الیوت نوجنت

در حالی که تمام تلاش برای پیروی از قوانین سبک استناد شده است ، ممکن است اختلافاتی وجود داشته باشد. اگر سوالی دارید ، لطفاً به کتابچه راهنمای مناسب یا منابع دیگر مراجعه کنید.

ویراستاران ما آنچه را که شما ارسال کرده اید را مرور می کنند و تعیین می کنند که آیا مقاله را تجدید نظر کنید.

در حالی که تمام تلاش برای پیروی از قوانین سبک استناد شده است ، ممکن است اختلافاتی وجود داشته باشد. اگر سوالی دارید ، لطفاً به کتابچه راهنمای مناسب یا منابع دیگر مراجعه کنید.

ویراستاران ما آنچه را که شما ارسال کرده اید را مرور می کنند و تعیین می کنند که آیا مقاله را تجدید نظر کنید.

متولد: 20 سپتامبر 1896 اوهایو.(نمایش بیشتر) درگذشت: 9 اوت 1980 (83 ساله) شهر نیویورک نیویورک.(نمایش بیشتر) آثار قابل توجه: "سبزه مورد علاقه من" "گربه و قناری" "حیوان مرد".(بیشتر نشان بده، اطلاعات بیشتر)

الیوت نوژنت ، (متولد 20 سپتامبر 1896 ، داور ، اوهایو ، ایالات متحده - در 9 اوت 1980 ، نیویورک سیتی ، نیویورک) ، بازیگر ، نویسنده و کارگردان آمریکایی که بیشتر به خاطر کمدی های فیلم سبک مانند حیوانات مرد شناخته شده بود(1942) و سبزه مورد علاقه من (1947).

پدر Nugent ، J. C. Nugent ، بازیگر و نمایشنامه نویس بود و مادرش گریس فرتیگ مجری وودویل بود. او در کودکی با والدین خود روی صحنه رفت. پس از حضور در دانشگاه ایالتی اوهایو ، نوژنت اولین بازی خود در برادوی را در سال 1921 انجام داد و او در چندین تولید ظاهر شد ، که برخی از آنها نوشت ، قبل از بازی در اولین فیلم بلند خود با عنوان تیترها ، در سال 1925. او در بیش از یک ظاهر شددوجین فیلم ، اگرچه او غالباً معتبر بود. Nugent همچنین کار تئاتر خود را ادامه داد ، چه بازیگری و چه نوشتن.

در سال 1932 Nugent Codired (با جیمز سیل) اولین فیلم های خود ، دهانه درام و زندگی آغاز می شود. او به زودی بین کمدی ها و اشک آور متناوب شد. سوت در تاریکی (1933 ؛ رمزگذاری شده توسط چارلز ریزنر) ، درباره یک رادیو Sleuth ، فیلمنامه ای از Nugent را به نمایش گذاشت. اولین تلاش کارگردانی انفرادی او ، سه ماهه سه گوشه (1933) ، توسط برخی به عنوان اولین کمدی پیچ گوشتی در نظر گرفته می شود. این امر در دوران افسردگی تنظیم شده و مراکز خواهر و برادرهای فاسد شده است که پس از از دست دادن مادرشان ، باید شغل پیدا کنند. این بازیگران کلودت کلبرت و مری بولاند را بازی کردند. فیلم های اولیه دیگر Nugent شامل ملودرام در صورتی بود که من آزاد شدم (1933) ، با ایرنه دون و کلیوی بروک. کمدی موسیقی که او من را دوست ندارد (1934) ، با بازی بینگ کراسبی به عنوان یک دانشکده کالج که به پنهان کردن یک شاهد قتل کمک می کند. عشق در بلوم (1935) ، با جورج برنز و گریسی آلن ؛و پروفسور Beware (1938) ، با بازی در هارولد لوید ، در فیلم پیش فرض خود ، به عنوان یک مصر شناس ناخوشایند.

Nugent بعداً وظیفه داشت تا کمدین رادیو و جوانه زنی را به شکل فیلمبرداری بابی امید به یک فیلم هدایت کند ، و این کار را با گربه و قناری انجام داد ، یک کمدی-کوچک که امید را با پائولت گودارد جفت کرد ، و هرگز نگو مرده (هر دو 1939) ، که در آن امید با مارتا ری به خوبی همراه شد. Nugent سپس به برادوی بازگشت و بزرگترین موفقیت مرحله خود را با حیوان مرد به ثمر رساند ، که او با دوست دیرینه خود جیمز توربر ، دست و پنجه نرم کرد. این مرکز بر روی یک استاد کالج است که به دلیل دفاع از گفتار آزاد با عزل روبرو می شود. مسائل پیچیده تر ، ورود دوست پسر سابق همسرش است. این نمایشنامه در سال 1940 با حضور Nugent در نقش اصلی به نمایش درآمد.

در سال 1941 نوژنت به هالیوود بازگشت و امید و گودارد را در کمدی کارگردانی کرد جز حقیقت. سال بعد او حیوان مرد را برای صفحه نمایش اقتباس کرد ، با هنری فوندا ، اولیویا دو هاویلند و جک کارسون به ریاست بازیگران. در سال 1944 نوژنت در اولین فیلم سینمایی خود با عنوان "کمدی دیوانه کننده در آغوش" کارگردانی دنی کای را به کارگردانی کرد. Nugent سپس با Hope on the Boxfice به سبزه مورد علاقه من (1947) ، یک فیلم Noir Noir دوباره بازگردد. امید به عنوان یک عکاس کودک که در یک کارآگاه خصوصی اشتباه می گیرد ، بازی کرد و پرونده ای را در نظر گرفت که منجر به قاب وی برای قتل می شود. دوروتی لامور مشتری را بازی کرد و پیتر لور و لون چانی ، جونیور ، به عنوان دو اراذل و اوباش بازیگران شدند. آقای Belvedere به کالج (1949) می رود ، که کلیفتون وب نقش خود را از نشستن والتر لانگ Pretty (1948) بازنویسی کرد. Great Gatsby (1949) اقتباسی خوب و نامحسوس Nugent از رمان F. Scott Fitzgerald بود ، با آلن لاد به عنوان جی گتسبی و بتی فیلد و باری سالیوان به عنوان دیزی و تام بوچانان.

سالهای بعد نوگن با مبارزات با بیماری روانی و الکلیسم مشخص شد. او بعد از اینکه آخرین فیلم خود را ، فقط برای شما (1952)) انجام داد ، گاهی اوقات در تلویزیون بازی می کرد و تولیدات صحنه را کارگردانی و تولید می کرد ، به ویژه خارش هفت ساله ، که از سال 1952 تا 1955 یک برادوی اجرا کرد. او بعداً رمان تقلب و Charmer را نوشت(1962). زندگینامه Nugent ، رویدادهای منتهی به کمدی ، در سال 1965 منتشر شد.