ورود به بازار

Nie Wieder Prokastinieren MIT Unseren Leerinnerungen.

منابع جهانی به دلیل جهانی سازی امکان پذیر شده است. مزایای تهیه منابع جهانی بیشتر ناشی از هزینه های پایین تر است. به غیر از هزینه های پایین ، چرا شرکت ها می خواهند مواد و منابع را در سطح جهان تهیه کنند؟بیا یک نگاهی بیندازیم.

چرا شرکت ها منابع جهانی را اتخاذ می کنند؟

منابع جهانی بخشی از استراتژی بین المللی سازی است. این امر به عمل خرید مواد اولیه یا اجزای محصول از سایر نقاط جهان و نه فقط منطقه محلی اشاره دارد.

نایک برای تهیه کفش از چین ، هند ، ترکیه و ایالات متحده پنبه ارگانیک می گیرد.

چهار مزیت اصلی برای تهیه مواد در خارج از کشور وجود دارد:

هزینه های ارزان کار

بسیاری از شرکت های چند ملیتی تولید و مونتاژ خود را به کشورهای در حال توسعه با نیروی کار ارزان منتقل می کنند. این باعث کاهش هزینه های تولید می شود و منجر به قیمت ارزان تر برای مشتریان می شود.

اکثر کفش های نایک در کشورهایی مانند چین و ویتنام که نیروی کار نسبتاً ارزان است تولید می شود. در کل ، نایک بیش از 1 میلیون کارگر در سراسر جهان در 785 کارخانه قرارداد تولید 500000 محصول مختلف دارد.

محصولات با کیفیت بالا

برخی از کشورها محصولات یا اجزای محصول بهتری نسبت به سایرین تولید می کنند و آن را به عنوان انتخاب آشکار برای منابع تهیه می کنند. به عنوان مثال ، برزیل و کلمبیا قهوه درخشان رشد می کنند و اکثر لوبیای قهوه Starbucks از آنجا تهیه می شود.

منابع جهانی همچنین فناوری پیشرفته و نیروی کار ماهر را به این شرکت ارائه می دهد که ممکن است در خانه در دسترس نباشد. بنابراین ، آنها می توانند محصولات را ارزان و با کیفیت بیشتری برای به دست آوردن یک مزیت رقابتی بدست آورند.

ظرفیت تولید بالا

بسیاری از شرکت ها توانایی تولید تعداد زیادی از محصولات را ندارند. در این حالت ، تولید می تواند برای استفاده از فضای و منابع فراوان به سایر کشورها برون سپاری شود.

شرکت ها همچنین مواد خود را از چندین کشور برای اطمینان از کالاهای کافی تأمین می کنند که تأمین کننده در یک کشور نتواند تحویل را به موقع انجام دهد.

تجربه بازار در کشورهای جدید

با تهیه منابع خارج از کشور ، شرکت ها می توانند یاد بگیرند که چگونه تخصص بازار خارجی را توسعه دهند که ممکن است ورود بازار را در آینده امکان پذیر کند. آنها همچنین می توانند تولید کنندگان را در کشورهای مختلف مقایسه کنند تا بهترین عملکرد را با کمترین هزینه انتخاب کنند.

انواع منابع جهانی

هنگام تهیه مواد و مؤلفه های خارج از کشور ، شرکت ها می توانند تنها منبع یا چند منبع را انتخاب کنند (شکل 1 را در زیر ببینید):

• تنها منابع تهیه کننده مواد از یک تأمین کننده است. با استفاده از این استراتژی ، شرکت می تواند با تهیه سفارشات بزرگ از تخفیف ها بهره مند شود. همچنین ممکن است درمان ترجیحی از تأمین کننده به عنوان پاداش وفاداری ، به ویژه در زمان های سخت ، دریافت کند.
• منابع چندگانه عمل تهیه مواد از تأمین کنندگان مختلف است. این استراتژی به شرکت مقاومت بیشتری در برابر خطرات ارائه می دهد. به عنوان مثال ، اگر تأمین کنندگان در یک کشور از انبار خارج شوند و در معرض فاجعه طبیعی قرار بگیرند ، این شرکت هنوز هم می تواند تأمین کنندگان خود را از منابع دیگر دریافت کند.

