تفاوت های کلیدی بین موقعیت های طولانی و کوتاه چیست؟

یک معامله گر استراتژی خود را برای سرمایه گذاری در سهام بر اساس انتظار خود از سهام برای افزایش یا سقوط تعیین می کند. اگر او انتظار داشته باشد که سهام افزایش یابد ، ترجیح می دهد طولانی شود. در غیر این صورت ، او می خواهد کوتاه برود. اجازه دهید ما رمزگشایی کنیم که چه معنایی دارد

یک موقعیت کوتاه حاکی از آن است که معامله گر سهام خود را مدیون سرمایه گذار دیگری است بدون اینکه واقعاً آنها را خریداری کند.

موقعیت های طولانی و کوتاه به استراتژی خرید سهام که انتظار می رود در ارزش افزایش یابد ، و فروش مواردی که احتمالاً سقوط می کنند ، اشاره دارد. در صورت سهام عدالت ، یک موقعیت طولانی به این معنی است که یک سرمایه گذار سهام را خریداری کرده و آنها را در حساب معاملاتی خود در اختیار دارد.

از طرف دیگر ، یک موقعیت کوتاه حاکی از آن است که معامله گر سهام خود را مدیون سرمایه گذار دیگری است بدون اینکه واقعاً آنها را خریداری کند.

شایان ذکر است که در صورت وجود گزینه ها ، موقعیت های طولانی و کوتاه دارای مفاهیم متفاوتی هستند. هنگامی که یک معامله گر گزینه ای را خریداری می کند - تماس بگیرید یا قرار دهید - این بدان معنی است که او موقعیت طولانی دارد زیرا معامله گر حق خرید یا فروش سهام را به فروشنده گزینه دارد.

از طرف تلنگر ، فروش یک گزینه - تماس یا قرار دادن - دلالت بر این دارد که تجارت دارای یک موقعیت کوتاه است.

بگذارید درک کنیم که دقیقاً موقعیت های طولانی و کوتاه چیست:

موقعیت طولانی: هنگامی که یک معامله گر موقعیت طولانی داشته باشد ، به این معنی است که او سهام یک شرکت را خریداری کرده و قصد دارد سرمایه گذاری کند. همانطور که از نام آن پیداست ، طولانی در یک موقعیت به معنای ارتباط برای طولانی مدت است.

به عنوان مثال ، اگر آقای A انتظار داشته باشد که سهام XYZ در چند هفته آینده افزایش یابد ، وی 100 سهام شرکت را خریداری می کند تا بتواند آنها را در بازار به عنوان و با افزایش قیمت آنها بفروشد.

موقعیت کوتاه: از طرف دیگر ، موقعیت کوتاه به این معنی است که سرمایه گذار سهام خود را ندارد اما بدون داشتن آنها آنها را فروخته است. به عبارت دیگر ، معامله گر از تعدادی از سهام کم است ، زیرا او آنها را مدیون کسی است که سهام خود را فروخته است.

به عنوان مثال ، اگر آقای D انتظار داشته باشد که سهام ABC سقوط کند ، آنها بدون داشتن آنها ، آنها را به یک معامله گر دیگر می فروخت. او می تواند آنها را از یک کارگزاری با پول حاشیه وام بگیرد و قصد خرید آنها را بعداً پس از کاهش قیمت ها داشته باشد.

بگذارید این را با مثال دیگری درک کنیم. یک سرمایه گذار آجی وجود دارد که امیدوار است سهام HCL سقوط کند. او تصمیم می گیرد 500 سهم خود را حتی بدون داشتن آنها به فروش برساند.

این بدان معناست که وی در زمان تسویه حساب از 500 سهام هیدروکلراید کوتاه خواهد بود و قرار است با خرید آنها برای ارائه خدمات ، این تعهد را برآورده کند.

یک سرمایه گذار در موقعیت کوتاه اوراق بهادار ندارد ، اما بدون داشتن آنها آنها را می فروشد.

معمولاً کاری که یک معامله گر انجام می دهد این است که او سهام را از کارگزاری در حاشیه وام می گیرد تا تحویل را انجام دهد. از آنجا که معامله گر امیدوار است که قیمت سهم کاهش یابد ، وی پس از کاهش قیمت ها خریداری می کند.

بنابراین ، می توان تأکید کرد که سرمایه گذاری طولانی و کوتاه دو موقعیت توسط معامله گران بر اساس انتظارات آنها از تغییرات قیمت برگزار می شود.

معامله گرانی که طولانی می روند سهام را در اختیار دارند و کسانی که انتظار دارند قیمت آن با فروش آنها حتی بدون داشتن حتی در اختیار داشتن آنها کاهش یابد ، کاهش می یابد.

اولین بار منتشر شد: 14 دسامبر 2021 ، 09:33 AM IST

مباحثی که باید دنبال شود

• سرمایه گذاری
• سرمایه گذاری برای مبتدیان
• بازارهای < SPAN> یک سرمایه گذار در موقعیت کوتاه اوراق بهادار را در اختیار ندارد ، اما آنها را بدون داشتن آنها به فروش می رساند.