شاخص ROA برای خرید سهام چه درصد باید باشد؟

آ

انباشت: مرحله سفر مالی یک سرمایه گذار (به طور معمول سالهای کاری آنها) ، جایی که آنها دارایی را جمع می کنند تا برای بازنشستگی آماده شوند و اهداف سرمایه گذاری بر حداکثر رساندن بازده در افق های طولانی مدت متمرکز شده اند.

مدیریت فعال: اگر یک صندوق به طور فعال مدیریت شود ، این بدان معناست که مدیر صندوق عمداً سرمایه گذاری های خاصی را برای سبد صندوق انتخاب می کند که معتقد است عملکرد بهتری دارد یا نسبت به سایر سرمایه گذاری ها خطرناک تر خواهد بود.

آلفا: آلفا اثربخشی یک مدیر صندوق متقابل یا استراتژی را اندازه گیری می کند. این تفاوت بین بازده واقعی صندوق و عملکرد مورد انتظار آن را نشان می دهد ، با توجه به میزان ریسک آن که توسط بتا اندازه گیری شده است.

Alpha می گوید که یک مدیر چگونه می تواند سهام را انتخاب کند. بازده صندوق را می طلبد و بازده مورد انتظار از بتا را برای کشف هرگونه اضافی کم می کند. یک آلفا مثبت نشان می دهد که این صندوق بهتر از آنچه بتا پیش بینی می کند عمل کرده است. در مقابل ، یک آلفا منفی به این معنی است که صندوق با توجه به بتا خود بدتر از حد انتظار می شود. آلفا نیز پس از هزینه ها است ، به این معنی که صندوق باید بر هزینه های مدیریتی خود و همچنین بتا آن غلبه کند تا آلفا مثبت داشته باشد.

قیمت سؤال: قیمتی که امنیت در آن برای فروش در مبادله بازار ارائه می شود. همچنین قیمت پرسیده شده یا قیمت ارائه شده نامیده می شود.

شرح

نکته اصلی: یک نقطه پایه یک یک صدم از درصد است. به عبارت دیگر ، 0. 01 ٪ 1 نقطه پایه است. صد امتیاز پایه 1 ٪ است. امتیازات پایه به راحتی به توضیح تغییرات درصد کوچک کمک می کند. به عنوان مثال ، اگر فدرال رزرو نرخ بهره را با یک چهارم درصد کاهش داد ، می توانید این 25 امتیاز را بیان کنید.

Benchmark: Benchmark یک معیار برای آنچه شما بازده صندوق خود را با آن مقایسه می کنید برای قضاوت در مورد عملکرد آن است. معیار می تواند میانگین عملکرد وجوه مشابه شما یا شاخص گسترده ای از سرمایه گذاری های صندوق شما باشد که معمولاً از آن استفاده می کند.

بتا: بتا یک صندوق اندازه گیری حساسیت آن به حرکات بازار است.

بتا بازار با تعریف 1. 00 است. Moingstar بتا را با مقایسه بازده اضافی صندوق در قبض های خزانه داری با بازده اضافی بازار در قبض های خزانه داری محاسبه می کند ، بنابراین یک بتا 1. 10 نشان می دهد که این صندوق 10 ٪ بهتر از شاخص معیار خود در بازارهای UP و 10 ٪ بدتر از آن در بازارهای پایین عمل کرده است ،با فرض همه عوامل دیگر ثابت است.

برعکس ، بتا 0. 85 نشان می دهد که بازده اضافی صندوق 15 ٪ بدتر از بازده اضافی بازار در بازارهای بالا و 15 ٪ بهتر در بازارهای پایین است.

بتا می تواند ابزاری مفید باشد که حداقل برخی از تاریخچه عملکرد صندوق را می توان توسط بازار به طور کلی توضیح داد. بتا به ویژه در هنگام اندازه گیری خطر یک نمونه کارها ترکیبی از وجوه متقابل مناسب است.

توجه به این نکته حائز اهمیت است که یک بتا پایین برای یک صندوق لزوماً دلالت بر این ندارد که این صندوق دارای نوسانات پایین است. یک بتا پایین فقط نشان می دهد که ریسک مربوط به بازار صندوق کم است.(انحراف استاندارد اندازه گیری نوسانات مطلق صندوق است.)

قیمت پیشنهادی: بالاترین قیمتی که یک خریدار برای امنیت معین در یک زمان معین پرداخت می کند.

پیشنهاد/درخواست گسترش: پیشنهاد قیمتی است که شخصی مایل به پرداخت امنیت در یک نقطه خاص از زمان است ، در حالی که سؤال قیمتی است که شخصی در آن مایل به فروش است. تفاوت بین این دو قیمت ، گسترش پیشنهادات نامیده می شود.

باند: در ابتدایی ترین آنها ، اوراق قرضه وام است. وقتی اوراق قرضه خریداری می کنید ، وام دهنده یک موسسه می شوید. وام شما مدت زمان مشخصی طول می کشد - تا زمانی که اوراق بهادار به سررسید می رسد - و شما هر ماه پرداخت سود سهام خاصی دریافت می کنید (که معمولاً به عنوان کوپن شناخته می شود) به عنوان بهره وام.

تا زمانی که موسسه ورشکسته نشود ، مدیر اوراق قرضه را نیز بازپرداخت می کند ، اما بیشتر از اصلی نیست.

دو نوع اوراق قرضه وجود دارد: اوراق قرضه دولتی و اوراق بهادار شرکت. اوراق قرضه دولتی ایالات متحده (که در غیر این صورت با عنوان T-Bills یا Treasurs شناخته می شود) توسط عمو سام صادر و تضمین می شود. آنها به طور معمول بازده متوسطی را با ریسک کم ارائه می دهند. اوراق قرضه شرکت ها توسط شرکت ها صادر می شوند و ریسک بالاتری دارند (در صورت پیش فرض شرکت) و همچنین بازگشت.

دو نیرو بر عملکرد اوراق قرضه و صندوق های اوراق قرضه حاکم است: حساسیت به نرخ بهره و ریسک اعتباری.

