قوانین معاملات مبادله و نقدینگی بازار سهام

ما قوانین معاملات بورس را برای دستکاری در بازار ، تجارت خودی و درگیری کارگزاری و آژانس ، در سراسر کشورها و با گذشت زمان ، در 42 بورس اوراق بهادار در سراسر جهان بررسی می کنیم. برخی از بورس اوراق بهادار قوانین بسیار مفصلی دارند که صریحاً شیوه های خاص دستکاری را ممنوع می کنند ، اما برخی دیگر از قوانین دقیق تر و گسترده ای استفاده می کنند. ما شاخص های جدیدی را برای دستکاری در بازار ، تجارت خودی و تعارض کارگزار بر اساس مقررات خاص در قوانین معاملات هر بورس ایجاد می کنیم. ما نشان می دهیم که اختلافات در قوانین معاملات مبادله ، با گذشت زمان و در بازارها ، به طور قابل توجهی بر نقدینگی تأثیر می گذارد.

معرفی

بورس اوراق بهادار در سراسر جهان برای محدود کردن دستکاری در بازار و ترویج کارآیی و یکپارچگی بازار ، نیروی انسانی ، تلاشهای فناوری و منابع مالی قابل توجهی را سرمایه گذاری می کند (Aitken and Siow ، 2003 ، Avgouleas ، 2005 ، Comerton-Forde and Rydge ، 2006). به طور گسترده ای در نظر گرفته می شود که قانون اوراق بهادار (لا پورتا و همکاران ، 1998 ، لا پورتا و همکاران ، 2006 ، جکسون و رو ، 2009) و ریزساختار بازار (هریس ، 2002 ، هریس و همکاران ، 2009) نقش مهمی در بازی دارندتوسعه بازارهای سهام در سراسر جهان. علیرغم این تحولات مهم در ادبیات ، کمبود توجه به اختلافات در بین مبادلات با توجه به درمان دستکاری بازار در قوانین تجاری آنها صورت گرفته است.

در این مقاله ، ما تفاوت های بین المللی در قوانین معاملات برای مبادلات سهام یا سهام را نشان می دهیم و تأثیر قوانین یکپارچگی بازار را بر عملکرد بازار سهام عدالت بررسی می کنیم. به طور خاص ، ما تفاوت های مقررات را در 42 مبادله در سراسر جهان در دوره زمانی 2006-2008 بررسی می کنیم و سپس بررسی می کنیم که آیا قوانین معاملات مبادله مربوط به یکپارچگی برای نقدینگی بازار اهمیت دارد. برای اهداف این ماده ، قوانین معاملات به قوانین و مقررات تنظیم فعالیت در یک بورس و رفتار شرکت کنندگان آن ، یعنی مبادله و اعضای بورس اوراق بهادار که موافقت می کنند متعهد به چنین قوانینی باشند ، اشاره داردآئین نامه.

ما شاخص های جدیدی را برای قوانین معاملات مربوط به دستکاری در بازار ، تجارت خودی و درگیری کارگزاری و آژانس برای این 42 بورس سهام در هر دو بازارهای توسعه یافته و نوظهور ایجاد می کنیم. برای اهداف این مقاله ، دستکاری در بازار به شیوه های معاملاتی اشاره دارد که قیمت ها را تحریف می کند و دستکاری ها را قادر می سازد با هزینه سایر شرکت کنندگان در بازار سود کسب کنند. تجارت خودی به عمل به اطلاعات غیر عمومی مواد اشاره دارد. کارگزا ر-آژانس درگیری به اقداماتی است که کارگزاران می توانند در حالی که به عنوان نماینده مشتری عمل می کنند ، به سود مشتری یا بازار به طور کلی به کارگزار (یا برخی از طرف های وابسته دیگر) بپردازند. برخی از بورس های سهام مانند NASDAQ قوانین بسیار مفصلی دارند که صریحاً شیوه های خاص دستکاری و درگیری کارگزاری و آژانس را ممنوع می کند ، و همچنین قوانینی که برای محدود کردن حضور تجارت خودی طراحی شده اند. به عنوان مثال ، قوانین NASDAQ مقررات مفصلی را در مورد معاملات شستشو ، معاملات از پیش تنظیم شده ، سفارشات ساختگی ، اولویت ارائه ، خفه کردن ، جلو و انواع دیگر شیوه هایی که دستکاری بازار را تشکیل می دهند ، ارائه می دهد. صرافی های دیگر دقیق تر هستند و در مورد آنچه که دستکاری بازار یا درگیری کارگزاری و آژانس را تشکیل می دهد ، قوانینی کاملاً قاب بندی کرده اند.

