را ارائه دهد تنها در صورتی که درآمد 2015 خود از منابع معافیت غیرقانونی از 10،300 دلار فراتر رود. برای زوج های متاهل که در آن هر دو همسر از 65 سالگی جوان تر هستند ، آستانه درآمد برای تشکیل اظهارنامه مالیاتی برای سال 2015 20،600 دلار خواهد بود. افراد مجرد 65 ساله یا بالاتر باید در سال 2016 اظهارنامه مالیاتی را ارائه دهند و فقط درآمد 2015 بیش از 11850 دلار داشته باشند. زوج های متاهل که در آن هر دو همسر 65 ساله یا بالاتر هستند ، فقط در صورتی که درآمد 2015 آنها از 23100 دلار فراتر رود ، باید اظهارنامه مالیاتی ارائه دهند.

داده ها و روش ها

کد درآمد داخلی به براکت های درآمدی که هر نرخ مالیات حاشیه ای در آن اعمال می شود ، نیاز دارد تا در تورم قیمت سالانه فهرست شود ، همانطور که توسط شاخص قیمت مصرف کننده اندازه گیری می شود. اگر براکت های مالیاتی همچنان به قیمت ها فهرست شوند ، مالیات به عنوان سهم درآمد ملی به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. در نتیجه ، برآوردهای بلند مدت مالیات بر درآمد باید فرض کند که مالیات بر درآمد یک روز درصد بیشتری از درآمد ملی را نسبت به امروز مصرف می کند یا اینکه کنگره برای جلوگیری از چنین افزایش با تنظیم براکت ها به سمت بالا عمل می کند.

شبیه سازی نعناع 7 فرض می کند که کنگره برای حفظ نسبت درآمد ملی به عنوان مالیات بر درآمد از افزایش قابل ملاحظه ای بالاتر از میانگین تاریخی بلند مدت خود عمل خواهد کرد. به طور خاص ، نعناع سیاست مالیاتی فعلی نمایه سازی قیمت را از طریق سال 2023 مدل می کند و پس از آن سوئیچ به نمایه سازی دستمزد را با استفاده از شاخص متوسط دستمزد ملی (AWI) فرض می کند. 12 این یک فرض مهم است زیرا با گذشت زمان ، دستمزدها - که بزرگترین منبع درآمد واحد هستند - با افزایش بهره وری نیروی کار سریعتر از قیمت ها افزایش می یابد. به عنوان مثال ، هیئت امنای تأمین اجتماعی بیان می کند که طی دوره 1967 تا 2007 ، دستمزدها سریعتر از قیمت ها به طور متوسط 0. 9 درصد در سال رشد می کنند. هیئت مدیره همچنین فرض می کند که میانگین رشد دستمزدها از میانگین نرخ تورم قیمت در حدود 1. 1 درصد در طی 75 سال آینده فراتر خواهد رفت (هیئت امنای 2014).

نعناع واحدهای جمع آوری مالیاتی را شبیه سازی می کند ، که در بیشتر موارد یا افراد مجرد یا زوج های متاهل هستند که اظهارنامه مالیاتی مشترک را تشکیل می دهند. 13 برای سادگی ، تمام واحدهای جمع آوری مالیاتی که حداقل یک ذینفع تأمین اجتماعی را شامل می شوند ، "خانواده های ذینفع" نامیده می شوند ، صرف نظر از اینکه این واحد یک فرد مجرد است یا یک زوج متاهل که در آن یک یا هر دو همسر از مزایای تأمین اجتماعی دریافت می کنند.

نتایج شبیه سازی نعناع

در این بخش شیوع پیش بینی شده و میزان نسبی بدهی مالیات بر درآمد بر درآمد سود تأمین اجتماعی ، بر اساس شبیه سازی نعناع 7 بحث شده است. نمودارها و جداول با نشان دادن پیش بینی ها در فواصل 5 ساله (به صورت پنج ساله) روند گسترده ای را نشان می دهد.