جف

گزینه تماس: یک قرارداد گزینه ای که به صاحب امنیت حق می دهد تعداد مشخصی از سهام را با قیمت خاص ، در یک دوره زمانی مشخص ، خریداری کند. خریداران وقتی فکر می کنند سهام با ارزش بالا می رود از گزینه های تماس استفاده می کنند.

صندوق های بسته بسته: یک صندوق بسته یا CEF یک ساختار سرمایه گذاری (نه یک کلاس دارایی) است که طبق مقررات قانون شرکت سرمایه گذاری در سال 1940 سازمان یافته است. بسته به سرمایه گذاران جدید ، اما این درست نیست. CEF نوعی از شرکت سرمایه گذاری است که سهام آن مانند سهام یا ETF در بازار آزاد معامله می شود. مانند یک صندوق متقابل سنتی ، یک CEF در یک سبد اوراق بهادار سرمایه گذاری می کند و به طور معمول توسط یک شرکت مدیریت سرمایه گذاری اداره می شود.

همبستگی: همبستگی آماری است که میزان حرکت دو متغیر در رابطه با یکدیگر را اندازه گیری می کند.

استراتژی یقه: یقه یک استراتژی گزینه هایی است که در آن یک معامله گر با خرید سهام زیرین ، موقعیت یقه را ایجاد می کند ، یک گزینه خارج از پول در حالی که همزمان می نویسد و می فروشد و یک گزینه تماس خارج از پول را در زیر می نویسدموجودی. در صورت کاهش قیمت سهام ، از معامله گر محافظت می کند. نوشتن گزینه تماس ، درآمد ایجاد می کند (که در حالت ایده آل باید هزینه خرید Put را جبران کند) و به معامله گر اجازه می دهد تا با افزایش سهام تا قیمت اعتصاب تماس ، سود خود را افزایش دهد ، اما بالاتر نیست.

کوپن: یک گواهی کوچک و قابل جدا شدن که به معنای واقعی کلمه به گواهی اوراق قرضه وصل شده است و در صورت عدم بهره ، برای پرداخت آن قطع می شود و برای پرداخت ارائه می شود.

این گواهینامه به دارنده به پرداخت بهره در تاریخ مشخص شده اجازه می دهد. این معمولاً نشان دهنده پرداخت بهره شش ماهه در ارزش چهره گواهی اوراق است. به عنوان مثال ، اوراق قرضه با کوپن 10 ٪ 10 دلار برای هر 100 دلار از ارزش اسمی در سال ، معمولاً در اقساط پرداخت شده هر شش ماه پرداخت می کند. کوپن ها را می توان به صورت جداگانه جدا از مدیر باند فروخت.

نرخ کوپن: نرخ سود سالانه امنیت بدهی/اوراق قرضه که صادرکننده قول می دهد تا زمان بلوغ به دارنده بپردازد.

گزینه تماس تحت پوشش: یک تماس تحت پوشش به یک معامله مالی اشاره دارد که در آن سرمایه گذار در حال نوشتن و فروش گزینه های تماس ، مبلغ معادل امنیت اساسی را در اختیار دارد. برای اجرای این سرمایه گذار که دارای موقعیت طولانی در دارایی است ، سپس گزینه های تماس (فروش) را در همان دارایی می نویسد تا یک جریان درآمد ایجاد کند.

د

Decumulation: مرحله سفر مالی یک سرمایه گذار (به طور معمول در بازنشستگی) ، جایی که اکنون آنها برای حفظ شیوه زندگی و اهداف سرمایه گذاری خود در حال ترسیم دارایی هستند ، بر تولید درآمد و کاهش خطرات نزولی متمرکز شده اند.

توزیع: توزیع پرداختی از یک حساب سرمایه گذاری مانند برنامه بازنشستگی یا IRA است. توزیع ها می توانند همه به یکباره (یکپارچه) باشند ، یا با گذشت زمان (دوره ای) پخش شوند. بسیاری از قوانین مربوط به زمانی اعمال می شود که شما (یا باید) توزیع کنید ، چقدر توزیع می شود و آیا توزیع مالیات می شود. اگر این سرمایه گذاری در یک حساب مشمول مالیات نگهداری شود ، این توزیع ها هنگام پرداخت آن مشمول مالیات می شوند.

سود سهام: نرخ رشد سالانه یک و سه ساله در سود سهام در هر سهم. افزایش سود سهام معمولاً این سیگنال است که مدیریت در ادامه قدرت درآمد شرکت اطمینان دارد. رشد سود سهام - به ویژه رشد که از سال به سال ثابت بوده است - نشانه خوبی برای کسانی است که برای درآمد سرمایه گذاری می کنند.

درصد سود سهام: سود سهام در هر سهم شرکت در طی دوره یک ساله به عنوان درصد از قیمت فعلی سهام.

سود سهام (عملکرد 12 ماه): عملکرد 12 ماهه مبلغ کل سود و سود سهام 12 ماهه صندوق است که براساس قیمت سهم پایان ماه گذشته (NAV) به علاوه هرگونه سود سرمایه توزیع شده در مدت مشابه تقسیم می شود. عملکرد 12 ماهه ایده خوبی از بازده (پرداخت سود و سود سهام) در حال حاضر صندوق شما در حال پرداخت است.

عملکرد سود سهام (فاکتور سبک سهام عدالت Div YLD): سود سهام پیش بینی شده در هر بخش تقسیم بر قیمت سهام فعلی. تخمین با تخمین داخلی از نرخ رشد یا برآورد شخص ثالث تعیین می شود. اگر برآورد شخص ثالث منفی باشد ، یا اگر برآورد شخص ثالث وجود نداشته باشد و مقدار فعلی منفی باشد ، هیچ مقدار محاسبه نمی شود.