شکل 1. انواع منابع جهانی ، studysmarter

تعریف ورود به بازار

ورود بازار بخشی از فرایند بین المللی است که فراتر از منابع جهانی گسترش می یابد. این مورد هنگامی اتفاق می افتد که این شرکت محصولات و خدمات خود را به یک بازار خارجی بفروشد.

برای ورود صاف ، شرکت ها باید در توافق نامه های تجاری بین المللی ، تعرفه ها ، موانع ورود و همچنین مقررات محلی و الزامات قانونی تخصص کسب کنند. آنها همچنین باید قدرت خرید ، رقابت و منابع موجود در بازار خارجی را ارزیابی کنند.

چرا شرکت ها وارد بازار می شوند؟

مانند منابع جهانی ، ورود به یک بازار خارجی می تواند چندین مزایا را به همراه آورد:

حاشیه سود بالاتر

شرکت ها برای دستیابی به اقتصاد مقیاس بین المللی گسترش می یابند. از آنجا که محصولات یا خدمات به بخش های جدید مشتری معرفی می شوند ، شرکت ها می توانند از سهم بازار و حاشیه سود بیشتری برخوردار شوند. این نه تنها رشد تجارت آنها را تسریع می کند بلکه یک تصویر جهانی را برای بیرون کشیدن رقابت ایجاد می کند.

رقابت کمتر

هنگامی که بازار محلی اشباع شده است ، رفتن به بین المللی می تواند شروع تازه ای را به این شرکت بدهد. از آنجا که معرفی یک محصول جدید و ایجاد آگاهی از برند در بازارهایی که رقبا هنوز وارد آن نشده اند ، ساده تر است.

استعدادهای جدید

ورود بازار همچنین امکان دسترسی شرکت به نیروی کار با استعداد از نقاط مختلف جهان را فراهم می کند. این می تواند بینش ها ، ایده ها و نوآوری های منحصر به فردی را برای کمک به شرکت در بهبود عملکرد خود و رسیدن به سطح جدید به ارمغان بیاورد.

مشوق ها

همچنین انگیزه های جذاب زیادی برای مشاغل وجود دارد که قلمرو خود را در سراسر جهان گسترش می دهد از جمله هزینه های تولید پایین ، فناوری پیشرفته ، تدارکات کارآمدتر ، حمل و نقل و زیرساخت ها.

حالت های ورود به بازار

حالت های ورود به بازار روش هایی را که از طریق آنها می توانند وارد بازار جدید شوند ، توصیف می کنند. بازار جدید ممکن است یک کشور خارجی باشد که به عنوان کشور میزبان شناخته می شود. بر اساس سطح درگیری در کشور میزبان ، چهار نوع مختلف از حالت ورود وجود دارد:

1. صادرات ،
2. صدور مجوز ،
3. حق رای دادن ، و
4. سرمایه گذاری های کاملاً متعلق به

شکل 2 - حالت های ورود به بازار

صادر کردن

صادرات عمل ارسال کالا و خدمات به بازارهای خارجی است. این ساده ترین حالت ورود است و به طور گسترده توسط SME ها پذیرفته شده است. از نظر مالی و منابع انسانی خطر کمی برای این رویکرد وجود دارد. با این حال ، این شرکت کنترل کمتری بر عملیات خارج از کشور خواهد داشت.

سه دسته اصلی صادرات وجود دارد:

• درگیری تجربی: این شرکت فعالیت های صادراتی محدودی دارد.
• درگیری فعال: این شرکت طیف گسترده ای از فرصت های صادرات را بررسی می کند.
• مشارکت متعهد: این شرکت منابع خود را به سرمایه گذاری های بین المللی بازاریابی اختصاص می دهد.

