انواع تجزیه و تحلیل نسبت |همه چیز با جزئیات توضیح داده شد!

دانستن در مورد انواع تجزیه و تحلیل نسبت به شما در تفسیر داده های مالی هر شرکت به منظور به دست آوردن بینش های عملی در مورد عملکرد کلی در کل کمک می کند. برای ارزیابی ارزیابی یک شرکت ، نرخ بازده ، سودآوری ، توسعه ، حاشیه ، اهرم ، نقدینگی و سایر عوامل ، می توانید از نسبت های سوابق مالی آن استفاده کنید.

انواع تجزیه و تحلیل نسبت مالی صرفاً تقسیم یک رقم از صورتهای مالی یک شرکت توسط دیگری است. این راه حل یک متریک را برای شما فراهم می کند که می توانید برای مقایسه مشاغل و ارزیابی امکانات سرمایه گذاری استفاده کنید.

به عنوان مثال ، هیچ اطلاعاتی را ارائه نمی دهد تا بدانیم که قیمت سهم یک شرکت 20 دلار است. با این حال ، درک این که نسبت P/E شرکت 4. 5 است ، زمینه دیگری را اضافه می کند. این نشان می دهد که قیمت (20 دلار) ، ضرب شده توسط EPS (در این مثال ، 4. 44) ، برابر با 4. 5 است. اکنون که نسبت P/E 4. 5 است ، می توانید آن را با مشاغل مشابه ، رقبا یا حتی نسبت تاریخی P/E شرکت مقایسه کنید تا ایده ای واضح تر از جذابیت کلی سرمایه گذاری بدست آورید.

انواع تجزیه و تحلیل نسبت های مالی

انواع مختلف تجزیه و تحلیل نسبت مالی اطلاعاتی را در مورد بخش های مختلف سلامت مالی یک شرکت ، مانند توانایی پرداخت بدهی و چگونگی استفاده مؤثر از دارایی های خود ، ارائه می دهد. اگر به عنوان یک کل در نظر گرفته نشود ، یک نسبت واحد ممکن است به طور دقیق موفقیت شرکت را به طور کلی منعکس نکند.

این نرخ ها حساس به زمان هستند زیرا آنها در حال تغییر داده ها هستند. به منظور به دست آوردن درک گسترده ای از رشد یا رگرسیون یک شرکت با گذشت زمان ، می توانید با مقایسه آنها از دوره های زمانی مختلف ، از این انواع تجزیه و تحلیل نسبت به نفع خود استفاده کنید.

انواع تجزیه و تحلیل نسبت مالی به 5 بخش تقسیم می شوند. بیایید به صورت جداگانه به آنها نگاه کنیم

نسبت نقدینگی

توانایی یک تجارت برای پرداخت بدهی و سایر بدهی های خود با نسبت نقدینگی آن آشکار می شود. شما می توانید بگویید که آیا یک تجارت دارای دارایی برای پرداخت بدهی بلند مدت است یا اینکه جریان نقدی آن با نگاه به نسبت نقدینگی آن ، برای پرداخت تمام هزینه های آن کافی است. اگر پاسخ ها مثبت باشند ، می توانید بگویید که تجارت دارای نقدینگی کافی است ، در غیر این صورت ممکن است مشکلاتی وجود داشته باشد.

این نوع تجزیه و تحلیل نسبت برای سهام پنی و کلاه کوچک به طور قابل توجهی بسیار مهم است. قبل از تسویه حساب ، مشاغل کوچکتر و جدیدتر اغلب برای پرداخت صورتحساب خود تلاش می کنند. برخی از انواع تجزیه و تحلیل نسبت نقدینگی رایج هستند.

پول نقد از عملیات عملیاتی تقسیم بر درآمد فروش برابر با حاشیه جریان نقدی عملیاتی است

حاشیه جریان نقدی عملیاتی هم کیفیت درآمد یک شرکت را نشان می دهد و هم به طور مؤثر جریان نقدی را از فروش ایجاد می کند.