خانواده های ذینفع اظهارنامه مالیاتی را تشکیل می دهند و مالیات بر درآمد را مدیون مزایا هستند

نمودار 1. درصد ذینفعان تأمین اجتماعی که اظهارنامه مالیات بر درآمد را تشکیل می دهند و مالیات بر درآمد را بر مزایای آنها ، 2010 و پیش بینی شده به صورت پنج ساله 2015-2050 پیش بینی می کنند

سهم مزایایی که به عنوان مالیات بر درآمد پرداخت می شود

نمودار 2. میانگین درصد درآمد منافع تأمین اجتماعی که به عنوان مالیات بر درآمد مدیون است: سه دسته ذینفع-خانواده ، 2010 و پیش بینی شده به صورت پنج ساله 2015-2050

درصد متوسط مزایایی که به عنوان مالیات بر درآمد مدیون است

مالیات ناشی از خانواده ذینفع معمولی شاید به بهترین وجه با درصد متوسط مزایای بدهکار به عنوان مالیات بر درآمد نشان داده شود. میانه در نقطه میانی توزیع قرار دارد و تعداد مساوی خانواده ها درصد بالاتر و پایین تر به دلیل قرار دارند. نمودار 3 درصد متوسط پیش بینی شده از مزایای مدیون مالیات بر درآمد در بین خانواده های ذینفع را در همان سه گروه که در نمودار 2 نشان داده شده است ، نشان می دهد.

نمودار 3. درصد متوسط درآمد سود تأمین اجتماعی مدیون مالیات بر درآمد است: سه دسته ذینفع-خانواده ، 2010 و پیش بینی شده به صورت پنج ساله 2015-2050

در بین کلیه خانواده های ذینفع ، درصد متوسط مزایای تأمین اجتماعی مدیون مالیات بر درآمد در سال 2010 صفر بود و پیش بینی می شود در سال 2015 0. 5 درصد باشد. بدهی متوسط مالیات بر درآمد در مورد مزایای تأمین اجتماعی در بین کلیه خانواده های ذینفع به 4. 8 درصد افزایش می یابد2030 و سپس طی 20 سال بعد نسبتاً پایدار خواهد ماند.

در بین خانواده هایی که اظهارنامه مالیاتی را ارائه می دهند ، درصد متوسط مزایای پرداخت شده به عنوان مالیات بر درآمد در سال 2010 6. 6 درصد بوده و در سال 2015 7. 7 درصد خواهد بود.

درآمد سود به عنوان مالیات بر درآمد در بالا و زیر میانه

برخی از خانواده های ذینفع به طور قابل توجهی بیشتر یا کمتر از درصد متوسط مزایای آنها در مالیات مدیون هستند. همانطور که نمودار 1 نشان می دهد ، 56-58 درصد از خانواده های ذینفع در طی چند دهه آینده برخی از مالیات بر درآمد را به مزایای خود مدیون هستند. برعکس ، 42-44 درصد از خانواده های ذینفع در هر سال معین ، مالیات بر درآمد را به مزایای تأمین اجتماعی خود مدیون نیستند ، دوباره فرض می کنند که براکت های مالیاتی پس از سال 2023 به دستمزدها فهرست می شوند.

طبق قانون فعلی ، بیشترین درصد مزایای تأمین اجتماعی که هر خانواده ای به عنوان مالیات بر درآمد پرداخت می کند 33. 7 درصد است. این رقم نشان دهنده محصول حداکثر نسبت درآمد سود است که قابل پرداخت (85 درصد) و بالاترین نرخ مالیات بر درآمد حاشیه ای (39. 6 درصد) است. در سال 2015 ، نرخ مالیات حاشیه ای 39. 6 درصد در مورد درآمد مشمول مالیات بالاتر از 411. 200 دلار برای افراد مجرد و درآمد مشمول مالیات بالاتر از 464. 850 دلار برای زوج های متاهل که بازده مشترک را تشکیل می دهند ، اعمال می شود. پروژه های نعناع که کمتر از 1 درصد از ذینفعان 33. 7 درصد از مزایای خود را به عنوان مالیات بر درآمد در سال 2015 یا هر سال تا سال 2050 مدیون هستند (نشان داده نشده است). در سال 2015 ، تخمین زده می شود 80 درصد از ذینفعان که به صورت مجزا تشکیل می شوند و 79 درصد از زوج های متاهل که به طور مشترک تشکیل می شوند ، در 15 درصد یا 25 درصد براکت های مالیاتی حاشیه ای قرار دارند (جدول 2).