مدت زمان: مدت زمان اندازه گیری حساسیت به نرخ بهره باند است. مانند بلوغ اوراق قرضه ، مدت زمان اوراق قرضه در سالها بیان شده است. اما بر خلاف سررسید ، که مدت زمان تا زمان متوقف کردن پرداخت بهره وثیقه و بازپرداخت اصلی آن بازپرداخت می شود ، مدت زمان آن شامل عملکرد ، کوپن ، بلوغ و ویژگی های تماس است.

شما می توانید مدت زمان را به عنوان تعداد سال های مورد نیاز برای بازیابی هزینه واقعی اوراق قرضه در نظر بگیرید. مدت زمان اوراق قرضه با بهره همیشه کوتاه تر از سررسید آن خواهد بود، زیرا پرداخت ها به شما این امکان را می دهد که بخشی از هزینه اوراق را قبل از سررسید آن جبران کنید. هرچه بازدهی اوراق قرضه بیشتر باشد، مدت زمان کوتاه تر است این امر منطقی است زیرا پرداخت های فردی بیشتر است و سرمایه گذار سریع تر هزینه اولیه اوراق را جبران می کند.

مدت زمان می تواند به سرمایه گذاران کمک کند تا نوسانات قیمت را که ناشی از تغییرات نرخ بهره است، پیش بینی و درک کنند.(قیمت اوراق قرضه رابطه معکوس با نرخ بهره دارد.) به زبان ساده، مدت زمان اوراق قرضه چگونگی تاثیر قیمت آن را توسط تغییرات نرخ بهره تخمین می زند. هرچه مدت یک صندوق بیشتر باشد، صندوق نسبت به تغییر نرخ های بهره حساس تر است. به عبارت دیگر، اگر نرخ ها 1 واحد درصد افزایش یابد، قیمت اوراق با مدت 5 سال حدود 5 درصد کاهش می یابد، در حالی که اوراق با مدت زمان 10 سال حدود 10 درصد کاهش می یابد.

ریسک نزولی: ریسک نزولی تخمینی از کاهش بالقوه ارزش اوراق بهادار است در صورتی که شرایط بازار باعث کاهش قیمت آن اوراق شود.

Drawdowns (یا بازار Drawdows): نزول، کاهش اوج به پایین در طی یک دوره خاص برای یک سرمایه گذاری، حساب تجاری یا صندوق است. یک کاهش معمولاً به عنوان درصد بین اوج و فرورفتگی بعدی ذکر می شود.

E

سود هر سهم (EPS): شرکت در یک دوره معین چقدر سود به ازای هر سهم داشته است. EPS به خودی خود یک عدد نسبتاً دلخواه است، زیرا شرکت می تواند تعداد سهام موجود را از طریق تقسیم و خرید کنترل کند. اما مقایسه آخرین EPS یک شرکت با EPS آن در سال ها و سه ماهه های گذشته (تعدیل شده برای هر تقسیم بندی) یکی از رایج ترین راه ها برای تشخیص سرعت رشد سود شرکت است.

ETF (صندوق قابل معامله در بورس): ETFها (یا صندوق های قابل معامله در بورس) ابزارهای سرمایه گذاری ترکیبی هستند که می توانند با هزینه نسبتاً کم و مالیات کارآمد در معرض انواع طبقه های دارایی و استراتژی های سرمایه گذاری قرار بگیرند. مانند صندوق های سرمایه گذاری مشترک سنتی، اکثر ETF ها در یک سبد متنوع از سهام و اوراق قرضه سرمایه گذاری می کنند. برخلاف صندوق های سرمایه گذاری مشترک سنتی، ETF ها در بورس معامله می شوند.

اکثریت ETF به طور منفعلانه اداره می شوند ، به این معنی که آنها یک شاخص را ردیابی می کنند. گفته می شود ، اقلیت در حال رشد آنها به طور فعال اداره می شود. صرف نظر از اینکه آیا آنها در حال ردیابی یک شاخص هستند یا یک استراتژی فعال را ارائه می دهند ، ETF ها تمایل به هزینه های سالانه کمتری نسبت به صندوق های متقابل دارند. این گفته است ، زیرا آنها مانند سهام تجارت می کنند ، سرمایه گذاران باید هزینه های معاملات (کمیسیون ها ، گسترش پیشنهادات و غیره) را به عهده بگیرند.

ETF ها اغلب در مقایسه با صندوق های متقابل سنتی به دلیل بهره وری مالیاتی خود مورد ستایش قرار می گیرند. دو دلیل اصلی وجود دارد که ETF اغلب کارآمدتر از مالیات است. اول ، بیشتر ETF ها صندوق های شاخص هستند. صندوق های شاخص ، به ویژه صندوق های شاخص بزرگ یا صندوق های شاخص بازار کل که توسط کلاه بازار وزن دارند ، گردش مالی نسبتاً کمی دارند. گردش مالی پایین به معنای فرصت های کمتری برای تحقق سود در هنگام فروش اوراق بهادار از نمونه کارها است. ساختار ETFS دومین و مهمترین عامل راندمان مالیاتی آنها است. سهام ETF از طریق معاملات در نوع بین حامیان مالی ETF و نوع خاصی از سازنده بازار که به عنوان یک شرکت کننده مجاز شناخته می شود ، ایجاد و نابود می شوند. به این ترتیب ، ETF ها تمایل ندارند که برای دیدار با رستگاری ، به طور مستقیم از اوراق بهادار خود به فروش برسانند ، که از سرمایه گذاران از توزیع سودهای سرمایه مشمول مالیات محافظت می کند.

سرمایه گذاران باید بدانند که کارآیی مالیات به معنای بدون مالیات نیست. سود اصلی ETF از منظر مالیاتی این است که آنها می توانند به سرمایه گذاران اجازه دهند تا تحقق مالیات بر سود سرمایه را به تعویق بیندازند. سرمایه گذاران در ETF هنوز مالیات توزیع منظم درآمد را پرداخت می کنند ، و همچنین هنگام فروش ETF برای بیش از آنچه که برای آن پرداخت می کنند ، مالیات سود سرمایه را نیز پرداخت می کنند. همچنین ، برخی از ETF ها سود سرمایه را توزیع می کنند ، اگرچه تمایل به کمتر و از نظر کمتری نسبت به کسانی که همتایان صندوق متقابل خود تولید می کنند ، کمتر است.