(پول نقد به علاوه معادل نقدی) / کل بدهی ها نسبت پول نقد است

شما می توانید تعیین کنید که یک شرکت با استفاده از نسبت پول نقد چقدر پول نقد دارد.

(دارایی های فعلی - موجودی) / (بدهی های جاری) نسبت سریع است

پول نقد ، دارایی های قابل فروش و مطالبات یک شرکت با تعهدات آن با استفاده از نسبت سریع ، همچنین به عنوان نسبت اسید آزمون گفته می شود. از این طریق می توانید تعیین کنید که آیا شرکت می تواند تعهدات فعلی خود را پرداخت کند یا خیر.

دارایی های فعلی / بدهی های جاری با نسبت فعلی برابر است

نسبت فعلی به عنوان پایه و اساس درک شما از ظرفیت شرکت برای تحقق مسئولیت های مالی خود در طی 12 ماه بعد خدمت می کند.

نسبت اهرم

ظرفیت یک شرکت برای پرداخت تعهدات بلند مدت خود می تواند با بررسی نسبت اهرم یا پرداخت بدهی آن تعیین شود. این نوع تجزیه و تحلیل نسبت ، اعتماد شرکت به بدهی را برای فعالیت های مداوم و همچنین توانایی آن در بازپرداخت بدهی ارزیابی می کند. در زیر برخی از انواع تجزیه و تحلیل نسبت اهرم مشترک وجود دارد:

کل بدهی / کل دارایی نسبت بدهی است

بدهی یک شرکت با تمام دارایی های خود با استفاده از نسبت بدهی مقایسه می شود.

درآمد قبل از بهره و هزینه مالیات / بهره برابر با نسبت پوشش بهره است

نسبت پوشش بهره ، بینشی از توانایی یک شرکت در رسیدگی مؤثر بدهی های بدهی خود را فراهم می کند.

کل بدهی ها / کل سهامدار سهام برابر با نسبت بدهی به سهام عدالت است

کل بدهی یک شرکت با میزان سرمایه جمع آوری شده از سرمایه گذاران در نسبت بدهی به برابر است.

با ضمانت قرار دادن به بهترین برنامه PG در بانکداری سرمایه گذاری نگاهی بیندازید

نسبت ارزش گذاری

به طور کلی ، نسبت های ارزیابی براساس قیمت سهام فعلی یک شرکت است و نشان می دهد که آیا سهام در حال حاضر یک سرمایه گذاری مطلوب است یا خیر. این انواع تجزیه و تحلیل نسبت به جذابیت یک شرکت در بازار سهام ، که به عنوان نسبت بازار نیز شناخته می شود ، نگاه می کنند. برخی از انواع تجزیه و تحلیل نسبت ارزیابی رایج عبارتند از:

نسبت قیمت به درآمد (P / E) برابر با قیمت سهم / سود سهم است

سرمایه گذاران معمولاً از P/E به عنوان یکی از نسبت های مالی برای تعیین اینکه آیا یک شرکت بیش از حد ارزیابی شده یا کم ارزش است ، استفاده می کنند. این نسبت قیمتی را که در آن بازار مایل به خرید سهام بر اساس سود اخیر یا پیش بینی شده خود است ، نشان می دهد.

قیمت سهم/جریان نقدی عملیاتی برای هر سهم همان چیزی است که قیمت/جریان نقدی را تعیین می کند (P/CF)

این نسبت ارزش سهام یک شرکت را متناسب با جریان نقدی که تولید می کند نشان می دهد. نسبت P/CF این مزیت را دارد که برای دستکاری در یک شرکت چالش برانگیز باشد. از طریق فرآیندهای حسابداری ، شرکت ها می توانند درآمد و سود خود را تغییر دهند ، اما جریان نقدی تا حد زیادی بی تأثیر است.