جدول 2. توزیع درصد تخمین زده شده خانواده های ذینفع که مالیات بر درآمد را مدیون هستند ، با نرخ مالیات بر درآمد حاشیه ای و وضعیت تشکیل پرونده ، 2015

علاوه بر درصد متوسط درآمد سود به عنوان مالیات بر درآمد توسط خانواده های ذینفع ، نمودار 4 ارزش های 90 ، 75- و 25 درصد را نشان می دهد. این نمودار کلیه خانواده های ذینفع را شامل می شود ، از جمله آنهایی که هیچ گونه مالیات بر درآمد را به مزایای تأمین اجتماعی خود مدیون نیستند. خانواده های ذینفع در 90 درصد از بدهی مالیات بر درآمد در مورد مزایای تأمین اجتماعی 15. 0 درصد از مزایای آنها را به عنوان مالیات بر درآمد در سال 2010 پرداخت کردند. این خانواده ها 16. 1 درصد از مزایای خود را به عنوان مالیات بر درآمد در سال 2015 و حدود 17 درصد در سالهای بعد مدیون خواهند بود. خانواده های ذینفع در 75 درصد از بدهی مالیات بر درآمد 9. 7 درصد از مزایای آنها را به عنوان مالیات بر درآمد در سال 2010 پرداخت می کنند. درصد متوسط درآمد سود ناشی از مالیات بر درآمد در بین همه خانواده های ذینفع توسط خط آبی نشان داده شده است ، که خط آبی را در نمودار 3 کپی می کند ، که در ابتدا توضیح داده شده است. خانواده ها در 25 ام و پایین تر از بدهی مالیاتی در سال 2010 مالیات بر درآمد خود را پرداخت نکردند ، و پروژه های نعناع که از آنها خواسته نمی شوند در هر زمان در دوره 2015-2050 مالیات بر درآمد خود را پرداخت کنند.

نمودار 4. درصد درآمد سود تأمین اجتماعی که به عنوان مالیات بر درآمد در بین خانواده های ذینفع بدهکار است: صدک های منتخب ، 2010 و پیش بینی شده به صورت پنج ساله 2015-2050

درآمد سود به عنوان مالیات بر درآمد توسط کوارتیل کل درآمد

به دلیل پیشرفت نرخ مالیات بر درآمد ، خانواده های با درآمد بالاتر درصد بالاتری از مزایای تأمین اجتماعی خود را به عنوان مالیات بر درآمد نسبت به خانواده های کم درآمد مدیون هستند. به عنوان مثال ، یک خانواده ذینفع با درآمد در بالاترین کوارتیل درصد بیشتری از مزایای خود را به عنوان مالیات بر درآمد نسبت به خانواده در پایین ترین کوارتیل می پردازد. برای هر کوارتیل پی در پی ، از پایین ترین تا بالاترین ، درصد پیش بینی شده باید افزایش یابد.

جدول 3. مرزهای کوارتیل برای کل درآمد خانواده های ذینفع ، 2010 و پیش بینی شده به صورت پنج ساله 2015-2070

نمودار 5. میانگین درصد درآمد منافع تأمین اجتماعی که به عنوان مالیات بر درآمد در بین خانواده های ذینفع مدیون است ، توسط کوارتیل کل درآمد: 2010 و پیش بینی شده به صورت پنج ساله 2015-2050