ج

Forward P/E: قیمت فعلی سهام که براساس میانگین تخمین EPS برای سال مالی بعدی تقسیم شده است. این نسبت می تواند ایده ای از ارزان بودن نسبی سهام در مقایسه با میانگین صنعت ، کل بازار یا حتی سطح تاریخی شرکت به شما ارائه دهد.

صندوق صندوق ها: وجوهی که در خرید سهام در سایر صندوق های متقابل به جای اوراق بهادار فردی تخصص دارند. غالباً این نوع صندوق از نام آن به تنهایی قابل تشخیص نیست ، بلکه از طریق عبارت Prospectus (یعنی: منشور صندوق).

سخنرانی

پرچین: یک استراتژی سرمایه گذاری برای کاهش خطر ضرر از نوسانات قیمت اوراق بهادار. سرمایه گذاران غالباً با خرید دارایی مانند طلا یا املاک و مستغلات که سریعتر از تورم افزایش می یابد ، در برابر تورم محافظت می کنند. مدیران صندوق های متقابل و مدیران صندوق های بازنشستگی غالباً با خرید یا فروش آتی یا قراردادهای گزینه های آینده ، از قرار گرفتن در معرض ریسک ارز یا نرخ بهره خودداری می کنند.

من

نسبت اطلاعات: نسبت اطلاعات یک اندازه گیری عملکرد تنظیم ریسک است. نسبت اطلاعات یک نسخه خاص از نسبت شارپ است زیرا این معیار نیازی به نرخ بدون ریسک ندارد. روش اسرائیلسون تعدیل نسبت اطلاعات است تا ناسازگاری IR را در هنگام منفی بودن بازده در نظر بگیریم.

حق بیمه ریسک نوسانات ضمنی: حق بیمه ریسک نوسانات ضمنی نشان دهنده جبران خسارت است که سرمایه گذاران برای ارائه محافظت در برابر نوسانات غیر منتظره بازار کسب می کنند.

سعادت

اهرم: به دنبال سود سرمایه گذاری با استفاده از وجوه وام گرفته شده ، حساب های حاشیه یا خرید اوراق بهادار از طریق حقوق ، ضمانت نامه یا گزینه ها.

نقدینگی: امکان خرید یا فروش اوراق بهادار به سرعت و به راحتی بدون تأثیر قابل توجهی در قیمت دارایی. سهام با حجم زیاد و تراشه های آبی مانند بانک ها اوراق بهادار بسیار نقدینگی هستند. سهام در شرکت های کوچک با فعالیت با حجم کم مایع محسوب نمی شود. نقدینگی سطح بالا یک ویژگی خوب برای امنیت یا کالایی محسوب می شود.

نقدینگی همچنین به توانایی سرمایه گذاران در تبدیل اوراق بهادار به پول نقد اشاره دارد. نمونه هایی از حسابهای مایع شامل حساب های حسابداری بانکی ، حساب های گذرنامه ، گواهینامه های سرمایه گذاری و صورتحساب خزانه داری است.

سفارش محدود: دستور مشتری برای خرید یا فروش امنیت با قیمت خاص یا پیشنهاد قیمت بهتر. این نشان دهنده حداکثر قیمتی است که مشتری مایل به خرید امنیت است و حداقل قیمت مشتری مایل به پذیرش آن به عنوان فروشنده است.

مگس

هزینه مدیریت: از دفترچه صندوق گرفته شده است ، این منطقه واجد شرایط هزینه های مدیریت و اداری ذکر شده در هزینه های مدیریت است. هزینه های واقعی که بیشتر در لیست است ، نشان دهنده هزینه های سهامداران پرداخت شده برای مدیریت و خدمات اداری در طول سال مالی قبلی صندوق است.

اگر سطح هزینه از پایان سال مالی جدید تغییر کرده باشد ، هزینه های واقعی معمولاً به عنوان محاسبه مجدد بر اساس میانگین دارایی خالص ماهانه سال قبل با استفاده از هزینه های جدید و فعلی ارائه می شود.

اگرچه هزینه های مدیریت از نوع قرارداد در دفترچه صندوق ذکر شده است ، این حداکثر مبلغ است و بودجه ممکن است بخشی یا احتمالاً همه این هزینه ها را از دست بدهد. بنابراین هزینه های واقعی نشان دهنده تقریب نزدیکتر از هزینه های واقعی به سهامداران است.

سفارش بازار: سفارش خرید یا فروش امنیت بلافاصله و با بهترین قیمت موجود. اکثر سفارشات اجرا شده در صرافی ها سفارشات بازار است.

صندوق متقابل: هنگامی که شما در یک صندوق متقابل سرمایه گذاری می کنید ، پول شما با سایر سرمایه گذاران جمع می شود ، و سپس توسط گروهی از متخصصان که سعی می کنند با انتخاب سهام برای استخر بازپرداخت کنند ، مدیریت می شود.

یکی از مزایای اصلی وجوه این است که آنها می توانند کمتری بی ثبات باشند. آمار ساده می گوید که یک نمونه کارها نسبت به مؤلفه های فردی نمونه کارها نوسانات کمتری را تجربه می کنند. از این گذشته ، سهام فردی می تواند و بعضی اوقات به صفر برود ، اما اگر یک صندوق متقابل 50 سهام داشته باشد ، بسیار بعید است که همه 50 این سهام بی ارزش شوند.

نکته مهم این نوسانات کاهش یافته این است که بازده صندوق می تواند نسبت به سهام جداگانه خاموش شود. در سرمایه گذاری ، ریسک و بازده همبستگی نزدیک دارند - یکی را کاهش دهید و شانس این است که دیگری را کاهش دهید. سرمایه گذاران صندوق های متقابل نیز باید هزینه ها را در نظر بگیرند. متخصصانی که صندوق های متقابل را اداره می کنند این کار را به صورت رایگان انجام نمی دهند. آنها هزینه ها را پرداخت می کنند و هزینه ها به بازده می خورند.