مجوز

صدور مجوز موردی است که یک شرکت (مجوز) مجوز به یک مجوز برای توزیع محصولات یا خدمات خود را تحت علامت تجاری اعطا می کند. در بسیاری از موارد ، مجوز فقط برای یک دوره خاص برای یک منطقه خاص قابل اجرا است. محصولات دارای مجوز کپی از محصول اصلی نیستند ، اما اغلب برخی از مراحل سازگاری مانند برچسب ها و دستورالعمل های ترجمه شده ، اصلاح در قوانین و مقررات محلی را طی می کنند.

مهمترین مزیت این استراتژی سرعت ورود است ، به ویژه هنگامی که شرکت مهارت و دانش کافی در مورد بازار خارجی نداشته باشد. با این حال ، خطر انتخاب شریک اشتباه که بر تصویر جهانی شرکت تأثیر می گذارد نیز وجود دارد.

حق رای دادن

حق رای دادن موردی است که شرکت (Franchisor) برخی از دانش های تجاری ، مالکیت معنوی ، استفاده از نام های تجاری و مدل های تجاری خود را به یک حق رای دادن مجوز می دهد و به آن اجازه می دهد محصولات یا خدمات مارک دار را بفروشد. در عوض ، حق رای دادن به حق رای دادن هزینه می پردازد.

این استراتژی مبتنی بر اعتماد و متقابل است. این فرانشیزور وظیفه بهبود عملکرد حق رای دادن را بر عهده دارد و به حق رای دادن کمک می کند تا محصول را با موفقیت به بازار عرضه کند.

سرمایه گذاری های کاملاً متعلق به

در مقایسه با سایر شیوه های ورود ، سرمایه گذاری های کاملاً متعلق به ریسک ترین رویکرد هستند زیرا این شرکت مستقیماً در عملیات خارج از کشور شرکت می کند.

این استراتژی بیشتر طبقه بندی می شود: سرمایه گذاری و خرید گرینفیلد یا ادغام با یک تجارت موجود.

استراتژی سبز

استراتژی گرینفیلد به معنای ایجاد یک شرکت تابعه در کشور میزبان برای بازاریابی محصول شرکت است. در این حالت ، شرکت مادر فرهنگ سازمانی ، فناوری و زنجیره تأمین خود را در بازار خارجی کلون می کند.

این استراتژی اغلب توسط شرکت هایی با مهارت های فنی و سازمانی قوی مورد استفاده قرار می گیرد. با این حال ، خطرات زیادی در مورد مشارکت و استخدام بین المللی وجود دارد.

ادغام و ادغام

ادغام و تملک مواردی است که یک شرکت خارجی یک تجارت محلی را به دست می آورد یا آن را در نهاد خود ادغام می کند.

سه شکل ادغام و ادغام وجود دارد:

• M& A افقی: ادغام شرکت ها در همان صنعت. به عنوان مثال ، ادغام فیس بوک ، اینستاگرام ، واتس اپ و مسنجر در یک شرکت بزرگ رسانه های اجتماعی. این سیستم عامل ها هنوز مستقل هستند اما متعلق به همان شرکت Facebook Inc.
• عمودی M& A: ادغام شرکتهایی که یکدیگر را در زنجیره تأمین تکمیل می کنند. به عنوان مثال ، ادغام eBay و PayPal. PayPal دروازه پرداخت آنلاین آسانتر را در وب سایت eBay ارائه می دهد که به موفقیت و سود هر دو شرکت می افزاید.
• کنگلومرا M& A: ادغام شرکت ها در صنایع نامربوط. به عنوان مثال ، آمازون Whole Foods را در سال 2017 خریداری کرد. این کسب گام غول تجارت الکترونیک در صنعت غذا و نوشیدنی بود. آمازون اکنون یک فروشگاه مواد غذایی آجر و ملات دارد.