با توجه به تفاوت های چشمگیر در نحوه تنظیم قوانین تجارت ، دستکاری در بازار ، تجارت خودی و درگیری کارگزاری و آژانس در سراسر کشورها و با گذشت زمان ، شایان ذکر است که آیا این اختلافات اهمیت دارد یا خیر. برای این منظور ، علاوه بر نشان دادن تفاوت در قوانین معاملات و توسعه شاخص های جدید نظارت بر بازار ، ما بررسی می کنیم که آیا تفاوت در قوانین معاملات می تواند به توضیح تفاوت های نقدینگی در مبادلات کمک کند. به طور خاص ، ما بررسی می کنیم که آیا همبستگی بین قوانین معاملات وجود دارد و یک سری اقدامات نقدینگی که شامل سرعت ، نوسانات و گسترش نسبی پیشنهاد است. عملکرد اصلی یک بازار تأمین نقدینگی برای شرکت کنندگان در بازار است. اثربخشی مبادله تحت تأثیر قوانین آن است که معاملات امنیتی را تنظیم می کند. ما دو فرضیه رقیب را در مورد تأثیر قوانین معاملات بر نقدینگی در نظر می گیریم. از یک سو ، می توان استدلال کرد که مقررات مبهم باعث ایجاد ناکارآمدی می شود زیرا سرمایه گذاران و بازرگانان مشخص نیستند که چه فعالیت هایی قابل قبول هستند و کدام یک از آنها در نقض قوانین هستند. بنابراین ، قوانین دقیق می تواند باعث اعتماد به نفس بیشتر سرمایه گذار شود ، انتشار بیشتر دانش در مورد رفتار ممنوع را فراهم کند و تسهیل این قوانین را تسهیل کند ، که به نوبه خود ممکن است اعتماد به نفس سرمایه گذار در بازار را تقویت کند. در نتیجه ، این قوانین ممکن است به بهبود فعالیت تجارت ، کاهش عدم اطمینان و کاهش هزینه معاملات کمک کند. از طرف دیگر ، می توان استدلال كرد كه مقررات دقیق باعث ایجاد ناکارآمدی می شود زیرا سرمایه گذاران و معامله گران می توانند از نقاط ضعف اجتناب ناپذیر استفاده كنند و در این صورت ، قوانین دقیق تر مبادله می توانند تأثیر منفی بر نقدینگی داشته باشند.