نسبت قیمت به درآمد برابر است با نرخ رشد / قیمت

از یک معیار ارزیابی به نام نسبت PEG برای ارزیابی تجارت نسبی بین رشد مورد انتظار شرکت ، قیمت سهام و سود هر سهم استفاده می شود. مقایسه شرکتهای با رشد بالا ، که به طور معمول نسبت P/E کمتری دارند ، با مشاغل بالغ ، که به طور معمول نسبت P/E بالاتری دارند ، آسان تر است. در نتیجه ، به عنوان یک شاخص دقیق تر از ارزش واقعی سهام عمل می کند.

سرمایه بازار تقسیم بر کل درآمد ، نسبت قیمت به فروش (P/S) است

نسبت P/S سرمایه گذاری بازار یک شرکت را با درآمد 12 ماهه خود مقایسه می کند. این ارزش را تعیین می کند که سرمایه گذاران از سهام شرکت دریافت می کنند و نشان می دهد که سرمایه گذاران برای سهام به عنوان سهم کل فروش پرداخت می کنند.

نسبت عملکرد

نسبت موفقیت ، همانطور که از نام آنها پیداست ، موفقیت بازار یک شرکت را نشان می دهد.(سود یا ضرر). نسبت سودآوری نام دیگری برای این نسبت ها است. برخی از انواع تجزیه و تحلیل نسبت عملکرد متداول هستند

درآمد خالص تقسیم شده بر سهام سهامداران بازده سهام عدالت است

همچنین از ROE به عنوان بازده سهام عدالت یاد می شود زیرا سهام سهامداران با کم کردن بدهی از کل دارایی ها تعیین می شود.

درآمد خالص تقسیم شده توسط کل دارایی ، معیار بازده دارایی است

بازپرداخت دارایی (ROA) معیار را اندازه گیری می کند که چگونه یک شرکت با موفقیت سود از دارایی های خود را بدست می آورد.

درآمد - هزینه کالاهای فروخته شده = درآمد / درآمد

با بررسی نسبت سود ناخالص سود یک شرکت ، می توانید مشخص کنید که چگونه فروش و سود ناخالص آن ارتباط دارد.

درآمد / سود عملیاتی برابر است با حاشیه سود عملیاتی

درآمد یک سازمان قبل از مالیات و علاقه ، حاشیه سود کار خود را تعیین می کند.

درآمد / سود خالص برابر با حاشیه سود خالص است

حاشیه سود خالص حاشیه کل یک شرکت را نشان می دهد. داشتن حاشیه سود خالص بالا یک شاخص مطمئن از یک تجارت پر رونق است.

همچنین ، از مشهورترین برنامه PG در مدل سازی مالی دیدن کنید

نسبت فعالیت

شماره فعالیت ها نشان می دهد که چگونه یک تجارت به طور مؤثر فعالیت می کند. به عبارت دیگر ، می بینید که چگونه یک تجارت از منابع خود استفاده می کند ، مانند دارایی های موجود در اختیار خود ، برای هدایت فروش. برخی از انواع تجزیه و تحلیل نسبت فعالیت معمولی عبارتند از:

فروش خالص تقسیم بر میانگین قیمت موجودی با گردش مالی موجودی

این نسبت ممکن است نشان دهد که تجارت چقدر مؤثر منابع خود را مدیریت می کند. یا فروش قوی یا موجودی ناکافی با نسبت بالا دلالت دارد.

فروش خالص / میانگین مبلغ بدهکار برای محاسبه حرکت مطالبات قابل استفاده است

گردش مالی مطالبات نشان می دهد که فروش خالص سریع به پول نقد تبدیل می شود.

کل سهام خریداری شده / میانگین حسابهای برابر با گردش مالی قابل پرداخت.

نسبت گردش مالی قابل پرداخت حساب قابل پرداخت یک شاخص نقدینگی کوتاه مدت است که نشان می دهد چند بار یک تجارت حساب های خود را که در طی یک دوره قابل پرداخت است ، تسویه می کند.

