blockchain و بازارهای مالی: اسطوره یا واقعیت؟

فناوری blockchain در سال 2009 برای مدیریت معاملات بر اساس cryptocurrency بیت کوین توسعه یافت. از آن زمان ، بخش های بیشماری از فعالیت ، از جمله امور مالی ، علاقه خود را به کاربردهای آن نشان داده اند. با این حال ، علی رغم خلبانان بی شماری ، هیچ استفاده قابل توجهی از این فناوری در امور مالی وجود ندارد. چرا این هست؟آیا blockchain یک اسطوره یا واقعیتی برای بازارهای مالی است؟

فناوری blockchain با موانعی برای استفاده گسترده روبرو است. اول از همه ، بازارهای مالی منوط به مقرراتی هستند که باعث تقویت حمایت از سرمایه گذار می شود اما به نوبه خود محدودیت های عملیاتی عمده ای را ایجاد می کند. به عنوان مثال ، برای محدود کردن ریسک و بهبود شفافیت در معاملات مشتق OTC ، شخص ثالث معتبر "جبرانی" (TTP) اجباری است. در بسیاری از زمینه ها ، امکان پذیر نیست که TTP توسط یک blockchain جایگزین شود ، مگر اینکه برنامه های blockchain خود را توسعه دهد.(مثالهای زیر را ببینید.)

همچنین مسئله عملکرد وجود دارد: معاملات blockchain در مقایسه با فن آوری های تراکنش سنتی و زیرساخت های آنها مانند Swift کند است. در کوتاه مدت ، به نظر می رسد که این فناوری نمی تواند جایگزین فرآیندهای بسیار خودکار شود که مقادیر زیادی از داده ها را کنترل می کنند. سرانجام ، منحنی یادگیری blockchain طولانی است (حدود 18 ماه) ، که به دلیل عدم ثبات در فن آوری های اساسی تشدید می شود.

با این حال ، اگر هر فناوری پتانسیل ایجاد اختلال چشمگیر بازارهای مالی ، به ویژه موسسات مالی پس از بازار داشته باشد ، blockchain است.

blockchain با نیاز به TTP ارائه شده توسط یک موسسه مالی خاص ، این نقش را به عنوان یک شبکه همتا به همسالان بازی می کند که طرف های مختلف درگیر در یک فرآیند را پیوند می دهد و هر مرحله از فرآیند را تأیید می کند. علاوه بر این ، "قراردادهای هوشمند" مبتنی بر blockchain کدهای رایانه ای هستند که به طور خودکار شرایط یک قرارداد را اجرا می کنند و بنابراین تعداد طرفین درگیر در فعالیت های متعدد را کاهش می دهند.

اما blockchain فقط یک مدل مختل کننده بلکه راه حلی برای ناکارآمدی و ضعف بازار نیست.

در blockchain ، هر معامله در هر مرحله ضبط و قابل ردیابی است. این می تواند نیاز به آشتی معاملات را کاهش دهد ، یک فعالیت فشرده منابع برای موسسات مالی.

هر گره در شبکه blockchain به کل تاریخچه معامله دسترسی دارد و شفافیت و قابلیت ردیابی معتبر را بهبود می بخشد.

هر معامله رمزگذاری و محافظت می شود و خطر هک کردن را برای تغییر داده ها کاهش می دهد.

به طور خلاصه ، فناوری blockchain چهار مزایا را ارائه می دهد: 1) شفافیت و قابلیت ردیابی بهبود یافته برای عملیات ، 2) زمان سرب به طور قابل توجهی کوتاه تر در صورت تفکیک یا فرآیندهای دستی ، 3) امنیت بیشتر و 4) هزینه های کمتری به دلیل تماس مستقیم بین تماس مستقیماحزاب و تأیید در هر مرحله از فرآیند معامله.

در حال حاضر ، امیدوار کننده ترین برنامه های کاربردی در مرحله آزمون است: معاملات در مشتقات و محصولات پیچیده مالی (به عنوان مثال خدمات پاکسازی Repo DTCC) ، معاملات موجود در کالاها (به عنوان مثال سرویس تسویه حساب Euroclear برای بازار طلای لندن) ، مسائل مربوط به اوراق بهادار و ثبت نام (به عنوان مثال TIWبرای قراردادهای CDS DTCC یا مدیریت دفترچه های صندوق) ، و معاملات در اشتراک ها یا بازپرداخت ها و KYC در مورد وجوه (پروژه های بی شماری از جمله Labchain در فرانسه ، با Utocat ، یک شرکت fintech).

در پایان ، مشکلات واقعی است اما از وضع موجود پشتیبانی نمی کند زیرا دیر یا زود این فناوری بالغ می شود و واقعاً مختل کننده می شود. در این دوره از عدم اطمینان برای blockchain ، یک چیز مطمئن است: مؤسسات مالی که سوار نمی شوند ، عقب مانده اند.

اولین بار در Mag Fintech منتشر شد