حرف

NAV: ارزش خالص دارایی صندوق (NAV) نشان دهنده قیمت هر سهم آن است. NAV با تقسیم کل دارایی های خالص صندوق بر تعداد سهام خود برجسته محاسبه می شود. سهام در صندوق های متقابل به طور منظم باز در NAV خریداری و فروخته می شود ، اما سهام در ETF (به استثنای واحدهای ایجاد) با قیمت بازار خریداری و فروخته می شود که می تواند با NAV متفاوت باشد.

بازگشت NAV: بازده کل یک ETF ، بر اساس NAV در آغاز و پایان دوره برگزاری. این ممکن است با بازده بازار ETF متفاوت باشد. بازده بازار ، نه بازده NAV ، بازدهی است که در واقع توسط سرمایه گذاران ETF به دست می آید ، به جز کسانی که واحدهای ایجاد را در اختیار دارند.

دارایی های خالص: این رقم به میلیون ها دلار ثبت شده است و نشان دهنده کل دارایی صندوق ، خالص هزینه و هزینه است.

ای

صندوق باز: یک صندوق متقابل باز به طور مداوم واحدها را صادر می کند و بازخرید می کند ، بنابراین تعداد واحدهای برجسته از روز به روز متفاوت است. ارزش سهام صندوق یا واحدها با ارزش اساسی اوراق بهادار موجود در صندوق تغییر می کند ، اما هر سهم یا واحد تنها بخشی از نمونه کارها اساسی را نشان می دهد.

گزینه: این درست است ، اما نه تعهد ، خرید یا فروش مقدار مشخصی از امنیت ، با قیمت مشخص در یک بازه زمانی مشخص. یک گزینه نشان دهنده حق به دست آمده توسط خریدار است. یک گزینه Put به دارنده حق فروش امنیت را می دهد. گزینه تماس حق خرید امنیت را می دهد.

حق بیمه گزینه: حق بیمه گزینه قیمت فعلی بازار یک قرارداد گزینه است.

OTC: این اصطلاح به معاملات انجام شده بدون نسخه در اوراق بهادار موجود یا برای معامله مربوط به اوراق بهادار که در بورس اوراق بهادار شناخته نشده تکمیل نشده اند ، اشاره دارد.

پ

حق بیمه به NAV: بر خلاف صندوق های متقابل به طور منظم باز ، که مستقیماً از شرکت صندوق با ارزش دارایی خالص (NAV) اوراق بهادار نمونه کارها ، ETF ها و صندوق های بسته خود با قیمت های تعیین شده توسط نیروهای بازار که توسط نیروهای بازار تعیین می شود ، خریداری و فروخته می شوندعرضه و تقاضاگفته می شود صندوق که با قیمتی بالاتر از NAV خود معامله می کند ، با حق بیمه NAV خود تجارت می کند.

نسبت قیمت/کتاب: نسبت قیمت/کتاب (P/B) یک صندوق میانگین وزنی نسبت قیمت/کتاب کلیه سهام موجود در سبد یک صندوق است. ارزش کتاب کل دارایی های یک شرکت است ، بدهی های کمتری (که بعضاً به عنوان ارزش حمل آن گفته می شود). ارزش کتاب یک شرکت با تقسیم قیمت بازار سهام ممتاز آن توسط ارزش کتاب شرکت محاسبه می شود و سپس تعدیل تعداد سهام برجسته (سهام با ارزش کتاب منفی از این محاسبه مستثنی است).

در محاسبه میانگین P/B یک صندوق ، وزنهای مورنینگستار هر نمونه کارها را با درصد دارایی های سهام خود نشان می دهد ، به طوری که موقعیت های بزرگتر تأثیر متناسب با P/B نهایی دارند.

نسبت قیمت/کتاب می تواند تقریباً به سرمایه گذاران بگوید که برای دارایی های یک شرکت ، بر اساس ارزش های تاریخی و نه فعلی ، چه مبلغی را پرداخت می کنند. ارزیابی های تاریخی به طور کلی نشان دهنده ارزش فعلی بازار یک شرکت نیست. سرمایه گذاران ارزش اغلب به دنبال شرکت هایی هستند که نسبت قیمت/کتاب کم دارند.

نسبت قیمت/جریان نقدی: قیمت/جریان پول نقد مبلغی را نشان می دهد که یک سرمایه گذار مایل به پرداخت یک دلار تولید شده از عملیات یک شرکت خاص است. قیمت/جریان نقدی توانایی یک تجارت را در تولید پول نقد و اقدامات به عنوان سنجی نقدینگی و پرداخت بدهی نشان می دهد. از آنجا که کنوانسیون های حسابداری در بین ملل متفاوت است ، درآمد گزارش شده (و نسبت های P/E) ممکن است در مرزهای ملی قابل مقایسه نباشد. قیمت/جریان نقدی تلاش می کند تا یک معیار استاندارد بین المللی از قیمت سهام یک شرکت نسبت به عملکرد مالی آن ارائه دهد.

نسبت قیمت/درآمد: نسبت قیمت/درآمد یا نسبت P/E یک معیار ارزیابی است که ارزیابی می کند که سرمایه گذاران چند دلار مایل به پرداخت یک دلار از درآمد یک شرکت هستند. این با تقسیم قیمت سهام توسط درآمد 12 ماهه شرکت از هر سهم از عملیات مداوم محاسبه می شود.

یک P/E بالا معمولاً نشان می دهد که بازار برای به دست آوردن درآمد شرکت هزینه بیشتری پرداخت می کند زیرا به توانایی شرکت در افزایش درآمد خود اعتقاد دارد. شرکت های صنایع با افزایش محبوبیت تمایل به نسبت P/E بالایی دارند و این نشان دهنده جهت گیری رشد است.(اگر یک شرکت درآمد بسیار ضعیفی داشته باشد ، و در نتیجه تعداد بسیار کمی در مخرج این معادله نیز می تواند به صورت مصنوعی تورم شود.)