نمونه های موفقیت آمیز ورود به بازار

استارباکس که وارد بازار چین می شود

قرن هاست که چای یک نوشیدنی مذهبی در چین بوده است. به نظر می رسید محبوبیت نوشیدنی دیگری در کشور تقریباً غیرممکن است و مردم اصلی را برای پذیرایی از آن مجبور می کنند.

با این حال ، این یک شاهکار قابل توجه استارباکس است. در سال 1999 ، برند قهوه بو داده اولین فروشگاه خود را در پکن افتتاح کرد. 30 سال بعد ، این شبکه در بیش از 200 شهر به بیش از 5100 فروشگاه افزایش یافته است.

نکته اصلی این موفقیت گسترده استراتژی ورود به بازار Starbucks است که شامل چندین حرکت هوشمند است:

• اول ، این شرکت نوشیدنی های نزدیک به فرهنگ کشور میزبان مانند چای سبز را برای جذب مشتریان محلی معرفی کرد. هنگامی که مشتری به مارک خود عادت کرد ، Starbucks شروع به اضافه کردن طعم های قهوه بیشتر به منو کرد. این احتمال پذیرش نوشیدنی های جدید را افزایش می دهد.
• دوم ، این شرکت از هر نوع تبلیغاتی که خود را تهدیدی برای فرهنگ نوشیدن چای نشان می دهد ، جلوگیری می کند. همچنین ، تبلیغات در مکان های بالا در مکان های ترافیکی بالا قرار می گیرند.
• سوم ، آنها باریستاها را از بازارهای مستقر به سمت نوظهور می فرستند. این تضمین می کند که فرهنگ Starbucks در همه جای جهان یکسان باشد.
• سرانجام ، Starbucks با مشاغل L Ocal همکاری کرد ، که به آنها اجازه می داد راحت تر به فرهنگ جدید وارد شوند.

منابع منابع و ورود به بازارهای

• منابع جهانی عمل خرید مواد اولیه یا اجزای محصول از سایر کشورهای خارجی است.
• شرکت ها به دلیل کاهش هزینه های تولید ، ظرفیت تولید بالاتر ، محصولات با کیفیت بالا و تجربه بازار ، مواد خود را در خارج از کشور تهیه می کنند.
• دو نوع منابع جهانی وجود دارد: تنها منابع و چند منبع.
• ورود بازار موردی است که شرکت تصمیم به فروش محصولات و خدمات خود به یک بازار خارجی می کند.
• شرکت ها برای دستیابی به بازار سود بالاتر ، جلوگیری از رقابت و به دست آوردن استعدادهای جدید و مشوق های بازار وارد بازارهای جدید می شوند.
• چهار استراتژی حالت ورود شامل صادرات ، مجوز ، حق رای دادن و سرمایه گذاری های کاملاً متعلق به آن است.

سوالات متداول در مورد ورود به بازار

چهار استراتژی ورود به بازار چیست؟

صادرات ، صدور مجوز ، حق رای دادن و سرمایه گذاری های کاملاً متعلق به چهار استراتژی ورود به بازار است.

استراتژی های مختلف برای ورود به بازار خارجی چیست؟

صادرات ، صدور مجوز ، حق رای دادن و سرمایه گذاری های کاملاً متعلق به چهار استراتژی ورود به بازار است.

بهترین استراتژی ورود به بازار چیست؟

صادرات بهترین استراتژی ورود به بازار است. صادرات عمل ارسال کالا و خدمات به بازارهای خارجی است. این بهترین استراتژی ورود به بازار است زیرا ساده ترین حالت ورود است و توسط SME ها به طور گسترده اتخاذ می شود. از نظر مالی و منابع انسانی خطر کمی برای این رویکرد وجود دارد.

شش نوع حالت ورود چیست؟

شش نوع حالت ورود عبارتند از صادرات ، مجوز ، حق رای دادن ، سرمایه گذاری های کاملاً متعلق به ، استراتژی گرینفیلد و ادغام و ادغام.