فروش خالص / میانگین برابر با دارایی های ثابت دارایی دارایی ثابت

کارایی که یک تجارت با آن تولید می کند از دارایی ، کارخانه و تجهیزات آن با گردش دارایی ثابت آن اندازه گیری می شود.

فروش خالص / میانگین برابر با کل دارایی های کل دارایی است

گردش مالی دارایی ثابت چگونه یک تجارت از منابع خود برای تولید درآمد استفاده می کند.

مزایای تجزیه و تحلیل نسبت

تجزیه و تحلیل نسبت در تجزیه و تحلیل صورتهای مالی کمک می کند. این واقعیت که تجزیه و تحلیل نسبت تصویری جامع از سلامت ، ثبات مالی و ارزیابی شرکت ارائه می دهد ، اولین فایده آن است. این تصمیم گیری در تصمیم گیری برای مدیریت ، سرمایه گذاران و وام دهندگان است. این یک تکنیک مهم برای تجزیه و تحلیل صورتهای مالی است و با الزامات کاربر سازگار است. نسبت ها اطلاعات دانه ای در مورد هر بخش تجاری ارائه می دهند.

تجزیه و تحلیل نسبت در ارزیابی اثربخشی کمک می کند

دومین مزیت تجزیه و تحلیل نسبت این است که می توان از سود سودآوری و پرداخت بدهی برای ارزیابی موفقیت یک سازمان به عنوان یک کل استفاده کرد. سرمایه گذاران می توانند از آن برای ارزیابی اثربخشی تصمیم گیری مدیریت و فعالیت های شرکت استفاده کنند. این امر در تعیین اینکه آیا تجارت بیش از حد یا ناکافی اعمال می شود ، کمک می کند.

از تجزیه و تحلیل نسبت می توان برای ارزیابی میزان بهره وری از دارایی ها و سرعت افزایش سود استفاده کرد. نسبت ها را می توان برای ارزیابی استفاده محتاطانه از سود استفاده کرد. بازده سود و نسبت بازده حقوق صاحبان سهام برای تعیین میزان سود توزیع شده بین سهامداران مفید است. ارزیابی سازگاری یک شرکت مفید است. اگر کسب و کار بتواند در صورت بروز شرایط پیش بینی نشده گسترش یابد و مسئولیت های خود را انجام دهد.

تجزیه و تحلیل نسبت برای شناسایی نقاط ضعف مفید است

علیرغم این واقعیت که ممکن است به نظر می رسد همه چیز به طور کلی خوب پیش می رود، مواقعی وجود دارد که تمرکز مدیریت مورد نیاز است. نسبت هایی مانند تجزیه و تحلیل نسبت خدمات بدهی پوشش بهره به درک کامل کمک می کند، که یکی دیگر از مزایای تجزیه و تحلیل نسبت است. در این مناطق، مدیریت می تواند تمرکز کند.

تجزیه و تحلیل نسبت به درآمدهای آینده و پیش بینی جریان نقدی کمک می کند

نسبت ها با استفاده از داده های گذشته محاسبه می شوند و ارزش آتی آنها با استفاده از نرخ رشد آنها پیش بینی می شود. تجزیه و تحلیل نسبت را می توان برای ایجاد صورت های مالی پیش فرم، که تخمین اقلام صورت های مالی را برای یک یا چند سال آینده ارائه می دهد، استفاده کرد. تجزیه و تحلیل نسبت و پیش بینی به تدوین برنامه های مدیریتی کمک می کند و به سرمایه گذاران اجازه می دهد تا گسترش کسب وکار را دنبال کنند.