خانواده های ذینفع در نیمی از توزیع درآمد نسبت به افراد دارای درآمد بالاتر از میانگین ، نسبت قابل توجهی پایین تر از مزایای خود را به عنوان مالیات بر درآمد پرداخت می کنند. خانواده های موجود در کوارتیل درآمد دوم کمتر از 0. 5 درصد از مزایای خود را به عنوان مالیات بر درآمد در سال 2010 پرداخت کرده اند و آنها 1. 1 درصد از مزایای خود را به عنوان مالیات بر درآمد در سال 2015 مدیون خواهند بود. این نسبت در سال 2030 به 3. 3 درصد افزایش می یابد و تا 2050 پروژه های نعناع را انجام می دهند کهخانواده های موجود در کوارتیل درآمد دوم 4. 3 درصد از مزایای تأمین اجتماعی خود را در مالیات بر درآمد مدیون خواهند بود. خانواده ها در کمترین کوارتیل در سال 2010 مالیات بر درآمد خود را پرداخت نکردند.

در مقابل با میانگین درصد نمودار 5 ، نمودار 6 درصد متوسط مزایایی را که به عنوان مالیات بر درآمد توسط خانواده های ذینفع در هر کوارتیل درآمد پرداخت می شود ، نشان می دهد. یک خانواده در کوارتیل درآمد چهارم ، 12. 4 درصد از مزایای آن را به عنوان مالیات بر درآمد در سال 2010 پرداخت کرده و پیش بینی می شود در سال 2015 13. 2 درصد بدهکار باشد و پس از آن حدود 14 درصد. یک خانواده در کوارتیل درآمدی سوم ، 3. 7 درصد از مزایای خود را به عنوان مالیات بر درآمد در سال 2010 پرداخت کرده و پیش بینی می شود 7. 1 درصد در سال 2015 و بین 9 تا 11 درصد از 2025 تا 2050 بدهی. خانواده های کوارتیل های درآمد دوم و اول در طول دوره 2010-2050 صفر خواهند بود.

نمودار 6. درصد متوسط درآمد سود تأمین اجتماعی که به عنوان مالیات بر درآمد در بین خانواده های ذینفع مدیون است ، توسط کوارتیل با درآمد کامل: 2010 و پیش بینی شده به صورت پنج ساله 2015-2050

آ. از آنجا که درصد متوسط پیش بینی شده برای خانواده های ذینفع در کوارتیل درآمد دوم در هر سال صفر است ، درصد متوسط پیش بینی شده برای خانواده های ذینفع در کوارتیل درآمد اول لزوماً در تمام سال ها نیز صفر است.

نتیجه

از آنجا که پیشرفت مالیات بر درآمد فدرال اطمینان می دهد که ذینفعان با درآمد بالاتر بیشترین مالیات را پرداخت می کنند ، مالیات مزایا باعث کاهش درآمد خالص تأمین اجتماعی دریافت شده توسط ذینفعان با درآمد بالاتر می شود. از این نظر ، مالیات بر مزایای تأمین اجتماعی همان تأثیری را دارد که یک آزمون وسیله ای خواهد داشت ، بدون هزینه اداری که به معنای مستقیم آزمایش است (گودمن و لیبمن 2008). 14 به این معنی است که آزمایش ها برای هدف قرار دادن مزایای برای افرادی که بیشترین نیاز را دارند ، مؤثر است ، اما برای اجرای آنها می تواند گران باشد. به عنوان مثال ، در سال 2014 ، مخارج فدرال برای برنامه کمک های اضافی تغذیه (SNAP) 76 میلیارد دلار بود. از این مبلغ ، 4. 9 درصد (3. 7 میلیارد دلار) به هزینه های اداری رفتند ، از جمله به معنای آزمایش. براساس کل مخارج تأمین اجتماعی 851 میلیارد دلار در سال مالی 2014 ، هر درصد از هزینه های فرضی مورد نیاز برای ایجاد مؤسسه به معنای آزمایش هزینه های سالانه برنامه تأمین اجتماعی بیش از 8. 5 میلیارد دلار است.

یادداشت

1 از سال 1950 تا 2012 ، نسبت مالیات بر درآمد به درآمد شخصی به طور متوسط 9. 5 درصد در سال بود. نسبت سالانه هرگز کمتر از 7. 2 درصد یا بیشتر از 11. 6 درصد نبود (IRS 2014).