P/E کم نشان می دهد که بازار اطمینان کمتری دارد که درآمد شرکت افزایش می یابد. با این حال ، یک مدیر صندوق یا یک فرد با رویکرد "سرمایه گذاری ارزش" ممکن است معتقد باشد که چنین سهام دارای پتانسیل نادیده گرفته یا کم ارزش برای قدردانی است. صنایع ثابت تر ، مانند آب و برق و معدن ، تمایل به نسبت P/E کم دارند و منعکس کننده جهت گیری ارزش هستند.

در سطح نمونه کارها صندوق ، نسبت قیمت/درآمد می تواند به عنوان سنجی از استراتژی سرمایه گذاری صندوق در شرایط فعلی بازار عمل کند ، و اینکه آیا دارای ارزش یا جهت گیری رشد است.

نسبت (P/E) یک صندوق میانگین وزنی نسبت قیمت/درآمد سهام موجود در سبد یک صندوق است. در Moingstar ، در محاسبه میانگین ، هر یک از نمونه کارها با درصد دارایی های سهام عدالت که نشان می دهد وزن می شود ، به طوری که موقعیت های بزرگتر تأثیر متناسب با P/E نهایی صندوق دارند.

نسبت قیمت/فروش: قیمت فعلی سهام تقسیم شده توسط فروش 12 ماهه شرکت در هر سهم. این نشان دهنده میانگین وزنی نسبت قیمت/فروش سهام موجود در سبد صندوق است. قیمت/فروش نشان دهنده مبلغی است که یک سرمایه گذار مایل به پرداخت یک دلار حاصل از فعالیت های یک شرکت خاص است.

محافظت از گزینه Put Put: یک محافظ یک استراتژی مدیریت ریسک با استفاده از قراردادهای گزینه هایی است که سرمایه گذاران برای محدود کردن ضرر در سهام یا دارایی دیگر در صورت کاهش قیمت آن استفاده می کنند.

گزینه قرار دهید: قراردادی که به دارنده حق می دهد ، اما نه تعهد ، مبلغ ثابت سهام را با قیمت مشخص تا یک تاریخ مشخص بفروشد. خرید یک گزینه put از آنجا که با کاهش سهام زیرین افزایش می یابد ، از روند نزولی محافظت می کند.

حرف

ROA ٪: این رقم درصد است که یک شرکت در یک سال معین (سال 1 ، 2 و غیره) در دارایی های خود کسب می کند.

محاسبه درآمد خالص است که با میانگین دارایی های کل تقسیم می شود. رقم حاصل سپس توسط 100 ضرب می شود. ROA نشان می دهد که یک شرکت در پایه دارایی خود چقدر سود کسب می کند. هرچه شرکت بهتر باشد ، سود بیشتری به عنوان درصدی از دارایی های خود کسب می کند. درآمد خالص شرکت در صورت درآمد سالانه یافت می شود. کل دارایی های این شرکت در ترازنامه سالانه یافت می شود. به عنوان مثال ، یک شرکت نرم افزاری بزرگ بیش از 20 ٪ در دارایی های خود کسب می کرد-یک سطح باورنکردنی سودآوری. به ازای هر 1 دلار دارایی ، این شرکت توانست بیش از 0. 20 دلار سود تولید کند.

ROE ٪: این درصد است که یک شرکت در کل سهام خود در یک سال معین (سال 1 ، 2 و غیره) کسب می کند. محاسبه بازده دارایی زمان اهرم مالی است.

بازپرداخت سهام نشان می دهد که یک شرکت چقدر سود سهامداران پول در شرکت سرمایه گذاری کرده است. مأموریت هر شرکتی کسب بازده بالایی از حقوق صاحبان سهام است. درآمد خالص شرکت در صورت درآمد سالانه یافت می شود. ارزش خالص این شرکت از ترازنامه سالانه شرکت گرفته می شود. به عنوان مثال ، یک شرکت بزرگ دارویی 37 ٪ باورنکردنی در سهامداران خود به دست آورد. برای هر 1 دلار سهامداران در این شرکت سرمایه گذاری کرده بودند ، این شرکت سود 0. 37 دلار سود تولید کرده است.

ROIC: این رقم درصد است که یک شرکت در یک سال معین (سال 1 ، 2 و غیره) در سرمایه سرمایه گذاری شده خود کسب می کند.

محاسبه سود عملیاتی خالص پس از تقسیم مالیات بر اساس متوسط سرمایه سرمایه گذاری شده است. رقم حاصل پس از آن با 100 ضرب می شود. سرمایه سرمایه گذاری شده برابر با مبلغ کل سهامداران ، بدهی بلند مدت و تعهد اجاره سرمایه و تعهد بدهی کوتاه مدت و اجاره سرمایه است. ROIC نشان می دهد که یک شرکت در پایگاه سرمایه خود چقدر سود کسب می کند. هرچه شرکت بهتر باشد ، سود بیشتری به عنوان درصدی از سرمایه سرمایه گذاری شده خود کسب می کند. درآمد خالص شرکت در صورت درآمد یافت می شود. مؤلفه های سرمایه سرمایه گذاری شده شرکت در ترازنامه یافت می شود.

حرف

دنباله بازده: توالی ریسک بازده این خطر است که بازار در سالهای اولیه بازنشستگی کاهش می یابد ، که با برداشت های مداوم جفت می شود ، می تواند طول عمر یک نمونه کارها را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

نسبت شارپ: نسبت شارپ راهی برای اندازه گیری بازده های تنظیم شده در ریسک صندوق است. این دوره برای دوره سه ساله دنباله ای با تقسیم بازده اضافی سالانه صندوق بر میزان بدون ریسک با انحراف استاندارد سالانه آن محاسبه می شود. هرچه نسبت شارپ بالاتر باشد ، عملکرد تنظیم شده توسط ریسک تاریخی این صندوق بهتر بوده است.