اگرچه صرافی ها قوانین خود را به طور مکرر اصلاح نمی کنند ، اصلاحات در قوانین با گذشت زمان انجام می شود. مهمترین آنها برای مبادلات اروپایی ، در نوامبر 2007 دستورالعمل بازارهای ابزارهای مالی (MIFID) مؤثر شد و از این طریق قوانین دقیق تر و حمایت از سرمایه گذار شفاف تر برای صرافی های اروپا ایجاد کرد. اگرچه برخی از صرافی های اروپایی ، مانند بورس اوراق بهادار لندن ، قبلاً قوانین معاملاتی را در دست داشتند که مشابه قوانین جدید در MIFID بود ، اما برخی دیگر مانند مبادله اتریش قبل از MIFID قوانین به طور قابل توجهی کمتر داشتند. از آنجا که معرفی MIFID تنها کشورهای اتحادیه اروپا را تحت تأثیر قرار می دهد ، یک محیط آزمایشی طبیعی ایجاد می کند که در آن می تواند تأثیر محدودیت های قانون مبادله را بر فعالیت های تجاری ارزیابی کند. در این مقاله ، ما از این تنظیمات سوءاستفاده می کنیم تا با بررسی پویایی اقدامات نقدینگی بازار بین دو گروه مبادلات در مورد معرفی MIFID ، سؤال تحقیق خود را روشن کنیم. از آنجا که MIFID به عنوان بخش عمده ای از برنامه اقدام خدمات مالی اتحادیه اروپا (FSAP) به جای نتیجه نیاز یک حوزه قضایی واحد برای بهبود مقررات معرفی می شود ، موضوعات درون زا که مربوط به تغییرات قانون در نتایج بازار است ، در شرایط آزمایشی ما به حداقل می رسد.

داده های ارائه شده در این مقاله نشان دهنده تأثیر قوی و قوی قوانین معاملاتی بر نقدینگی است. قوانین دقیق معاملات به طور مثبت با سرعت و ارتباط منفی با نوسانات و اسپرد قیمت پیشنهادی دارد. ما این اثر را با داده های تابلویی که در زمان ها و کشورها متفاوت است، با در نظر گرفتن انواع بررسی های استحکام که شامل مدل سازی اثرات ثابت و آزمون های تفاوت در تفاوت ها هستند، نشان می دهیم. برای جداسازی تأثیر قوانین معاملات، تعدادی از عوامل قابل قبول را نیز کنترل می کنیم که می توانند بر فعالیت تجاری بر اساس کارهای آکادمیک قبلی تأثیر بگذارند، از جمله ویژگی های نهادی مبادله (روئل، 1992)، جنبه های ساختار بازار (Stoll، 2000)، و بین المللی. تفاوت در مقررات اوراق بهادار (لا پورتا و همکاران، 2006، جکسون و رو، 2009)، از جمله موارد دیگر. تأثیر قوانین بر نقدینگی برای کنترل تفاوت های اقتصادی، قانونی و نهادی در بورس ها که ممکن است با تفاوت های خاص کشور در تهیه پیش نویس قوانین تجارت مرتبط باشد، قوی است. این شواهد قوی به این دلیل است که صرافی هایی که به طور خاص اعمال خاصی را در بازار شناسایی و ممنوع می کنند، اعتماد سرمایه گذار را افزایش می دهند. همچنین، مبادلات با قوانین خاص تر، همواره دارای بندهای باقی مانده ای هستند که به صراحت روح قوانین و مقررات را ترسیم می کنند و «هر نوع فعالیت دستکاری دیگر» را با تعریف مبهم ممنوع می کنند، به طوری که (مطمئناً) فضای کمی برای بهره برداری از پتانسیل وجود دارد. روزنه ها

چند مقاله اخیر ارتباط نزدیکی با مقاله ما دارد. لا پورتا، لوپز دی سیلانز و شلیفر (2006) و جکسون و رو (2009) نشان می دهند که قانون اوراق بهادار برای تسهیل توسعه بازار سهام در 49 بورس در سراسر جهان اهمیت دارد. آیتکن و سیو (2003) رتبه بندی مبادلات را بر اساس کارایی و یکپارچگی ارائه می دهند. کامینگ و یوهان (2008) شواهد نظرسنجی را ارائه می کنند که فناوری نظارت و اشتراک اطلاعات یکپارچگی بازار را تسهیل می کند. Hail and Leuz (2006)، Daske، Hail، Leuz و Verdi (2008) و Lampert، Leuz و Verracchia (2007) نشان می دهند که قوانین قوی تر اوراق بهادار، قوانین حسابداری و مکانیسم های اجرایی سخت گیرانه تر هزینه سرمایه شرکت ها را کاهش می دهد. یافته های این مقالات با ادبیات گسترده تری در مورد اهمیت تنظیم اوراق بهادار و نظارت بر بازار برای کارایی و یکپارچگی بازار سازگار است. 1 به طور کلی، مقاله ما به پرسش کلی ارزش چارچوب گسترده در مقابل قوانین خاص در تنظیم بازارها و جامعه کمک می کند (به عنوان مثال، فرگوسن و پیترز، 2003، استیونسون، 2005 را ببینید).

