قراردادهای هوشمند در blockchain و نحوه کار آنها چیست

Erika Rasure به عنوان یک متخصص ، محقق و مربی موضوعی پیشرو در زمینه اقتصاد مصرف کننده شناخته شده است. او یک درمانگر مالی و مربی تحول گرا است و علاقه خاصی به کمک به زنان در یادگیری نحوه سرمایه گذاری دارد.

واقعیت بررسی شده توسط واقعیت بررسی شده توسط سوزان Kvilhaug

سوزان یک بازاریاب محتوا ، نویسنده و حقایق است. وی دارای مدرک لیسانس علوم مالی از دانشگاه ایالتی Bridgewater است و به توسعه استراتژی های محتوا برای مارک های مالی کمک می کند.

قرارداد هوشمند چیست؟

یک قرارداد هوشمند یک برنامه خود اجرایی است که اقدامات مورد نیاز در توافق یا قرارداد را خودکار می کند. پس از اتمام ، معاملات قابل ردیابی و برگشت ناپذیر هستند.

قراردادهای هوشمند اجازه می دهند معاملات و توافق نامه های قابل اعتماد در بین احزاب ناشناس و ناشناس بدون نیاز به یک مقام مرکزی ، سیستم حقوقی یا مکانیسم اجرای خارجی انجام شود.

در حالی که فناوری blockchain در درجه اول به عنوان پایه و اساس بیت کوین تصور می شود ، اما فراتر از زیربنای یک ارز مجازی است.

چه چیزی میخواهید بدانید

• قراردادهای هوشمند اسکریپت هایی هستند که اقدامات خاص را برای قرارداد بین دو طرف خودکار می کنند.
• قراردادهای هوشمند حاوی زبان حقوقی ، شرایط یا توافق نامه نیستند - فقط کد هایی را انجام می دهند که در صورت برآورده شدن شرایط مشخص ، اقدامات را انجام می دهند.
• نیک Szabo ، یک دانشمند رایانه آمریکایی که در سال 1998 یک ارز مجازی به نام "Bit Gold" اختراع کرد ، قراردادهای هوشمند را به عنوان پروتکل های معاملاتی رایانه ای تعریف کرد که شرایط یک قرارداد را اجرا می کند.

اکنون تماشا کنید: قرارداد هوشمند چیست؟

تاریخچه قراردادهای هوشمند

قراردادهای هوشمند برای اولین بار در سال 1994 توسط نیک سزابو ، یک دانشمند رایانه آمریکایی که در سال 1998 ، 10 سال قبل از معرفی بیت کوین ، یک ارز مجازی به نام "بیت طلا" اختراع کرد ، پیشنهاد شد. در حقیقت ، اغلب شایعه می شود که Szabo Satoshi Nakamoto واقعی ، مخترع ناشناس بیت کوین است ، که او آن را انکار کرده است.

Szabo قراردادهای هوشمند را به عنوان پروتکل های معاملاتی رایانه ای تعریف کرد که شرایط یک قرارداد را اجرا می کند. او می خواست عملکرد روشهای معامله الکترونیکی ، مانند POS (نقطه فروش) را به قلمرو دیجیتال گسترش دهد.

در مقاله خود ، Szabo همچنین اجرای قرارداد برای دارایی های مصنوعی مانند مشتقات و اوراق قرضه را پیشنهاد کرد. Szabo نوشت ، "این اوراق بهادار جدید با ترکیب اوراق بهادار (مانند اوراق قرضه) و مشتقات (گزینه ها و آینده) به روش های متنوعی شکل می گیرند. ساختارهای بسیار پیچیده ای برای پرداخت ها. اکنون می توانند در قراردادهای استاندارد ساخته شده و با معامله کم معامله شوندهزینه ها ، به دلیل تجزیه و تحلیل رایانه ای از این ساختارهای پیچیده پیچیده. "

قراردادهای هوشمند حاوی زبان حقوقی یا شرایط قرارداد بین دو طرف نیستند. آنها اسکریپت هایی هستند که حاوی اظهارات ، توابع ، واردات ماژول و سایر برنامه نویسی هستند که اقدامات مشخص شده در یک قرارداد را خودکار می کنند.

بسیاری از پیش بینی های Szabo در این مقاله به روش های قبل از فناوری blockchain به حقیقت پیوستند. به عنوان مثال ، تجارت مشتقات اکنون بیشتر از طریق شبکه های رایانه ای با استفاده از ساختارهای پیچیده پیچیده انجام می شود.