از آنجا که نسبت شارپ از انحراف استاندارد به عنوان اندازه گیری ریسک خود استفاده می کند ، از آن برای تجزیه و تحلیل یک صندوق واحد به جای یک نمونه کارها استفاده می شود. شما می توانید از نسبت های شارپ برای مقایسه مستقیم دو صندوق مشابه استفاده کنید تا ببینید کدام یک از پاداش های بیشتری برای هر واحد ریسک گرفته شده است ، یا دیدن اینکه چگونه بازده تنظیم شده با ریسک یک صندوق با میانگین صندوق در گروه یا معیار آن مقایسه می شود.

نسبت Sortino: نسبت Sortino ، تنوع نسبت شارپ ، نوسانات مضر را از نوسانات به طور کلی با استفاده از یک مقدار برای انحراف نزولی متمایز می کند.

نسبت Sortino بازده اضافی نسبت به نرخ بدون ریسک تقسیم بر نیمه واریانس نزولی است ، بنابراین بازده به نوسانات "بد" را اندازه گیری می کند.(نوسانات ناشی از بازده منفی توسط یک سرمایه گذار بد یا نامطلوب تلقی می شود ، در حالی که نوسانات ناشی از بازده مثبت خوب یا قابل قبول است.) از این طریق ، نسبت Sortino می تواند به یک سرمایه گذار کمک کند تا ریسک را به روشی بهتر ارزیابی کند تا صرفاً نگاه کردن به بازده اضافیاز نظر نوسانات کامل ، به عنوان چنین اقدامی در نظر نمی گیرد که چند بار بازده مثبت باشد و برخلاف هر چند وقت یکبار منفی هستند.

انحراف استاندارد: انحراف استاندارد پراکندگی را به طور متوسط اندازه گیری می کند. برای یک صندوق متقابل ، این نشان دهنده تنوع بازده است. سرمایه گذاران می توانند از انحراف استاندارد برای پیش بینی نوسانات صندوق استفاده کنند. انحراف استاندارد بالاتر حاکی از محدوده عملکرد پیش بینی شده و نوسانات بیشتر است.

اگر الگوی بازگشت یک صندوق از توزیع عادی پیروی کند ، بازده در یک انحراف استاندارد از میانگین تقریباً 68 ٪ از زمان و دو انحراف استاندارد تقریباً 95 ٪ از زمان قرار می گیرد. به عنوان مثال ، فرض کنید میانگین بازده سالانه یک صندوق 10 ٪ است و انحراف استاندارد 2 ٪ دارد. در 100 نمونه ، بازده آن باید بین نه تا 11 درصد 68 بار و هشت تا 12 درصد تقریباً 95 بار باشد. انحراف استاندارد هنگام محاسبه برای یک نمونه کارها پیچیده تر است زیرا این یک میانگین ساده نیست. این رقم باید شامل نحوه بازگشت هر سرمایه گذاری با یکدیگر باشد.

فاکتورهای سبک برای سرمایه گذاری: سرمایه گذاری فاکتور سبک شامل محدود کردن جهان سرمایه گذاری با استفاده از معیارهای خاص برای فاکتور سبک یک سرمایه گذار است. در حالی که برخی از متداول ترین عوامل سبک شامل رشد ، کیفیت و ارزش هستند ، بسیاری دیگر نیز وجود دارند. ما برای هر فاکتور سبک در زیر معیارهایی ارائه می دهیم.

• رشد: سرمایه گذاری سبک رشد با هدف شناسایی شرکت هایی که احتمالاً نسبت به صنعت خود یا شاخص گسترده ای بالاتر از نرخ متوسط رشد می کنند.
• کیفیت: سرمایه گذاری به سبک کیفیت با هدف شناسایی شرکت هایی که دارای ویژگی هایی هستند که ممکن است شامل موارد زیر باشد: یک مزیت رقابتی قوی یا رو به رشد در صنعت انتخاب شده آنها ، از سودهای رشد بلند مدت ، تیم های مدیریت قوی ، اهرم کم و بازده بالا در سرمایه گذاری ها بهره می برد.
• ارزش: سرمایه گذاری سبک ارزش با هدف شناسایی شرکتهای تجاری با تخفیف نسبت به ارزشهای ذاتی درک شده نسبت به صنعت یا میانگین شاخص گسترده.

حرف

خطای ردیابی: خطای ردیابی ارزیابی می کند که چگونه یک صندوق با مقایسه عملکرد صندوق با آن معیار ، معیار را دنبال می کند. استراتژی های منفعل ، که هدف آنها تکرار بازگشت یک معیار است ، اغلب از خطای ردیابی برای اندازه گیری موفقیت آنها استفاده می کنند. خطای ردیابی کم به معنای عملکرد یک صندوق غیرفعال است که از نزدیک از معیار پیروی می کند.

گردش مالی: این چندان است که یک مدیر صندوق در یک سال معین تمام سهام موجود در صندوق متقابل را به فروش می رساند. اگر یک صندوق نرخ گردش مالی 100 ٪ داشته باشد ، این بدان معنی است که مدیر صندوق ، از نظر تئوری ، هر موقعیت سهام را یک بار فروخته است. به عبارت دیگر ، او بیش از 100 ٪ از موقعیت های سهام را تغییر داده است. با این حال ، در عمل ، این کاملاً دقیق نیست. مدیر ممکن است در پنج سال گذشته 50 ٪ از کل موقعیت ها را در اختیار داشته باشد و در طول سال 50 ٪ دیگر را به خود اختصاص داده است. این میزان گردش مالی 100 ٪ با محاسبه است.

تو

اعتماد سرمایه گذاری واحد: ساختاری که توسط برخی از ETF استفاده می شود. یک تفاوت مهم بین این قالب و قالب صندوق باز در این است که دومی به ETF ها اجازه می دهد تا سود سهام را فوراً سرمایه گذاری کنند ، در حالی که اولی چنین نمی کند. این می تواند منجر به ETF هایی شود که از ساختار اعتماد سرمایه گذاری واحد استفاده می کنند و دارای نقدی اندک در عملکرد آنها هستند.