ارزیابی عملکرد در برابر همتایان

توانایی مقایسه دو کسب و کار یکی از مهمترین مزایای تجزیه و تحلیل نسبت است. با بررسی صورت سود و زیان یا ترازنامه دو کسب و کار، مقایسه آنها غیرممکن است. سرمایه گذاران اغلب می خواهند بدانند که کسب و کار چگونه در صنعت خود قرار گرفته است. همچنین در تعیین اینکه آیا کسب و کار در مقایسه با رقبای خود بیش از ارزش یا کمتر از ارزش گذاری شده است، کمک می کند.

علاوه بر مقایسه با همتایان، به مقایسه بین بخش های مختلف در یک کسب و کار کمک می کند. مدیریت هنگام تصمیم گیری در مورد اینکه در کدام بخش شرکت کند یا کدام بخش را تعطیل کند، اغلب از نسبت ها استفاده می کند.

ارزیابی روند

انواع تجزیه و تحلیل نسبت نیز از مزیت کمک به درک الگوهای تاریخی برخوردارند. با بررسی اعداد، تحلیلگر می تواند به سرعت تشخیص دهد که آیا کسب و کار در حال رشد، کاهش یا پایدار ماندن است. مقایسه ساده است و به تعیین اینکه آیا این نسبت از میانگین تجاری بیشتر است یا کمتر کمک می کند.

نسبت ها اعداد مطلق را تفسیر می کنند

نسبت ها زمینه ای را برای داده های عددی فراهم می کند و صورتهای مالی پیچیده را ساده می کند. درک یک شرکت به سادگی بر اساس شماره های ارائه شده در صورتهای مالی ، همانطور که قبلاً بحث کردیم ، دشوار است. به عنوان مثال ، این حس چندانی نخواهد داشت که بیان کنیم که یک شرکت نسبت PE 1. 2 برابر دارد اگر نمی دانیم سال گذشته چه چیزی بوده است یا در حال حاضر برای رقبای خود چیست.

مشابه مثال قبلی ، تعیین اینکه آیا درآمدهای 2 میلیارد دلاری یک شرکت در رابطه با دارایی های آن قابل قبول است و آیا بیشتر خدمات یا کالاهای آن با اعتبار فروخته می شود ، غیرممکن است.

تجزیه و تحلیل عملکرد قبلی

تجزیه و تحلیل نسبت همچنین این مزیت را دارد که درک ارتباطات و روابط مختلف بین داده های تاریخی و بررسی دقیق نتایج را آسان تر می کند.

احساس نقدینگی کوتاه مدت

وضعیت نقدینگی کوتاه مدت شرکت با استفاده از نسبت های فعلی ارزیابی می شود. این نسبت ها در تعیین اینکه آیا شرکت می تواند مسئولیت های فوری خود را برآورده کند ، کمک می کند. نرخ سودآوری و پرداخت بدهی نیز می تواند برای برآورد بدهی بلند مدت استفاده شود.

ارتباط

وقتی مدیریت یافته های خود را اعلام کرد ، همیشه از نسبت ها استفاده می شود. آنها بر اقداماتی مانند EV/EBITDA ، EPS و PE تأکید می کنند. سرمایه گذاران به وضوح از آن مطلع می شوند. وقتی مدیریت در مورد آن بحث می کند ، یک شکل به خوبی خلاصه و ساده می شود. نسبت ها می توانند برای خودشان صحبت کنند.

در مورد بهترین دوره بانکی سرمایه گذاری بدانید

اشکال تجزیه و تحلیل نسبت

برای بهتر یا بدتر ، انواع تجزیه و تحلیل نسبت می توانند موفقیت آینده یک شرکت را پیش بینی کنند. مشاغل موفق به طور معمول نسبت های قوی در سراسر هیئت مدیره دارند و هرگونه نشانه ناگهانی از ضعف در یک منطقه می تواند باعث فروش بزرگ سهام شود. سرمایه گذاران باید هنگام استفاده از آنها از تفاوت های ظریف بین هر یک از این نسبت های مالی آگاه باشند و آنها را برای مطالعه کامل سهام ترکیب کنند.