قرارداد هوشمند استفاده می کند

از آنجا که قراردادهای هوشمند توافق نامه ها را انجام می دهند ، می توان از آنها برای اهداف مختلف استفاده کرد. یکی از ساده ترین کاربردها ، اطمینان از معاملات بین دو طرف مانند خرید و تحویل کالا است. به عنوان مثال ، یک تولید کننده که نیاز به مواد اولیه دارد می تواند با استفاده از قراردادهای هوشمند پرداخت ها را تنظیم کند و تأمین کننده می تواند محموله ها را تنظیم کند. سپس ، بسته به توافق بین دو مشاغل ، می توان پس از حمل و نقل یا تحویل ، وجوه به طور خودکار به تأمین کننده منتقل شد.

معاملات املاک و مستغلات ، معاملات سهام و کالاها ، وام ، مدیریت شرکت ، زنجیره تأمین ، حل اختلاف و مراقبت های بهداشتی تنها چند نمونه در جایی است که می توان از قراردادهای هوشمند استفاده کرد.

جوانب مثبت و منفی قرارداد هوشمند

سود اصلی قراردادهای هوشمند مشابه فواید فناوری blockchain است - آنها نیاز به اشخاص ثالث را برطرف می کنند. از دیگر مزایای این فناوری عبارتند از:

• کارآیی: آنها اجرای قرارداد را سرعت می بخشند
• دقت: هیچ خطای انسانی وجود ندارد
• تغییر ناپذیری: برنامه نویسی قابل تغییر نیست

برخی از سقوط قراردادهای هوشمند عبارتند از:

• دائمی: در صورت وجود اشتباه ، آنها قابل تغییر نیستند
• عامل انسانی: آنها برای اطمینان از اینکه کد به شرایط قرارداد می پردازد ، به برنامه نویس متکی هستند
• نقاط ضعف: ممکن است در برنامه نویسی نقاط ضعف وجود داشته باشد و این امکان را فراهم می کند که قراردادها با ایمان بد اجرا شوند

نمونه ای از قرارداد هوشمند چیست؟

ساده ترین نمونه از یک قرارداد هوشمند ، معامله بین مصرف کننده و یک تجارت است که در آن فروش انجام می شود. قرارداد هوشمند پرداخت مشتری و حمل و نقل یا انتقال مالکیت را انجام می دهد.

چه بلاکچین قراردادهای هوشمندانه ای دارد؟

Ethereum دارای قابلیت های قرارداد هوشمند ذاتی برای blockchain خود است. blockchain بیت کوین پس از بروزرسانی Taproot ، توانایی های قرارداد هوشمند را دریافت کرد ، که به آن اجازه می داد تا به لایه هایی که قراردادهای هوشمند در بلاکچین های خود فعال شده اند ، ارتباط برقرار کند.

قراردادهای هوشمند به زبان ساده چیست؟

قراردادهای هوشمند برنامه هایی در یک blockchain هستند که باعث می شود هر طرف یک معامله بخش خود را تکمیل کند. به عنوان مثال ، یک قرارداد هوشمند می تواند انتقال صندوق را با شخص ثالث آغاز کند تا تأیید کند که این انتقال صورت گرفته است.

خط پایین

قراردادهای هوشمند کدی است که به یک blockchain نوشته شده است که شرایط توافق یا قرارداد را از خارج از زنجیره اجرا می کند. این اقدامات را که در غیر این صورت توسط طرفین در توافق نامه انجام می شود ، خودکار می کند و این امر نیاز به اعتماد هر دو طرف را برطرف می کند.

سرمایه گذاری در ارزهای رمزنگاری شده و سایر پیشنهادات اولیه سکه ("ICO") بسیار پرخطر و سوداگرانه است و این مقاله توصیه ای توسط سرمایه گذاری یا نویسنده برای سرمایه گذاری در ارزهای رمزنگاری یا سایر ICO نیست. از آنجا که وضعیت هر فرد بی نظیر است ، یک متخصص واجد شرایط همیشه باید قبل از تصمیم گیری مالی مشورت شود. Investopedia هیچ گونه نمایندگی یا ضمانتی در مورد صحت یا به موقع بودن اطلاعات موجود در اینجا ایجاد نمی کند. از تاریخ نگارش این مقاله ، نویسنده دارای رمزنگاری نیست.