نسبت ضبط وارونه/نزولی: نسبت ضبط صعودی/نزولی به شما نشان می دهد که آیا یک صندوق داده شده بهتر عمل کرده است - در دوره های قدرت و ضعف بازار بیشتر یا معیار بازار گسترده ای را از دست داده است ، و اگر چنین است ، تا چه اندازه.

نسبت های ضبط صعودی برای وجوه با گرفتن بازده ماهانه صندوق در ماهها محاسبه می شود که معیار بازده مثبت داشت و آن را با بازده معیار در همان ماه تقسیم می کند. نسبت ضبط نزولی با بازده ماهانه صندوق در دوره های عملکرد معیار منفی و تقسیم آن بر اساس بازده معیار محاسبه می شود. Moingstar. com با محاسبه میانگین هندسی برای صندوق و بازده شاخص به ترتیب در طی ماه های بالا و پایین ، نسبت های ضبط صعودی و نزولی را در طی دوره های یک ، سه ، پنج ، 10 ، 10- و 15 ساله به نمایش می گذارد. هر دوره زمانی.

نسبت ضبط صعودی بیش از 100 نشان می دهد که یک صندوق به طور کلی از معیار در دوره های بازده مثبت برای معیار بهتر عمل کرده است. در همین حال ، نسبت ضبط نزولی کمتر از 100 نشان می دهد که یک صندوق در دوره هایی که معیار به رنگ قرمز بوده است کمتر از معیار خود از دست داده است. اگر یک صندوق بازده مثبتی ایجاد کند ، در حالی که معیار کاهش می یابد ، نسبت ضبط نزولی صندوق منفی خواهد بود (به این معنی که در جهت مخالف معیار حرکت کرده است). تمام نسبت های صعودی و نزولی صندوق های سهام در مقابل S& P 500 محاسبه می شود ، در حالی که نسبت های اوراق قرضه و صندوق های بین المللی به ترتیب نسبت به شاخص اوراق قرضه ایالات متحده آمریکا Barclays و شاخص MSCI EAFE محاسبه می شود. برای برخی از زمینه ها ، ما همچنین میانگین نسبت های ضبط صعودی/نزولی را برای آن دوره های زمانی مشابه نشان می دهیم.

حرف

کوپن متوسط وزنی: این رقم با وزن کردن کوپن هر باند با اندازه نسبی آن در نمونه کارها محاسبه می شود. این نشان می دهد که آیا صندوق زیرین دارای اوراق قرضه بالاتر یا کم کوپن است. برای نگه داشتن اوراق قرضه کوپن بالاتر می تواند مزایایی داشته باشد ، اما بسیاری از وجوه آنها را صرفاً برای وسوسه سرمایه گذاران با پرداخت بالایی خریداری می کنند. این می تواند به دو دلیل برای سرمایه گذاران آسیب برساند. اولین مورد این است که اوراق قرضه کوپن بالاتر غالباً خطر بیشتری نسبت به مسائل کوپن پایین دارند. دوم این است که وقتی این اوراق قرضه خطر بیشتری را تحمل نمی کنند ، آنها مسائل قدیمی هستند که صندوق برای آن پرداخت کرده است و اگر این پیشنهاد بازده اضافی را کاهش نمی دهد ، سرمایه گذاران احتمالاً متوجه می شوند که اصلی آنها با گذشت زمان از بین می رود.

حرف

بازده: عملکرد میزان درآمد را از یک امنیت دریافت می کنید. این سود سهام سالانه برای هر سهم است که براساس قیمت سهام فعلی تقسیم می شود و به عنوان درصد نمایش داده می شود.

بازده بلوغ: اصطلاح استفاده شده برای توصیف نرخ بازده سرمایه گذار در صورتی که یک امنیت طولانی مدت و دارای بهره ، مانند اوراق قرضه ، در تاریخ سررسید خود نگه داشته شود. بازده بلوغ (YTM) را می توان با استفاده از جدول عملکرد باند یا یک ماشین حساب مجهز برای محاسبات اوراق قرضه تعیین کرد. اگر اوراق به فروش با تخفیف و کمتر از نرخ کوپن در صورت فروش با حق بیمه ، از نرخ کوپن بیشتر باشد.

*برخی از مطالب با اجازه ، از Moingstar ، Inc بازتولید شده است.

لطفا قبل از سرمایه گذاری، دفترچه را بخوانید. اطلاعات مهم در مورد هر صندوق متقابل سرمایه و صندوق معامله شده ارز ("ETF") در دفترچه مربوطه موجود است. کمیسیون ها ، کمیسیون های دنباله دار ، هزینه های مدیریتی و هزینه ها ممکن است با سرمایه گذاری در صندوق های متقابل و ETF همراه باشد. در صورت خرید یا فروش واحدهای ETF در بورس تورنتو ("TSX") معمولاً هزینه کارگزاری را به فروشنده خود می پردازید. اگر واحدها در TSX خریداری یا فروخته شوند ، سرمایه گذاران ممکن است هنگام خرید واحدهای ETF بیش از ارزش خالص دارایی فعلی بپردازند و ممکن است هنگام فروش آنها کمتر از ارزش دارایی خالص فعلی دریافت کنند. نرخ (های) نشان داده شده بازده ، بازده (های) کل سالانه تاریخی شامل تغییر در ارزش واحد و سرمایه گذاری مجدد کلیه توزیع ها است و انجام می دهد/فروش ، بازپرداخت ، توزیع یا هزینه های اختیاری یا مالیات بر درآمد قابل پرداخت را در نظر نمی گیردتوسط هر صاحب امنیتی که بازده را کاهش می داد. وجوه متقابل و ETF ها تضمین نمی شوند ، مقادیر آنها به طور مکرر تغییر می کند و عملکرد گذشته ممکن است تکرار نشود.