تجزیه و تحلیل نسبت ، که اندازه تجارت و در نتیجه قدرت چانه زنی و اقتصاد مقیاس را که یک تجارت بزرگ در مقایسه با یک تجارت کوچک از آن لذت می برد ، نادیده می گیرد ، توجه کاربر مورد نظر را از ارقام و صورتهای مالی شرکت دور می کند. چنین عناصری که در موفقیت شرکت تأثیر می گذارند ، مورد توجه قرار نمی گیرند.

مسئولیت مشروط را در نظر نمی گیرد

تجزیه و تحلیل نسبت اشکال اضافی در عدم در نظر گرفتن هیچگونه بدهی بالقوه دارد. یک تعهد مشروط به برخی از متغیرهای خارج از کنترل غیرقابل کنترل ، مانند مشکلات دادرسی ، بستگی دارد.

در صورت داشتن پایان نامطلوب ، چنین رویدادهایی تأثیر بسزایی در امور مالی کسب و کار خواهد داشت. با این وجود ، انواع تجزیه و تحلیل نسبت چنین بدهی های احتمالی را در نظر نمی گیرند.

استفاده از اصول حسابداری یکنواخت را مستثنی می کند

تأثیر سیاست های حسابداری که توسط شرکت در شناخت درآمد و هزینه استفاده می شود ، با تجزیه و تحلیل نسبت در نظر گرفته نمی شود. تجزیه و تحلیل نسبت مقایسه ای مغرضانه بین مشاغل ایجاد می کند که نشان دهنده مقایسه واقعی شرکت ها نیست.

به عنوان مثال ، شرکت هایی که استهلاک را بر اساس روش خط مستقیم و شرکت هایی که گزارش استهلاک را بر اساس روش تعادل در حال کاهش گزارش می دهند ، سود خالص متمایز را گزارش می کنند. مشابه نحوه تأثیر شرکتهای مشمول نوسانات ارزی متفاوت ، تجزیه و تحلیل نسبت قادر به بازتاب این امر در صورتهای مالی نخواهد بود.

امکان حسابداری خلاق

شرکت هایی که از تکنیک های حسابداری خلاق استفاده می کنند ، باعث تحریف صورتهای مالی خود می شوند. رویه های حسابداری که توسط مشاغل انجام می شود ، به طور قابل توجهی تجزیه و تحلیل نسبت را تحت تأثیر قرار می دهد. یک تجارت ممکن است شامل درآمد استثنایی (درآمد غیر تکراری) در درآمد آن باشد.

این ممکن است یک هزینه تجاری را به عنوان یک هزینه غیر تکراری طبقه بندی کند ، که می تواند تأثیر قابل توجهی در صورتهای مالی آن و تجزیه و تحلیل نسبت آن داشته باشد. مشاغل عمداً با انتخاب چنین سیاست های حسابداری ، که تمایل دارند اعداد را به روشی که توسط مدیریت ترجیح داده می شود ، از ذهنیت حسابداری سوءاستفاده کنند.

برای مقایسه بخش های مختلف بی فایده است

عدم استاندارد سازی خاص صنعت آن اشکال دیگری است. بر اساس تجزیه و تحلیل نسبت معمولی ، تفسیر مشاغل مختلف که در صنایع مختلف کار می کنند ، چالش برانگیز است. به عنوان مثال ، شرکت هایی که در صنعت املاک و مستغلات مشغول به کار هستند ، بازده بسیار ضعیفی از سرمایه شاغل (ROCE) خواهند داشت.

اگرچه برخی از صنایع وجود دارد که دارایی ها لازم نیست که در چنین فرکانس مورد بررسی قرار گیرند و مقایسه آن براساس تجزیه و تحلیل نسبت بسیار دشوار باشد) دارایی های نگهداری شده توسط چنین شرکت هایی به طور مکرر به روز می شوند که باعث افزایش میزان سرمایه به کار می شود. استانداردهای تجزیه و تحلیل نسبت خاص صنعت متفاوت است و ارزیابی مشاغل را صرفاً بر اساس نسبت های مالی استاندارد آنها دشوار می کند.