3 قانون ویژه برای سرپرستان خانوارها (والدین مجرد) و زوج های متاهل که به طور جداگانه تشکیل می شوند اعمال می شود. قوانین کامل برای شمارش تأمین اجتماعی و مزایای بازنشستگی راه آهن ردیف 1 به عنوان درآمد مشمول مالیات در IRS (2015a) گنجانده شده است.

4 پاتیسون و هارینگتون (1993) منشأ هر دو آستانه درآمدی را که در آن مزایای تأمین اجتماعی مشمول مالیات می شود و درصد مزایای مشمول مالیات بر درآمد را توصیف می کنند.

5 پاتیسون (1994) مفاد 1993 را که افزایش مالیات مزایای تأمین اجتماعی را توصیف می کند ، توصیف می کند.

7 از سال 2015 ، یک کارگر مالیات حقوق و دستمزد تأمین اجتماعی 6. 2 درصد درآمدی را تا 118. 500 دلار پرداخت می کند. کارفرمای کارگر مبلغ مساوی را پرداخت می کند ، که این یک هزینه تجاری کسر مالیاتی است. کارگران خود اشتغالی مسئول مالیات بر حقوق و دستمزد 12. 4 درصد هستند ، اما آنها واجد شرایط دو کسر مالیات هستند: آنها ممکن است درآمد خالص خود را از خود اشتغالی به نیمی از مبلغ مالیات بر حقوق و دستمزد تأمین اجتماعی کاهش دهند و می توانند نیمی از آنها را کسر کنندمالیات تأمین اجتماعی آنها از درآمد شخصی گزارش شده در فرم IRS 1040. کسر مالیات حقوق و دستمزد عاملی برای تعیین AGI است (SSA 2015a).

8 انتخاب آستانه های دلاری اسمی عمدی بود ، به طوری که سرانجام درمان مالیاتی درآمد تأمین اجتماعی مشابه حقوق بازنشستگی و سالیانه خواهد بود (کمیته امور مالی سنا 1993).

9 درآمد مشمول مالیات عمدتاً از دستمزد و حقوق ، بهره ، سود سهام ، اجاره ، حق امتیاز ، سود سرمایه ، درآمد حاصل از فروش کالاها یا دارایی ها ، درآمد حاصل از مزرعه یا تجارت ، سالیانه ، حقوق بازنشستگی ، نفقه ، جبران بیکاری و توزیع از بازنشستگی تشکیل شده است. حساب های غیر از توزیع Roth واجد شرایط.

12 نتیجه مشابه خواهد بود اگر تاریخ فرضی سوئیچ به نمایه سازی دستمزد چند سال قبل یا دیرتر باشد. برای توصیف AWI ملی ، به https://www.socialsecurance. gov/oact/cola/awi .html مراجعه کنید.

منابع

1979 شورای مشورتی تأمین اجتماعی. 1979. تأمین مالی و مزایای تأمین اجتماعی: گزارش شورای مشورتی 1979. واشنگتن ، دی سی: وزارت بهداشت ، آموزش و رفاه ، SSA.

[هیئت امنای] هیئت امناء بیمه نامه های قدیمی و بازمانده فدرال و صندوق های اعتماد به نفس معلولیت فدرال. 2014. گزارش سالانه هیئت امناء بیمه نامه های قدیمی و بازماندگان فدرال و صندوق های اعتماد بیمه معلولیت فدرال 2014. واشنگتن ، دی سی: دفتر چاپ دولت. https://www.socialsecurance. gov/oact/tr/2014/tr2014. pdf.

———2015. گزارش سالانه 2015 هیئت امناء بیمه نامه های قدیمی و بازماندگان فدرال و صندوق های اعتماد بیمه معلولیت فدرال. واشنگتن ، دی سی: دفتر چاپ دولت. https://www.socialsecurance. gov/oact/tr/2015/tr2015. pdf.

گاس ، استفان C. 1993. "رویکرد فعلی و مبنای در نظر گرفتن تغییر در مالیات 85 درصدی مزایای ماهانه OASDI."نامه به هری سی بالانتین ، رئیس ارشد ، اداره تأمین اجتماعی.