ما منبع جدیدی از اطلاعات برای درک تفاوت های بین المللی در بورس اوراق بهادار ارائه می دهیم. ما نشان می دهیم که قوانین معاملات بورس اوراق بهادار، که قوانین مربوط به دستکاری بازار را با جزئیات مشخص می کند، فعالیت معاملاتی را تسهیل می کند. مفهوم این است که قوانین معاملاتی یک بورس منبع مهمی از تفاوت های بین المللی در بازارهای سهام است. این اطلاعات بسیار شفاف است و برای استفاده در تحقیقات آینده به راحتی قابل مشاهده است. فهرستی از قوانین معاملات بورس در اینجا ارائه شده است.

مقاله بصورت زیر مرتب شده است. بخش 2 قوانین معاملات بورس اوراق بهادار و ایجاد یک شاخص برای نظارت بر مبادلات را تشریح می کند. داده ها در بخش 3 معرفی شده اند. بخش 4 تجزیه و تحلیل های چند متغیره از رابطه بین شاخص نظارت مبادلات و فعالیت تجاری را ارائه می دهد. سخنان پایانی در بخش آخر آمده است.

قطعات بخش

شاخص های قواعد و فرضیه معاملات بورس

در این بخش، اشکال دستکاری بازار، معاملات خودی، و تعارض کارگزار و نمایندگی را توضیح می دهیم و شاخص هایی را برای قوانین معاملات بورس ایجاد می کنیم. قوانین را می توان به یکی از سه نوع تقسیم کرد: قوانین طراحی شده برای کاهش معاملات داخلی، قوانین طراحی شده برای محدود کردن دستکاری بازار، و قوانین طراحی شده برای محدود کردن تضادهای کارگزار و نماینده.

نمونه و آمار خلاصه

در این بخش، داده های خود را شرح می دهیم و آمار خلاصه و نتایج مطالعات مقایسه ای را ارائه می دهیم.

تجزیه و تحلیل چند متغیره

در این بخش ، ما در نظر می گیریم که آیا MIFID در نقدینگی بازار تأثیر دارد و کدام عوامل حقوقی بیشتر با اختلافات مقطعی در نقدینگی همراه هستند ، در حالی که کنترل سایر عوامل تعیین کننده اقتصادی و نهادی فعالیت تجاری است. ما هر ماه مبادله را از فوریه 2006 تا اکتبر 2008 به عنوان یک مشاهده جداگانه (1،363 مشاهدات) در نظر می گیریم ، با توجه به تفاوت در قوانین در طول زمان و همچنین رگرسیون اختلاف در اختلاف ، Exchange-Drummy

نتیجه گیری

در این مقاله ، ما با بررسی تأثیر قوانین معاملات بر نقدینگی که توسط سرعت ، نوسانات و گسترش پیشنهادات نشان داده شده است ، به ادبیات مربوط به اختلافات بین المللی در بورس سهام کمک می کنیم. با تکیه بر کار قبلی در مورد افشای اجباری و نمایندگی بین اجرای خصوصی و عمومی قوانین اوراق بهادار (لا پورتا و همکاران ، 2006 ، هلالی و لوز ، 2006 ، جکسون و رو ، 2009) و فناوری نظارت و اشتراک اطلاعات در اجرای سابق پس از اجرا (کامینگو یوهان ، 2008) ،

منابع (72)

• P. Vitale