مدل سازی دستگاه حالت پیشرفته با ورود ، خروج و حالتهای نهایی

ما بسیار هیجان زده هستیم که امروز همکاری خود را با BlackBerry اعلام کردیم! به عنوان بخشی از توافق ما ، ما راه حل تجزیه و تحلیل تهدید و ارزیابی ریسک (TARA) تحلیلگر امنیتی خود را با Blackberry Jarvis با هم ادغام خواهیم کرد تا خودروسازان و تأمین کنندگان آنها را قادر به رعایت جدیدترین استانداردهای امنیت سایبری خودرو کنند. این ادغام به خودروسازان امکان می دهد تا لایحه نرم افزاری خود را (SBOM) بهتر درک کنند تا با ISO/SAE 21434 پیروی کنند.

تبدیل به یک ساختمان ساختمانی برای موارد شوید - و بگذارید موارد در حرفه شما یکی شود. در حال حاضر ما در سراسر آلمان مهندسان مشتاق را استخدام می کنیم. آیا می خواهید انقلاب بعدی IT را با ما ایجاد کنید؟

هنگام مدل سازی یک دستگاه حالت محدود ممکن است به جایی برسید که باید در مورد نحوه ورود و ترک مناطق دستگاه دولتی خود فکر کنید. به طور کلی ، سه عنصر ساختاری در ابزارهای Yakindu Statechart برای تعریف یک ورود خاص ، ترک و پایان رفتار برای دستگاه حالت شما وجود دارد. به این عناصر نقطه ورود ، نقطه خروج و حالت نهایی گفته می شود. یک مورد استفاده معمولی برای ورود و خروج ریز و درشت تر در یک دستگاه حالت ممکن است به عنوان جایگزینی برای جریان پیش فرض اجرای یک دستگاه حالت ، خطا باشد.

ورود ، خروج و حالت نهایی

ورودی

هنگامی که یک دستگاه حالت شروع می شود یا هنگامی که جریان کنترل وارد منطقه می شود ، یک ورودی مشخص می کند که ابتدا کدام حالت فعال می شود. ورودی یک حالت شبه به اصطلاح است ، فقط یک انتقال خارج از کشور ، بدون ماشه و بدون شرایط نگهبان است. به عنوان یک دایره پر شده به تصویر کشیده شده است ، به شکل "ورود ، خروج و حالت نهایی" مراجعه کنید.

ورودی بدون نام ، ورودی پیش فرض نامیده می شود. این شبیه به حالت اولیه UML است. یک منطقه دقیقاً شامل یک ورودی پیش فرض است. علاوه بر این ، ابزارهای yakindu statechart گزینه های دیگری را با نقاط ورود به نام ارائه می دهند ، بنابراین انواع مختلفی از رفتار را انجام می دهند ، بسته به اینکه کدام نقطه ورود گرفته شده است. اگر یک منطقه شامل چندین ورودی باشد ، این ورودی ها باید منحصر به فرد در منطقه نامگذاری شوند.

Entering a region explicitly via a named entry can be done by specifying a transition property on a transition leading into the surrounding state in the form: #>نام ورود

دستگاه دولتی در شکل "حالت ورود" استفاده از نقاط ورود به نام را به تصویر می کشد. نتیجه دسته حالت کامپوزیت حاوی یک ورودی پیش فرض و همچنین ورودی به نام خرابی است. انتقال از حالت A به نتیجه گیری نتیجه می دهد که هر زمان که یک واقعه خطایی شلیک شود ، باید با نقطه ورود خرابی آن وارد شود که منجر به فعال شدن زیر ایستگاه شکست دسته می شود.

خروج یک حالت شبه است که برای ترک و غیرفعال کردن یک حالت کامپوزیت استفاده می شود. خروجی ها همتای ورودی هستند. خروج ممکن است چندین انتقال ورودی داشته باشد اما هرگز یک خروجی در حال خروج نیست. به عنوان یک دایره پر نشده با یک صلیب X شکل نشان داده شده است ، به شکل "ورود ، خروج و حالت نهایی" مراجعه کنید.

