نوروز ، سال نو فارسی باستان توضیح داد

برای بیش از 300 میلیون نفر در سراسر جهان ، شنبه (امروز) یکی از مهمترین روزهای تقویم آنها است زیرا آنها Nowruz را جشن می گیرند.

اعتقاد بر این است که نوروز (روز جدید در فارسی) حدود 3000 سال پیش در روز اول بهار توسط زرتشتیان آغاز شده است. درست همانطور که بهار زمان تولد دوباره است ، سال نو فارسی زمانی برای جشن زندگی جدید است. نوروز در The Spring Equinox جشن گرفته می شود ، که در روز شنبه 20 مارس امسال مشخص شده است.

این جشن بهار پر از نمادگرایی در اطراف تولد دوباره و تجدید است ، درست همانطور که بهار زمانی است که زندگی پس از یک زمستان طولانی و سرد برمی گردد.

به عنوان بخشی از این جشن ، در سراسر منطقه ، خانه ها در آماده سازی برای استقبال از بهار تزئین و تمیز می شوند. اما یک آیین از بیشتر مهمتر است.

"Haft-Seen" نام جدول ویژه نوروز ، جشنواره سال نو تاریخی فارسی و آغاز بهار است. این جدول از هفت مورد ساخته شده است که با نامه "S" به زبان فارسی شروع می شود ، در واقع ، به معنای واقعی کلمه به معنای "نامه هفت" است.

طبق داستان های برخی از همسران قدیمی ، این جدول در ابتدا "haft-shen" (هفت نامه sh) نامیده می شد و مردم قبلاً هفت چیز را روی میز می گذاشتند که با نامه شروع می شوند.

SH: شم '(شمع) ، شاهد (عسل) ، شرینی (شیرینی) ، شراب (شراب) ... پس از فتح عرب ایران ، شراب (شراب) گناهکار محسوب می شد ، و به همین دلیل آن را با Serkeh (سرکه) جایگزین کرد ، متعاقباً، بقیه موارد جدول با مواردی که با حرف S. شروع می شوند جایگزین شدند

هر موردی که در جدول دیده شده معاصر قرار گرفته است ، نمادی از چیزی مثبت برای سال آینده است:

• SUMAC (ادویه های خرد شده از انواع توت ها): برای طلوع آفتاب و ادویه زندگی
• Senjed (میوه خشک شیرین درخت نیلوفر آبی): برای عشق و محبت
• Serkeh (سرکه): صبر و سن
• Seeb (سیب): برای سلامتی و زیبایی
• آقا (سیر): برای سلامتی
• سامانو (پودینگ گندم): برای باروری و شیرینی زندگی
• Sabzeh (چمن گندم جوانه زده): برای تولد دوباره و تجدید طبیعت.

گسترش Haft-Ceen همچنین موارد دیگری مانند آینه را شامل می شود که نمادی از بازتاب است. تخم مرغ های رنگی ، برای باروری ؛و ماهی قرمز در یک کاسه ، که زندگی را نشان می دهد.

معمولاً کتابی از شاعر فارسی حافظ (1315-1315) یا قرآن نیز وجود دارد. آنها منعکس کننده قدرت نوروز برای آمیختن ریشه های باستانی خود با سنت های مذهبی و فرهنگی اخیر هستند.

مردم چه غذایی را برای Nowruz می خورند؟

در روز اول نوروز ، خانواده ها در خانه قدیمی ترین اعضای خانواده خود جمع می شوند.

وعده غذایی سنتی سال نو شامل Sabzi Polo Mahi (برنج مخلوط شده با گیاهان و با ماهی های سفید). خاکستر reshteh (یک سوپ سبز ضخیم با رشته فرنگی ، نخود و لوبیا) ؛و Kuku Sabzi (سبزیجات Frittata).

شیرینی ها شامل بغلاوا ، توت (توت) است. Naan-Nokhodchi (کوکی های نخود با پسته) ؛و آژیل (انواع توت ها و کشمش).

چه مدت طول می کشد؟

این جشنواره دو هفته به طول می انجامد و مرکز دیدن اقوام ، پیک نیک ، مسافرت و خوردن غذای سنتی است. در پایان جشنواره ، گندم سیاه را که در محراب خود رشد کرده اید می گیرید و آن را در جایی به آب جاری می برید. گره ها را در گندم سیاه گره می زنید و سپس آن را درون آب جاری می اندازید. این امر به همراه تمام امیدها و آرزوهای شما برای سال پیش می رود.

چه کسی نوروز را جشن می گیرد؟

این یک تصور غلط رایج است که نوروز یک رویداد فقط ایرانی است. این مفهوم کاملاً دقیق نیست ، به طوری که چندین کشور در اروپا و آسیا از آمدن بهار به عنوان بخشی از بقایای فرهنگ بسیار قدیمی تر که طول امپراتوری فارسی سالهای گذشته را در خود جای داده است ، جشن می گیرند.

درست است که بسیاری از مردم جشنواره نوروز را با ایران مرتبط می کنند و قبل از سقوط اتحاد جماهیر شوروی ، ایران تنها دولتی بود که به طور رسمی روز را جشن می گرفت. با این حال ، از آنجا که چندین کشور آسیای میانه استقلال خود را از روسیه به دست آوردند ، آنها تعطیلات را در ابتدای بهار اجرا کردند و به شناخت بیشتر تعطیلات باستانی کمک کردند.

مجمع عمومی سازمان ملل متحد روز بین المللی نوروز در سال 2010 را به رسمیت شناخت و آن را به عنوان جشنواره بهاری با منشأ ایرانی توصیف کرد که بیش از 3000 سال است که جشن گرفته شده است.

در اینجا لیست کشورها در اروپا و آسیا است که به طور رسمی جشن نوروز را جشن می گیرند.

1. افغانستان
2. آلبانی
3. آذربایجان
4. گرجستان
5. ایران
6. عراق (منطقه کردستان)
7. قزاقستان
8. کوزوو
9. قرقیزستان
10. مغولستان (منطقه Bayan Olgii)
11. تاجیکستان
12. ترکمنیستان
13. ازبکستان

در همین حال ، چندین منطقه و کشورهای دیگر در سراسر جهان نیز از آمدن بهار جشن می گیرند ، از جمله مردم در غرب چین ، جنوب ترکیه ، پاکستان ، سوریه و بسیاری از مناطق جنوبی روسیه.