فقط از داده های تاریخی استفاده می کند

اشکال دیگر این است که فرض می کند گذشته خود را بر اساس داده های تاریخی ارائه شده توسط شرکت تکرار می کند ، که ممکن است دقیق باشد یا نباشد. علاوه بر این ، اگر یک شرکت به یک استراتژی تجاری یا صنعت متفاوت تبدیل شود ، این تعداد بی ربط هستند.

اثرات تورم را در نظر نمی گیرد

تجزیه و تحلیل نسبت تورم یا افزایش قیمت ها را در نظر نمی گیرد. اگر افزایش فروش صرفاً به دلیل تورم باشد ، به نظر می رسد درآمد کسب و کار در طول سال قبل افزایش یافته است ، حتی اگر آنها واقعاً ثابت بمانند.

شرایط بازار را در نظر نمی گیرد

انواع تجزیه و تحلیل نسبت این را در نظر نمی گیرد که چگونه شرایط بازار بر موفقیت شرکت تأثیر می گذارد. به عنوان مثال ، در مقایسه با دوران رکود اقتصادی ، افزایش مطالبات بدهی های برجسته شرکت در طی یک چرخه رونق اقتصادی هنگام افزایش فروش منفی مشاهده می شود.

عدم حساب کافی برای اثرات فصلی

اشکال دیگر این است که هوا مورد توجه قرار نمی گیرد. بسیاری از شرکت ها از عوامل فصلی تحت تأثیر قرار می گیرند ، اما تجزیه و تحلیل نسبت از این موضوع غفلت می کند و منجر به تفسیر نادرست از چنین تجزیه و تحلیل نسبت می شود.

به عنوان مثال ، شغلی که لباس پشمی تولید می کند ممکن است قبل از فصل زمستان به دلیل تولید در مقیاس بزرگ از قبل برای برآورده کردن تقاضا برای لباس های پشمی در فصل اوج ، متوجه سطح موجودی غیر منتظره شود. اگر عوامل فصلی مورد توجه قرار نگیرد ، که انواع تجزیه و تحلیل نسبت به تنهایی انجام نمی شوند ، چنین سطوح موجودی نشان دهنده سنبله غیرممکن در سطح موجودی در مقایسه با ماه های دیگر است.

وضعیت شرکت را در یک تاریخ خاص در نظر می گیرد

انواع تجزیه و تحلیل نسبت از مقادیر ترازنامه استفاده می کنند ، که نشان دهنده وضعیت شرکت از تاریخ خاص است. اکثر این ارزشها به ترتیب در صورت درآمد و هزینه تاریخی نمایش داده می شوند که نتایج کل سال را با قیمت فعلی نشان می دهد.

کاربران هدفمند ممکن است در نتیجه تجزیه و تحلیل چنین نسبت ها بسیار متفاوت شوند.

نتیجه

تجزیه و تحلیل نسبت بر اساس صورتهای مالی شرکت است. آنها فقط جنبه های کمی شرکت را در حالی که کاملاً از جنبه های کیفی نادیده گرفته می شوند ، که بسیار مهم هستند ، در نظر می گیرند. علاوه بر این ، دقت انواع تجزیه و تحلیل نسبت بستگی به چگونگی تهیه صورتهای مالی دارد.

سناریویی را در نظر بگیرید که در آن یک شرکت صورتهای مالی خود را ارائه یا دستکاری کند تا وضعیت بهتری نسبت به آنچه در واقع وجود دارد ارائه دهد (روشی که به عنوان "پانسمان پنجره" شناخته می شود). تجزیه و تحلیل نادرست از تجارت نیز از هرگونه محاسبات نسبت به چنین مالی تجاری حاصل می شود.