بر خلاف UML ، Yakindu Statechart Tools به یک منطقه اجازه می دهد تا چندین خروجی داشته باشد. هر خروجی یا باید نامی داشته باشد که در منطقه خود بی نظیر باشد یا باید تنها و تنها خروجی پیش فرض باشد. با دستیابی به خروج ، همه ایالت های مناطق دیگر همان حالت کامپوزیت بلافاصله غیرفعال می شوند - به عبارت دیگر ، رسیدن به خروجی در یکی از مناطق دولت کامپوزیت ، از آنجا که از آنجا خارج می شوند ، عواقب شدیدی برای همه مناطق دیگر دارد.

If a region is left via a named exit, there must be an unguarded outgoing transition defining a transition property like # exit-point-1> [ exit-point-2>] که خروج را جلب می کند و از این طریق بر جریان اعدام در خارج تأثیر می گذارد.

ورودی ها و خروج ها

Statechart در شکل "ورودی ها و خروج ها" نحوه بازی هر دو حالت شبه را نشان می دهد. این شامل دو حالت کامپوزیت است:

• فرآیند حالت کامپوزیت یک فرآیند با دو پاس (حالت) A و B. را مدل می کند. با این حال ، اگر خطایی در A یا B رخ دهد ، جریان اجرای به نقطه خروج مشکل ادامه می یابد و حالت کامپوزیت را در آنجا ترک می کند.
• نتیجه دسته حالت کامپوزیت برای رسیدگی به نتیجه پردازش ، چه موفقیت یا عدم موفقیت در نظر گرفته شده است. این دو امتیاز ورودی و موفقیت دارد.

The question is how to connect the exit points of Process to the corresponding entry points of Handle result . The transition leading from Process to Handle result on the left specifies # no_problem>>success . This means: If the source composite state is left via the no_problem exit point, enter the target composite state at the success entry point. The specification of the transition on the right is analogous: If the source state is left via the problem exit point, enter the target state at the failure entry point. The order of exit and entry points in a transition specification is irrelevant. Instead, the position of the>شخصیت تعیین کننده است:

• If the> character is to the right of a name, like in exit_name>، این نام بیانگر خروج است.
• If the> character is to the left of a name, like in>enter_name ، این نام نشانگر ورودی است.

Alteatively, Process could have been modelled with two different error exit states, say error_1 and error_2 . This would allow to respond differently to different error conditions, while still enabling to catch them both with a single flow. A transition with #>error_1>error_2 problem>این کار را می کند

ورودی و خروج

حالت پایانی

حالت نهایی نشانگر پایان جریان اجرای یک دستگاه دولتی یا منطقه است و به عنوان یک دایره پر نشده با یک دایره سیاه پر از کوچکتر در داخل به تصویر کشیده شده است ، به شکل "ورود ، خروج و حالت نهایی" مراجعه کنید. یک حالت نهایی می تواند چندین انتقال ورودی داشته باشد اما هیچ کار خروجی ندارد. در یک منطقه ، فقط یک کشور نهایی مجاز است ، اما هر منطقه ممکن است وضعیت نهایی خود را داشته باشد. حالت های نهایی به جز نام هیچ ویژگی ندارند.

هنگامی که یک منطقه به وضعیت نهایی خود می رسد ، کنترل در آنجا متوقف می شود و منتظر می ماند تا همه مناطق متعامد دیگر ، در صورت وجود ، به حالت های نهایی مربوطه خود برسند ، که این تفاوت عمده در خروج ها است. این همچنین بدان معنی است که حالت های نهایی حالت های مناسب به معنای فعال بودن آنها هستند ، به موجب آن نقاط ورود و خروج حالات شبه هستند. آنها فقط برای اتصال ایالات در مرزهای منطقه استفاده می شوند.